குட்டி ஞானி இயேசுவிடம் செல்வோம்

குட்டி ஞானி இயேசுவிடம் செல்வோம்
ம.பிரான்சிஸ்க் - கத்தோலிக்க சுதந்திர பத்திரிகையாளர்

பெத்லகேமில் இயேசு பிறந்துள்ளதை அறிந்த அரசன் ஏரோதும்  எருசலேமும் கலங்கினாலும் ஞானிகள் பிறந்த பாலன் இயேசுவை வணங்கச் சென்ற பயணம் இயேசுவை சென்றடையும் பாதையினை எமக்கு தெளிவாகக் காட்டுகின்றது. ஞானிகள் இயேசுவை  வணங்க வந்த நிகழ்வு பாலன் இயேசு பிறந்த நிகழ்வோடு பின்னிப் பிணைந்துள்ள ஒரு நிகழ்வு என்பது நமக்குத் தெரிந்த ஒருவிடயம். இவர்கள் மூன்று ஞானிகள் என்று திருச்சபையில் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டள்ள ஒருவிடமாகிறது. இவர்கள் வீண்மீன் கண்டு வீறுநடைபோட்டு இயேசுவைக்கண்டு நெடுஞ்சாண்கிடையாய் விழுந்த இயேசு பாலனை வணங்கினர். பரிசுகளைக் கொடுத்தது வந்தவழி விட்டு வேறுவழியில் திரும்பினர்.

யார் இந்த ஞானிகள்;?
கிரேக்க மொழியிலே “மாகோஸ்” (அயபழள) என்றால் “ஞானி” என்று பொருள். இது பன்மையில் (அயப) என்பது பொருளாகும். இவர்களை நாம் பல கூறுகளாகப் பிரித்து நோக்கலாம். பெர்சிய நாட்டுக் குருக்களின் கூட்டத்தைச் சார்ந்தவர்கள். இரகசிய மறைபொருளை உணர்ந்து கொள்ளும் சக்தியைக் கொண்டவர்கள். மந்திரவாதிகள். நாடோடிப் போலி மருத்துவர்கள் அல்லது அறிஞர்கள். தத்துவ அறிவில்கைதேர்ந்தவர்கள். குறி சொல்லும் முன்னறிவிப்பாளர்கள். இயற்கை மருத்துவத்தி;ல் கைதேர்ந்தவர்கள். கனவுகளுக்கு விளக்கும் அளிப்பவர்கள். வானசாஸ்திரிகள்.

இந்த ஞானிகள் எந்த நாட்டைச் சேர்ந்தவர்களாகலாம்?
இந்த ஞானிகள எந்த நாட்டைச் சேர்ந்தவர்கள் என்ற ஆராய்ச்சியில் முரண்பாடான கருத்துக்கள் நிலவுகின்றன. பெர்சிய நட்டைச் சேர்ந்தவர்களாக இருக்கலாம். மீதியா நாட்டைச் சேர்ந்தவர்களாக இருக்கலாம். மெசபெத்தோமிய நாட்டிலிருந்து வந்திருக்கலாம். அரேபியா நாட்டிலிருந்து பயணி;திருக்கலாம் என்று மரபுகள் கூறுகையில் இந்தியாவிலிருந்து கூட யூதேயா நாட்டிற்க்கு சென்றிருக்கலாம் என்று கூறுபவர்களும் உளர்

இந்த ஞானிகள்; எத்தனை பேர்?
நற்செய்தியில் பாலன் இயேசுவைக் காணவந்த ஞானிகள் எத்தனை பேர் என்று குறிப்பிடவில்லை. மூன்று பேர் வந்தார்கள் என்ற மரபு எப்படி வந்ததென்றல், நற்செய்தியி;ல் மூன்று வகையான பரிசுகளைக் கொண்டு வந்தார்கள் என்று குறிப்பிடுள்ளதால் தான் என்கிறார்கள்.

இந்த ஞானிகள் பெயர்கள் என்ன?
இந்த ஞானிகளின் பெயர்கள்: கஸ்பார், மெல்கியோர், பல்தசார் என்பது  மரபாகிறது.

இயேசுவைக் காணவந்த ஞானிகள் என்ன செய்தார்கள்?
இயேசுவைக் காணவந்த ஞானிகள் உண்மையில் வானயல் பற்றி ஞானத்தைக் கொண்டிருந்தார்கள். அவர்கள் வானத்தை ஆய்வு செய்பவர்களே ஒழிய எதிர் கால வீண்மீன்கள் பற்றி ஆராயவில்லை,  கூற முனையவுமில்லை. அவற்றிலிருந்து சில நன்மைகளை பெற முற்றடுபட்டார்கள். வாழ்க்கையின் வழியைக்காட்டும் உண்மை ஒளியை தேடும் மனிதர்களானர்கள். கடவுளின் முகவரியை கடவுளின் படைப்பபில் காண முற்பட்டவர்கள். மாந்தர் வாழ்விற்கு வழிகாட்டும் பாதையைக் கண்டுகொன்டார்கள். இறைவனின் அடிச்சுவட்டைப் பின்பற்றி அவரை  தேடியவர்கள், அவரின் கைவண்ணத்தை படைப்பில் காண தேடியவர்கள் கடவுள் இயற்கையினூடாக தம்தை வெளிப்படுத்துவார் என்று உறுதியாக நம்பினர். இந்த உலகைப் படைத்தவரே பெத்தலேகேமில் குகையில் மனிதனாகப் பிறந்தார் என்பதை உணர்ந்தனர். இந்த ஞானிகள் வேதாகமம் கூறுவதைக் கேட்டனர். அதுவே உண்மை வழியைக் காட்டும் விண்மீனாகா தோண்றியது என்ற மிகப்பெரிய பரிசுத்த உண்மையை எமக்கு தெளிப்படுத்தி நின்றனர்.


இயேசுவைக் காணவந்த ஞானிகள் கொண்டுவந்த பரிசுகளுக்கு அர்த்தம் என்ன?
கஸ்பாhர் என்பவர் தாடி இல்லாமல் இளைஞராக ஓவியத்தில் சித்தரிக்ப் பட்டுள்ளார். இவர் சாம்பரணி கொண்டுவந்தர். சாம்பரணி குருத்துத்வதைக் குறிக்கின்றது. குருக்களை பெர்சிய நாட்டில் 'போன்தி ஃ பெக்ஸ்' அதாவது பாலமாக இருப்பவர்கள் - இறைவனுக்கும் மனிதருக்குமிடையே பரிந்து பேசி பாலமாக இருந்தவர்கள் மன்னர்கள் என்ற கருத்து நிலவியது. இறைத் தந்தைக்கும் நமக்குமிடையே உறவை வளர்க்கும் பாலமாக இருக்கும் இயேசுவுக்கு இது எவ்வளவு பொருத்தமாக இருக்கின்றது என்பது தெளிவு

மெல்கியேர் வயதானவராக, நீண்ட தாடியோடு சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளார். இவர் பொன்னைக் கொண்டு வந்தர். பொன் அல்லது தங்கம் இயேசு அரசர் என்பதைக் குறிக்கின்றது. பெர்சியா நாட்டில் அந்நாட்டு அரசரையாராவது சந்திக்கச் சென்றால் கட்டாயம் தங்கத்தைக் கொண்டுச் செல்ல வேண்டுமென்பது ஒரு கட்டாயமான மரபு. ஆகவே இயேசுவை ஓர் அரசராகக் கருதி பொன்னைப் பரிசாகக் கொண்டு வருகிறார் இந்த ஞானிகள்.

பல்தாசார் ஓர் இளைஞன். குறுந்தாடியுடையவர். இவர் வெள்ளைப்போளம் கொண்டு வந்தாதகக் கூறப்படுகிறது. வெள்ளைப்போளம் பொதுவாக இறந்தவர்களின் உடலைப் பதபடுத்திப் பாதுகாப்பாக இருக்கப் பயன்படு;தப்பட்ட ஒரு பொருள். இது இயேசு இறைவன் மட்டுமல்ல, அவர் ஒரு மனிதனாகவும் இருக்கின்றார் என்பதைச் சுட்டிக் காட்டுகின்றது. ஆம் இயேசு பிறந்ததே நாம் மீட்பு பெறுவதற்காகவே. இயேசு தமது உயிரை பயணமாக வைத்துத் தமது இறப்பினால் நம்மை மீட்டார் என்பது வெள்ளிடை மலை.

இந்த ஞானிகளின் வருகையை ஒட்டிச் சில முன்னறிவிப்புக்கள் உள்ளன.
விண்மீன் - கிறிஸ்து பிறப்பதற்கு முன் 11ஆம் ஆண்டில் ஹோலிஸ் நட்சத்திரம் தோன்றியது. கி.மு. 7ஆம் ஆண்டில் மூன்று கோள்கள்-சாட்டர்ன், ஜுபிட்டர், மார்ஸ் ஒன்றாகக் கூடிவந்து வானத்தில் விந்தை நடந்தது வரலாறு. கி.மு. 5லிருந்து 2ஆம் ஆண்டுக்கு இடையிலான காலத்தில் மெசோரி, சூரியன், டாக்ஸ்டார் என்பவை பிரகாசமாகத் தோன்றின என்பதும் வரலாறு.

இவ்வெளிப்பாட்டின் வழியாக ஒரு புதிய அரசர் தோன்றுவார் என்று மக்கள் நம்பினர். இயேசு பிறப்பதற்கு முன் இஸ்ரயேல் நாட்டில் ஓர் அரசக் தோன்றுவார். அவர் மெசியா- அரசராக இருப்பார். அவர் மக்களை மீட்டு விடுதலை அளிப்பார் என்று மக்கள் நம்பிக்கை வைத்திருந்தனர். “ யூதா நாட்டுப் பெத்தலேகேமே யூதாவின் ஆட்சி மையங்களில் நீ சிறியதே இல்லை;, ஏனெனில், என் மகளாகிய இஸ்ராயெலை ஆயரென ஆள்பவர் ஒருவர் உன்னிலிருந்து தோன்றுவார்”. ஏன் இறைவாக்கினரின் எழுத்துக்களில் நம்கிக்கை கொண்டு அவரது வருகைக்காக ஆவலோடு காத்திருந்தனர். மன்னர் பிறந்துவிட்டார் என்று வானசாஸ்திரிகள் தங்கள் ஞானத்தைப் பயன்படுத்தி பாலன் இயேசுவைக் காணவந்தனர். உண்மையாகவே இயேசு இவ்வுலகை மீட்க வந்த மீட்பர் என்பதை எடுத்துக்காட்டினர்.

இயேசுவின் பிறப்பைப் பற்றிய மூன்று கண்ணேட்டங்கள்:
மெசியா - அரசராக இயேசு பிறப்பார் என்று இஸ்ரயேல் வானசாஸ்திரிகள் ஆய்ந்தறிந்து உறுதிப்படுத்தியவுடன் மூன்று வகையான நபர்கள் தங்களது கண்ணேட்டத்தை வெளிப்படுத்தினதை நாம் நற்செய்தியில் பார்க்கிறோம்.

ஏரோது- பகைமை உணர்வு- ஏரோது முறையான வகையில் அரசனாகப் பதலி ஏற்கவில்லை. ஆகவே வேறு ஓர் அரசன் பிறந்துள்ளார் என்று கேள்வியுற்றதும் தனக்குத் தற்காப்பின்மை என்ற உணர்வு ஏற்பட்டதால் இயேசுக் குழந்தை மீது பகையுணர்வு கொண்டான். அவரைக் கொல்லச் சதித்திட்டம் போட்டான்.

பரிசேயர்களின் பாராமுகம்- இஸ்ரயேல் நாட்டின் குருக்களும், சட்டவல்லுநர்களும் புதிய மெசியா அரசர் பிறப்பார் என்று விவிலியம் முன்னறிவித்திருந்தும் அவர்கள் இந்நிகழ்வின்மேல் எந்த அக்கறையும் கொள்ளவில்லை. மாறாக, இயேசு போதிக்கத் தொடங்கியதும் அவரை எதிர்த்துப் போராட ஆரம்பிக்கின்றனர்.

ஞானிகள் - பக்தி பரவசம்- இயேசு பிறந்த இடத்தை அடைந்ததும் ஞானிகளுக்கு வழிகாட்டி வந்த விண்மீன் நின்றது. அதை கண்ட அவர்கள் மட்டில்லா பெருமகிழ்ச்சி அடைந்தனர். குழந்தை இயேசுவைக் கண்டார்கள். நெடுஞ்சாண்கிடையாய் விழுந்து குழந்தையை வணங்கினார்கள். தங்கள் பேழைகளைத் திறந்து பொன்னும், சாம்பிராணியும், வெள்ளைப் போளமும் காணிக்கையாகக் கொடுத்தார்கள். பக்தி பரவசத்தில் மூழ்கினார்கள்.

ஞானிகளின் வருகை நமக்குத் தரும் பாடங்கள்-
நாம் இயேசுவை ஆவலோடு தேடிச் சென்றால் அவரைக் கண்டு நாம் மகிழ்ச்சியில் ஆழ்வோம். இறைவனின் வழிநடத்துதல் என்றும் நம்மோடு இருக்கும். இயேசுவை ஆராதித்து வணங்க நமக்கு வாய்ப்பு கிடைக்கும். இறைவனே நமக்கு பரிசாக அமைவார். இயேசுவைக் கண்ட ஒருவர் மாற்றுப் பாதையில் தான் நடக்க வேண்டும். இயேசுவைப் பலர் தேடி வந்தனர். நாமும் அவரை தேடினோம் என்றால் அவரைக் கண்டடைவோம். பல ஆயிரக்கணக்கான கல் தூரம் பல வேதனைகளையும், துன்பங்களையும் சகித்துக் கொண்டு ஞானிகள் இயேசுவைத் தேடி வந்தனர். நாம் எமது மனங்களில் எதிர்ப்பு மனப்பான்மையை கைவிட்டு கடவளால் வழிநடத்தப்படுவதற்கு நம்மை கையளிக்கவேண்டும். உறுதியாக உண்மையானவரைக் காணவேண்டும் என்ற விசுவாசத்தின் கண்களினாலேயே தேடினால் தான் அவரைக் காணமுடியும்

இயேசுவைக் கண்டு அனுபவிப்பவர்களின் வாழ்க்கை மாற்றுப் பாதையில் தான் அமையவேண்டும். பழைய மனிதத்தை களைந்துவிட்டுப் புத்தாடை அணிந்துப் புனிதனாக மாறவேண்டும். இதைத்தான் ஞானிகளும் செய்தார்கள். வாருங்கள் நாமும் குட்டி ஞானி இயேசுவிடம் செல்வோம்.

 

தேடல்கள் பலவிதம் ஒவ்வொன்றும் ஒவ்வொருவிதம் உனது தேடல் ?

ம.பிரான்சிஸ்க்- கத்தோலிக்க சுதந்திர பத்திரிகையாளர்.

 மனித வாழ்க்கை என்பது ஒரு தேடல் தேடல் இல்லையேலர் வாழ்வில் பொருளில்லை.இலட்சியப்பாதையில் இத்தேடல் மனிதனுக்கு மனிதன் மாறுபடுகின்றது என்பது மாற்றிவிடமுடியாத உண்மை.  வுhழ்வை சுவையாக்கிக்கொள்ள மனிதன் தேடிக்கொண்டே இருக்கிறான். இன்று மனித வாழ்க்கையில் தேடல்கள் அதிகரித்துக்கொண்டே செல்கின்றது என்பது கண்கூடு. 

தேடல்கள் பல விதம்:
வண்டுகளின் தேடல் மலர்களில் தேன்.; கவிஞனின் தேடல் மனதில் கற்பனை. குhதலனின் தேடல் வாழ்வில் காதலி. வேட்டைக்காரனின் தேடல் காட்டில் விலங்குளள். கலைஞனின் தேடல் பார்வையில் அழகு. புpச்சைக்காரனின் தேடல் பாத்திரத்தில் பிச்சை. விஞ்ஞானியின் தேடல் உலகில் கண்டுபிடிப்பு. உளவிலாளரின் தேடல் உள்ளத்தில் அமைதி. சுhத்தானின் தேடல் புமியில் குழப்பம். புக்தனின் தேடல் பரம்பொருள். ஆண்டவனின் தேடல் அகிலத்தில் ஆத்துpகன்.
எனவே எங்கும் தேடல் எதிலும் தேடல் என தேடலின்  விதங்களை விபரித்தக்கொண்டே போகலாம். புல்வேறுகாரணங்களுக்காக பலவிதமான தேடல்கள் மனிதனில் புதைந்து கிடக்கின்றன.

ஒவ்வொண்றும் ஒருவிதம்.
தேடல்கள் இல்லையேல் மண்ணில் மனித வாழ்க்கை இல்லை. தேடலில் மையங்கொண்ட மனித வாழ்க்கை. மனிதனுக்கு மனிதன் மாறுபட்டாலும் ஒவ்வொன்றும். ஒவ்வொரு விதத்தில் அமைகின்றது.
இங்கு இரண்டு வித்தியாசமான தேடல்கள் கிறிஸ்துவில் மையப்படுத்தப்பட்டுகின்றன. பாவத்தின் சேற்றில் அமைதியின்றி பரிதவிக்கும் பாவிக்கு நேசக்கரம் நீட்ட மண்ணுலகில் மனிதர் எவரும் தரமுடியாத அமைதியை தன்னகத்தே கொண்டு மனிதனை தேட மாட்டுக்கொட்டிலில் மன்னர் இயேசு பிறக்கின்றார். பிறந்த பாலனைத் தேடி ஞானிகள் ஒருபுறம் அரசன் ஏரோது மறுபுறம். ஆனால் இவர்களின் தேடலின் நோக்கம். இருவேறு முரண்பட்ட காரணங்களாக இருந்தன.

உண்மையானவரை உண்மையில் உண்மையாக தேடுகின்றார்கள். ஞானிகள் பாவத்தில் பாளாப் போன  உலகை மீட்க பாரெங்கும் நல்லமைதியை அருள நாயகன் பிறந்துள்ளார் என அவரைத் தேடுகின்றனர். ஆவரை வணங்கி அவரிடம் ஆசீர் பெற அவரைத் தேடினார்கள். உண்மையாகவே அவர்களின் உள்ளம். ஊலக மீட்பரைத் தேடும் உள்ளம் என்பதால் அதிசய வீண்மீன் அவர்களின் தேடலுக்கு  ஆறுதல் கொடுத்தது. 

ஆநிரைத்தோழுவில் அகிலத்திற்கும் அமைத அருள்பவரைக் கண்டு நெடுஞ்சாண்கிடையாய் விழுந்து வணங்கினர். சுயனலமற்ற தேடல் அவர்களில் சுத்தமாக இருந்ததால். தேடய தேவனை கண்டனர். வேண்டிய அமைதியை அவரில் பெற்றனர். மண்றாடிய ஆசீரும் மனமகிழக் கிடைத்தது.

எனது அரசிற்கு போட்டியாக ஒரு அரசனா? ஊலகில் அவனை வாழவிடுவதா? ஆவனைக் கொல்ல வேண்டும். கங்கணம் கொண்ட ஏரோது நாயகன் இயேசுவை நகரெங்கும் தேடப் புறப்படுகின்றான். வுள்ளல் தேவனைக்கண்டு வணங்கி இகில மீட்பரில் ஆசிர் பெற பொய்போர்வையில் உண்மையானவரைத் தேடுகின்றான். ஏரோதின் தேடலில் ஏமாற்றும் எண்ணம் இருந்தது. ஏற்றுக்கொள்ளும் உள்ளம் அவனிடம் இல்லை. பொய்மை இருந்தது. ஊண்மை இருக்கவில்லை அநீதி இருந்தது நீதி இருக்கவில்லை.  பழிவாங்கும் எண்ணம் இருந்தது. பரிவுபசாரம் இருக்கவில்லை. வஞ்சகம் இருந்தது. நேர்மை இருக்கவில்லை. இதனால் நேச இயேசுவை அவனால் கண்டு கொள்ளவில்லை. மாறா அவன் தேசமெங்கும் பச்சிழங் பாலகரின் தலைகள் உருண்டன. புச்சை இரத்தம் ஆறாகியது. இருந்தும் தேடிய இயேசுவை கண்டு அழிக்க முடியவில்லை. காரணம் அவனது தேடலில் சுயனலம் சுற்றிப்போயிருந்தது. தேவனுக்கு அவண் தேடல் உகந்ததாக் இருக்கவில்லை.

எமது மண்ணில் இன்றைய தேடல்கள் பல விதம். குhணியைத் கைப்பற்ற கணக்கற்ற தேடலகள். புணத்தை சேமிக்க பல வழித்தேடல்கள். வீட்டைக் கடட்ட வித்ம் விதமான தேடல்கள். கட்டடங்களை வாங்கி வாடகைக்கு விட வெளிநாடுகளிலிருந்து முட்டியனத்து வந்து மூலைமுடுக்கெங்கும் தேடல்கள்.

இவ்வாறு இன்றைய தேடல்கள் சுயனலத்தேடல்களாக அதிகரிக்கின்றன. இதற்கு மத்தியில் நாட்டில் நல்லமைதியைத் வேண்டி ஆட்சியாளர்கள். அதைத் தேடுகின்றார்கள். பரம எதிரிகளாக இருந்தவர்கள் பக்கத்திலிரந்து இந்த அமைதியைத் தேடுகின்றனர். இவர்க் உள்ளங்களில் ஞானிகள் தேடல் உள்ளதர்? ஏரொதின் தேடல் உள்ளதா? யுhரறிவார் இந்த மண்ணிலே.

உனது தேடல்.
   
நாம் நம்முடைய வாழ்க்கையில் சுயநலத்தை வெறுப்போம். சுத்த கருத்துடன் தேவனைத் தேடுவோம். ஆலகையின் மாயயைகளை வெறுத்து ஆண்டவரைத் தேடுவோம். புளுவும் பூச்சியும் அரிக்கும் சேல்வங்களை தேடவேண்டாம். புண்ணிய செல்வங்களை பூமியெங்கும் தேடுவோம் சுய இலாபத்தால் இருண்ட இதயத்தை இடித்து விட்டு இயேசுவின் அமைதியை தேடுவோம். இனியும் வேண்டாம் ஏரோதின் தேடல்கள். வெறுப்போம் ஏரோதின் தேடல்களை. ஏம்மில் ஏற்வோம் ஞானிகளின் தேடலை. ஆப்போதுதான் தேடிய அமைதியை தேவனில் காண்போம். அவரும் அதை எமக்கருள்வார்.  தேடுங்கள் கண்டடைவீர்கள். தேவனின் மொழி இpது. மாறவேண்டும் எம் மனங்கள் தோடவேண்டும் தேவனின் அமைதியை 

வாழ்வின் சுமைகளை மறந்து வருங்காலத்தை வசந்த காலமாக மாற்றுவோம்

ம.பிரான்சிஸ்க் - கத்தோலிக்க சுதந்திர பத்திரிகையாளர்

குண்டுகள் குறிபார்ப்பதை குறைக்க தொடங்கிவிட்டன. முள்வேலிகளும் ஆமி அரண்களும் அகற்றப்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன. காப்பெற் வீதிகளும் கம்பனிகளும் வரதடங்கிவிட்டன. பெண்ணிமை பேசும் பெண்களின் ஆட்சியும் ஆரம்பிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன. இதேபோன்று பல விடங்கள் மண்ணிலே உதயமாகிக் கொண்டிருக்கின்றன. அமைதியின் ஒரு வடிவமாக இவை உதையமானலும் மறைத்து மூடிவிட முடியாத கேவலமான நிகழ்ச்சிகளும் உதயமாகிக்கொண்டுதான் இருக்கின்றன. நாம் எங்கள் வரலாற்றை மறந்துவிட்டோம். எங்களுக்காய் மண்ணோடு கலந்தவர்களை மறந்துவிட்டோம். உள்நாட்டுப் போரின் காயங்கள் இன்னும் முழுமையாக ஆறாவில்லை என்பதை மறந்துவிட்டோம். கடவுளில் நாம் வாழாததன் பிரதிபலிப்புக்கள் தான் இன்று மண்ணிலே அரங்கேறும் அசிங்கங்கள்: திரைமறைவில் அரங்கேறும் கருக்கலைப்புக்களும் விடுதிகளிளே நடத்தப்படும் விபச்சார செயற்பாடுகளும். வீதிகளில் அரங்கேறும் இளையவர்களின் சேட்டைகளும். கோஸ்ரி மோதல்களும். கஞ்சா கடைகளும் போதைபொருட்களின் விற்பனைகளும் மதுவிற்கும் மாதுவிற்கும் மண்டியிடும் மாணவர்களின் வாழ்வும். கள்வர்களிகன் கடையுடைப்புக்களும். இன்நெற்,உலக வலைப்பின்னலின் விழுந்து அழுகும் மனித மீன்ககும். வழிதவறிப்போகும் பிள்ளைகளை தட்டிக்கேட்க துணிவற்ற தாய்மாரின் தவிப்புக்களும். திசைமாறிப்;போகும் இளையவர்களை தட்டித்திருத்தாமல் தட்டிக்கொடுக்கும் தந்தையரின் பெருந்தன்மையும். ஆடைகுறைப்புக்கள் என்று அநாகரிகமாக வீதியில் அலைந்து பெண்மையை விலைபேசும் பெண்களின நாகரிகமும். இனங்களுக்கு இடையே 2009ம் ஆண்டு வரை நடைபெற்ற மோதல்கள் தீர்ந்து, அக்காயங்கள் ஆறுவதற்குள், நாட்டில் திருட்டு, வழிப்பறி, நிலங்கள் ஆக்கிரமிப்பு என்று பல்வேறு வகையான வன்முறைகள் தலையெடுத்திருப்பதும். அனைவரும் கூறும் அமைதி அரும்பிலே அழியப்போவதற்கான அறிகுறிகள். மீண்டும் எமது மண்ணிலே உருவாகப்போகும் அழிவுகளுக்கான ஆரம்பம நிலைகள்.

ஞானிகளால் ஏரோதுக்கு அறிவிக்கப்பட்ட நற்செய்தியும் அதில் குழப்பமடைந்த ஏரோதும் குழந்தைகளை கொலை செய்து இயேசுவிலிருந்து தொலைவிற்கு சென்று அகில மீட்பர் கொண்டுவந்த அமைதியை காணாது மடிந்தது எமக்கு பாடமாகிறது. இறைவனின் வானதூதர்களால் இடையருக்கு அறிவிக்கப்பட்ட நற்செய்தியும் அதனால் அவர்கள் கண்ட சமதானமும் அமைதியான வாழ்வும் சான்றாகி எமக்கு நிற்க அந்த அமைதியை தொலைத்து நாம் எங்கே போகிறோம்.

இதற்கெல்லாம் ஒரு காரணம் சமாதானமும் அமைதியும் எங்கிருந்தோ வருவதாக நாம் ஊகித்துக் கொள்வதாகும். அமைதியின்மையின் வேர்கள் நம்மை தவிர வேறித்திலோ, வேறொருவரிலோ இருப்பதாக நினைத்து அவற்றை சரி செய்ய முயற்சிப்பதே. இதனால் நாம் எல்லோரும் தேடும் அமைதி இன்னும் நமக்கு கிட்டாமல் தூரமாகிக் கொண்டே போகிறது. நாம் நாடித்தேடும் அமைதி நமது எம் அகத்தில் உள்ள அகங்காரத்தையும் காமத்தையும் இச்சையையும் அடக்கி ஆழ்வதினால் கிடைக்கும் என்பதைத் கிருஷ்ணபரமாத்மாவும் குருஷேத்திரத்தில் போருக்கு மல்லுக்கட்டிக் கொண்டிருப்பவர்களுக்கு சொல்வது நாம் அறிந்திருக்கின்றோம். இயேசு அமைதி ஏற்படுத்துவோர் பேறுபெற்றோர், ஏனெனில் அவர்கள் கடவுளின் மக்கள் என்று அழைக்கப்படுவர்’ என்கிறார். இத்தகைய அமைதியை நம்முள் கண்டு பிறரிடத்தில் விதைத்து கிறிஸ்துவின் பிள்ளைகளாவோம்.

கிறிஸ்து இந்த மண்ணில் மனிதனாக வந்து பிறந்தது கிறிஸ்தவம் என்ற மதத்தை உருவாக்க அல்ல மாறக அவரைப்போல் சிந்திக்கவும், அவரைப்போல் பிறரை அன்பு செய்யவும், பிறருக்காக உயிரைக் கூட கொடுக்க முன்வரவும், அவரைப்போல் பிறரை ஏற்றுக் கொள்ள நல்ல மனம் கொண்டவராக மாறவுமே. எம்வழி சென்று பெருமை பாரட்டிக் கொள்வதில் எந்த அர்த்தமும் இல்லை. கிறிஸ்துவும் நம்மால் பெருமை கொள்ளப் போவதில்லை. மாறாக கிறிஸ்துவின் மனம் கொண்டவர்களாய் கிறிஸ்துவின் மதிப்பீடுகளை வாழ்ந்து காட்டுவதில் பெருமிதம் கொள்வோம். ஏனென்றால் கிறிஸ்து இந்த மண்ணில் பிறந்தது மதத்தை உருவாக்க அல்ல மாறாக நல்ல மனங்களை உருவாக்கவே.

இறை நம்பிக்கை என்பதை இன்று நாம் எல்லார்க்கும் எல்லாமும் கிடைக்கச் செய்யும் பகிர்தலின் தத்துவமாக்கவேண்டும். இத்தகைய இயல்புநிலையை ஏற்படுத்தும் தயாரிப்புகளில் நம்மை ஈடுபடுத்துவோம். இருப்பவர்கள் இல்லாதவர்களைத் தேடி போவோம். வாழ்ந்து கொண்டிருப்பவர்கள் வாழ்வைத்தேடுவோரை மீட்டெடுப்போம். இருளைப் பகைத்துக் கொண்டும், பழித்துக் கொண்டும் வாழமால் இங்கு ஒளியை ஏற்றி வெளிச்சம் பரப்ப உறுதுணையாவோம். கிறிஸ்து பிறப்பு விழா என்பது மானுட விடுதலையின் விழா. இறைப் பகிர்வின் பாசத்தின் விழா. அன்பின் உன்னத அடயாளமாக உருவெடுத்த இறைமகன் இயேசு உலகில் பிறந்த நிகழ்வை மகிழ்வுடன் நினைவுகூரும் விழா. வாழ்வின் சுமைகளை மறந்து, அச்சுறுத்தும் கவலைகளை கழைந்து, சலித்துப்போன வாழ்க்கை சூழலைத் தவித்து, அண்டவனின் பிறந்த நாளை அர்த்தமுள்ளதாக்கி வாழ அழைக்கும் அன்பின் திருவிழா. நம்மீட்பரின் வருகையால் மகிழ்ச்சி எல்லோருக்கும் பொதுவாக்கப்படுகின்றது. இறைமனித உறவுக்குச் சான்றுபகிர்வதில்தான் எத்தனை மகிழ்ச்சி. இது மனித நேயத்தை வழப்படுத்தும் அன்பின் விழா. இறைவன் தரும் மகிழ்ச்சியை பிறரோடு பகிர்ந்து வாழ்வதில் தான் இந்த அன்பின் திருவிழா அர்த்தமுள்ளதாக மாறும்.

இறைவன் தன் மகன் வழியாக தன்னையே நமக்கு கொடுக்கின்றார். நாமும் கொடுப்பதில் இனு;புமு; பெறவேண்டும். கொடுத்து, பகிர்ந்து வாழத் துவங்கினால்தான் மனிதம் மலரும். அன்பு நிலவும், சமத்துவம், சமாதானம் ஓங்கும். எல்லா ஆண்டையும் போல இந்த ஆண்டையும் அணுகாமல் வருங்காலம் எல்லாருக்கும் வசந்த காலமாக மாற முயற்சிகளை மேற்கொள்வோம். இத்தகைய நமது முயற்சிகளாலும் அணுகுமுறைகளாலும் நாம் இறைவனின் சாயல் என்பதை நிரூபித்துக் காட்டுவோம். 

எமது மண்ணிலே பிறப்பெடுத்துக்கொண்டிருக்கும் சாத்தானின் சாக்கடைகளும் அவலங்களும் கேவலங்களும் அநாகரிகங்களும் அசிஞ்கங்களும் ஆரம்பத்தில் சிதைக்க நாம் சிற்பிகளாவோம். எம் ஒவ்வொருவருடைய வாழ்வையும் மாற்றியமைப்போம். இன்றே இதற்கான அத்திவாரம் இடுவோம். உலகிலே இயேசுவிற்கு உகந்தோருக்கு அமைதி உண்டாகுக என்னும் நற்செய்தி எமது மண்ணிலே ஒலிக்க செய்வோம்.

Both the question and the answer within us

M.Francisk, Catholic Freeland Journalist

The Christmas is a holy time. During this prosperous period of Advent, every one exchanges and renews their ties by sending the greeting cards in order to build an affectionate rapport among them. In this period, the birth of Christ brings a life of happiness, peace, joy, hope and prosperity to all. Even on this joyful occasion, which is the bridge for human relationships, the sorrowful crying of the innocent people can be heard.

1. Why, this Christmas for me?

This lamentation comes from a recent prick of a conscience of a woman who indulged in pleasure by fornication and had many abortions against God’s law

     

2. Why, this Christmas for me?

A young disheartened boy perishing by his culture and despised by his society for his addiction to drugs, blue films and politician’s alluring speeches asks this question

3. Why, this Christmas for me?

After having been besieged with her children’s weeping for food, a poor abandoned mother who lives in the inconveniences of resettlement and in the biting cold and rain asks this question in pain.

4. Why, this Christmas for me?

A roamer who lives in the disparity of caste and status and has no places to rest even for his weariness he is raising this voice.

5. Why, this Christmas for me?

An orphan who lost his family in the war is craving for love raises this voice.

6. Why, this Christmas for me?

A person who has lost his left arm in a land rights which began in seeking his own land from those who had seized it, and suffered the grudge, jealousy, envy and anger, asks this question.

7. Why, this Christmas for me?

After having been forsaken by her relatives, an old woman in the Elders’ Home raises this painful moaning.

8. Why, this Christmas for me?

A native of Sri Lanka who craves to experience real peace raises this question.

Like these, we can keep on counting the wretched and miserable lives of the people who are full of sorrows, pains, lamentation, anxieties and losses of lives.

However, here if we think of the life of Israel, we can notice that when they were away from God, they underwent many hardships such as invasions by kings, genocide, displacements, exiles, starvation, disparity, spite, antagonism, famine, exodus through the desert, etc. during these painful moments, they, in their hearts, felt no peace, love or harmony. They were wandering searching for a peaceful life.

They cried out their voice to God in tears “Have not we redemption, freedom, peace and happy life?” Listening to their voice, God Himself came down willingly from heaven to earth. He was born in manger to give a blissful life with peace, joy and love to His people. However, they did not allow Him to experience the joys and the delights of living. They made Him an exile in Egypt. They despised Him calling Him “Nasarean”, “The carpenter’s son”. They even gave no place to lie down and to rest. They brought disgrace on Him. He lovingly accepted this pathetic life without losing His ideal. To give the people a peaceful life, He Himself became the Prince of peace, the messenger of peace, the light of life and king of love.

When we are raising the above question: “Why, this Christmas for me?” in the same minute, we ask ourselves “why are we raising this question?” we will think and ask ourselves “what we have done to bring peace and to give peace”? Then we can clearly see that our hearts – the temple of God are with human nature- Filth, envy, jealously, anger, avarice, fornication, racism, a stubborn caste system, antagonism etc. and we realize that we have changed the temple of Holy Spirit into a den of the devil.

The humanism and human values of love, justice, and harmony, have not vanished. The Sunday preaching teaches that the helpful manner of almsgivings, affectionate sharing among the needy and charitable assistance are to be followed. We will fill our hearts with the fruits of Holy spirit- love, joy, patience, kindness, goodness, faithfulness, humility, self-control. We will change ourselves to become the messenger of peace, prince of peace, the source of light, peace and joy.  From the moment each one starts practicing  the early Christian life- ASHIPA in the parishes, no people with   Filth, envy, jealously, anger, vanity, hatred, disparity, hostility, avarice,  fornication, racism, a stubborn caste system, antagonism  will exist in our country-Sri Lanka.

The real peace we are craving for ages will take source in our hearts and fill the whole Sri Lanka. We can feel that our sorrows, worries, anxieties, and weeping will peter out from our hearts. We will experience the real peace, happiness, and love as the answer of the question we raised. Why is Christmas for me? With our eyes we can joyfully watch a new beautiful world full of love. Then this Christmas surely will put a glad indestructible impression in our hearts. Then we will peacefully celebrate the birth of Jesus Christ with cheer. 

Vasantha Kaatru

Benedict XVI's Christmas Message

"May the Birth of the Savior Open Horizons of Lasting Peace"

VATICAN CITY, DEC. 25, 2010 (Zenit.org).- Here is a Vatican translation of Benedict XVI's Christmas message, which he gave today at noon from the balcony of St. Peter's Basilica, and before he imparted his traditional blessing "urbi et orbi" (to the city of Rome and the world).

* * *

Verbum caro factum est" – "The Word became flesh" (Jn 1:14).

Dear brothers and sisters listening to me here in Rome and throughout the world, I joyfully proclaim the message of Christmas: God became man; he came to dwell among us. God is not distant: he is "Emmanuel", God-with-us. He is no stranger: he has a face, the face of Jesus.

This message is ever new, ever surprising, for it surpasses even our most daring hope. First of all, because it is not merely a proclamation: it is an event, a happening, which credible witnesses saw, heard and touched in the person of Jesus of Nazareth! Being in his presence, observing his works and hearing his words, they recognized in Jesus the Messiah; and seeing him risen, after his crucifixion, they were certain that he was true man and true God, the only-begotten Son come from the Father, full of grace and truth (cf. Jn 1:14).

"The Word became flesh". Before this revelation we once more wonder: how can this be? The Word and the flesh are mutually opposed realities; how can the eternal and almighty Word become a frail and mortal man? There is only one answer: Love. Those who love desire to share with the beloved, they want to be one with the beloved, and Sacred Scripture shows us the great love story of God for his people which culminated in Jesus Christ.

God in fact does not change: he is faithful to himself. He who created the world is the same one who called Abraham and revealed his name to Moses: "I am who I am … the God of Abraham, Isaac and Jacob … a God merciful and gracious, abounding in steadfast love and faithfulness (cf. Ex 3:14-15; 34:6). God does not change; he is Love, ever and always. In himself he is communion, unity in Trinity, and all his words and works are directed to communion. The Incarnation is the culmination of creation. When Jesus, the Son of God incarnate, was formed in the womb of Mary by the will of the Father and the working of the Holy Spirit, creation reached its high point. The ordering principle of the universe, the Logos, began to exist in the world, in a certain time and space.

"The Word became flesh". The light of this truth is revealed to those who receive it in faith, for it is a mystery of love. Only those who are open to love are enveloped in the light of Christmas. So it was on that night in Bethlehem, and so it is today. The Incarnation of the Son of God is an event which occurred within history, while at the same time transcending history. In the night of the world a new light was kindled, one which lets itself be seen by the simple eyes of faith, by the meek and humble hearts of those who await the Saviour. If the truth were a mere mathematical formula, in some sense it would impose itself by its own power. But if Truth is Love, it calls for faith, for the "yes" of our hearts.

And what do our hearts, in effect, seek, if not a Truth which is also Love? Children seek it with their questions, so disarming and stimulating; young people seek it in their eagerness to discover the deepest meaning of their life; adults seek it in order to guide and sustain their commitments in the family and the workplace; the elderly seek it in order to grant completion to their earthly existence.

"The Word became flesh". The proclamation of Christmas is also a light for all peoples, for the collective journey of humanity. "Emmanuel", God-with-us, has come as King of justice and peace. We know that his Kingdom is not of this world, and yet it is more important than all the kingdoms of this world. It is like the leaven of humanity: were it lacking, the energy to work for true development would flag: the impulse to work together for the common good, in the disinterested service of our neighbour, in the peaceful struggle for justice. Belief in the God who desired to share in our history constantly encourages us in our own commitment to that history, for all its contradictions. It is a source of hope for everyone whose dignity is offended and violated, since the one born in Bethlehem came to set every man and woman free from the source of all enslavement.

May the light of Christmas shine forth anew in the Land where Jesus was born, and inspire Israelis and Palestinians to strive for a just and peaceful coexistence. May the comforting message of the coming of Emmanuel ease the pain and bring consolation amid their trials to the beloved Christian communities in Iraq and throughout the Middle East; may it bring them comfort and hope for the future and bring the leaders of nations to show them effective solidarity. May it also be so for those in Haiti who still suffer in the aftermath of the devastating earthquake and the recent cholera epidemic. May the same hold true not only for those in Colombia and Venezuela, but also in Guatemala and Costa Rica, who recently suffered natural disasters.

May the birth of the Savior open horizons of lasting peace and authentic progress for the peoples of Somalia, Darfur and Côte d’Ivoire; may it promote political and social stability in Madagascar; may it bring security and respect for human rights in Afghanistan and in Pakistan; may it encourage dialogue between Nicaragua and Costa Rica; and may it advance reconciliation on the Korean peninsula.

May the birth of the Savior strengthen the spirit of faith, patience and courage of the faithful of the Church in mainland China, that they may not lose heart through the limitations imposed on their freedom of religion and conscience but, persevering in fidelity to Christ and his Church, may keep alive the flame of hope. May the love of "God-with-us" grant perseverance to all those Christian communities enduring discrimination and persecution, and inspire political and religious leaders to be committed to full respect for the religious freedom of all.

Dear brothers and sisters, "the Word became flesh"; he came to dwell among us; he is Emmanuel, the God who became close to us. Together let us contemplate this great mystery of love; let our hearts be filled with the light which shines in the stable of Bethlehem! To everyone, a Merry Christmas!

© Copyright 2010 -- Libreria Editrice Vaticana

மக்களை நெறிப்படுத்தும் துறைகளில் ஊடகங்களுக்கு முக்கிய பங்குண்டு - யாழ்.பல்கலைக்கழக துணைவேந்தர் தெரிவிப்பு

வலன்புரி

[செய்தி பதிவுசெய்யப்பட்டது : 2010-11-26 08:39:54| யாழ்ப்பாணம்]

ஊடகங்களின் செயற்பாடுகள் சமூகத் திற்கு நம்பிக்கையை தரக்கூடியவை. மக்களின் அன்றாட வாழ்வியலோடு ஒன்றிணைந்து பணிபுரிவது ஊடகத்தின் இயல்பு என யாழ் பல்கலைக்கழகத்தின் துணைவேந்தர் நா.சண்முகலிங்கன் தெரி வித்தார். யாழ்.பல்கலைக்கழகத்தின் ஊடக வளங்கள் பயிற்சி நிலையத்தின் சான்றி தழ் வழங்கும் நிகழ்வு நேற்று யாழ்.பல் கலைக்கழக கைலாசபதி கலையரங்கில் நடைபெற்றது. இந்நிகழ்வில் பிரதம விருந்தினராகக் கலந்து கொண்டு உரை யாற்றும் போது அவர் இதனைத் தெரிவித்தார்.

அவர் மேலும் தெரிவிக்கையில்த ஊடகங்களில் வரும் தகவல்களை மதிப் பீடு செய்வது அவசியமானது. மதிப்பீட் டின் மூலமே அதன் கருத்தினை முழுமை யாக அறிய முடியும். சமூக மேம்பாட்டிற் காகவும் தனிமனித மேம்பாட்டிற்காக வும் பணி புரிவது ஊடகங்களேயாகும்

ஊடகங்களின் வளமான சேவை யால்த சமூகங்கள் முன்னேற்றமடை கிறது.யதார்த்தமான விடயங்களை வெளிப்படுத்துவதில் ஊடகங்களின் பணி போற்றுதலுக்குரியது. உலகத்தில் 40 இற்கு மேற்பட்ட நாடுகளில் ஊடகக் கல்வி வழங்கப்பட்டு வருகிறது.மக்களினை நெறிப்படுத்தும் துறைகளில் ஊடகத்திற்கு முக்கிய பங் குள்ளது. ஊடகங்கள் இரு பிரிவாக தொழிற்பட்டு வருகிறன. அச்சு ஊடகம்த இலத்திரனியல் ஊடகம் என இரு பிரிவு கள் உள்ளன.

ஊடகப் பயிற்சியை நிறைவு செய்து வெளியேறும் இந்த மாணவர்களில் மிக சிறப்பானதொரு எதிர்காலம் தெரிகிறது. ஊடகக் கல்வியை பெற விரும்பும் மாண வர்களுக்கு யாழ்.பல்கலைக்கழக ஊடக உயர் கல்விப் பிரிவுக் கதவுகள் எப்போ தும் திறந்திருக்கும் என்பதை தெரிவித்துக் கொள்கிறேன். எனவே சமூகத்திற்கு நம்பிக்கை தரக்கூடிய இந்த ஊடகத்துறை மென் மேலும் வளர்ச்சியடைய எனது வாழ்த்துக்களை தெரிவித்துக் கொள்கிறேன் என அவர் மேலும் தெரிவித்தார்.

Professor Ernest Brennecke of Columbia is credited with inventing a
sentence that can be made to have eight different meanings by placing
ONE WORD in all possible positions in the sentence: "I hit him in the
eye yesterday."

The Query: What is this word?

The Answer: The word is "ONLY".

The Message:

1. ONLY I hit him in the eye yesterday. (No one else did.)
2. I ONLY hit him in the eye yesterday. (Did not slap him.)
3. I hit ONLY him in the eye yesterday. (I did not hit others.)
4. I hit him ONLY in the eye yesterday. (I did not hit outside the eye.)
5. I hit him in ONLY the eye yesterday. (Not other organs.)
6. I hit him in the ONLY eye yesterday. (He doesn't have another eye.)
7. I hit him in the eye ONLY yesterday. (Not today.)
8. I hit him in the eye yesterday ONLY. (Did not wait for today

இங்கே சிரிக்கவா? சிந்திக்கவா?

தமிழில்
ம.பிரான்சிஸ்க்
கிட்டத் தட்ட 100 வருடங்களுக்கு முன்பு பல்கலைக்கழக மாணவன்; ஒருவன் புகைவண்டியில் பிரயாணம் செய்துகொண்டிருந்தான். அந்த மாணவன்; அருகில், பணக்காரர் போலும், படிப்பறிவு குன்றியவர் போலும் தென்பட்டுக் கொண்டிருந்த ஒரு முதியவர் அமர்ந்திருந்து பிரயாணம் செய்து கொண்டிருந்தார்;. அந்த முதியவர் திருச்செபமாலையை தியானித்தபடி தனது கைகளில் செபமாலையை உருட்டிக் கொண்டிருந்தார்.


அந்த பல்கலைக்கழக மாணவன்; அந்த முதியரிடம்;: “ஐயா நீங்கள் செயலற்றுப் போன இந்த செபமாலைத் தியானத்தில் இன்னுமா நம்பிக்கை வைத்திருக்கின்றீர்கள்” எனக் கேட்டான். “ஆம் என பதிலுரைத்தவராக உமக்கு இதில் நம்பிக்கை இல்லையா?” என முதியவர் திரும்பிக் கேட்டார்

அந்த மாணவன் ஏழனமாக சிரித்தவாறே “நான் தேவையற்ற சிறிய விடையங்களில் நம்பிக்கை கொள்வதில்லை என்று பதிலுரைத்தான்” பின்பு அந்த முதியவரிடம் நான் கூறும் அறிவுரையை ஏற்றுக் கொள்ளும் இந்த செபமாலையை இந்த யன்னல் வழியே எறிந்துவிடும். அத்துடன் விஞ்ஞானம் இந்த செபமாலையைப்பற்றி என்ன கூறுகின்றது என அறிந்துகொள்ளும் என்று தொடர்ந்த கூறினான்.

விஞ்ஞானமா? எனக்கு இந்த விஞ்ஞானத்தைப் பற்றி விளங்கவில்லை. ஒருமுறை இந்த விஞ்ஞானத்தைப் பற்றி; எனக்கு புரியும் படி நீர் விளங்கப்படுத்தும். என கண்ணீர் ததும்ப எளிமையான இதயத்துடன் கேட்டார்.


அந்த மாணவன், முதியவர் மிகவும் கவலையடைந்திருப்பதை அப்பொமுது கண்டான். மேலும் அவரது உணர்வுகளை காயப்படுத்த விரும்பாது கூறினான்; “ஐயா தயவு செய்து உமது முகவரியை எனக்கு கொடுத்துவிடும் இந்த விடயத்தில் உமக்கு உதவக்கூடிய சில இலக்கியங்களை அருப்பி வைக்கின்றேன்” என்றார்.

அந்த முதியவர் தனது பெயர் அட்டையை (விசிற்ரிங் காட்டை) தனது சட்டையிலிருந்து எடுத்துக் அந்த மாணவரிடம் கொடுத்தார்.

அந்த பெயர் அட்டையை(விசிற்ரிங் காட்டை) பார்த்த கணமே அந்த மாணவன் வெக்கத்தால் தலைகுனிந்து அமைதியானான்;.

அந்த பெயர் அட்டையில்: லூயிஸ் பாஸ்ர, அதிபா (பணிப்பாளர்);, விஞ்ஞான ஆராட்சி நிறுவனம், பாரிஸ், பிரான்ஸ்.

யாழ் மாவட்டத்துக்கான சமாதான நீதவான்கள் மனித உரிமைகள் அமைப்பு உருவாக்கம்.

செய்தி : யாழ் மாவட்டத்துக்கான சமாதான நீதவான்கள் மனித உரிமைகள் அமைப்பின் ஊடகப்பணிப்பாளர் - மரியநாயகம் பிரான்சிஸ்க்

இந்த நிகழ்வு சமாதான நீதவான்கள மனித உரிமைகள் அமைப்பின் நிறைவேற்றுப் பணிப்பாளர் பேராசிரியர் ஜெயந்த களுபோவில தலைமையில் யாழ்ப்பாணம் கடற்கரை வீதியிலுள்ள வீதி அபிவிருத்தி அதிகார சபைக்கான கேட்போர் கூடத்தில் நடைபெற்றது.

இந்த வைபவத்தில் யாழ் மாவட்டத்திலிருந்து சுமார் நாற்பதிற்கும் அதிகமான சமாதான நீதவான்கள் கலந்து கொண்டனர்.

அன்றயதினம் இதில் முதலில் யாழ் மாவட்டத்துக்கான பணிப்பாளர் சபை சமாதான நீதவான்கள மனித உரிமைகள் அமைப்பின் நிறைவேற்றுப் பணிப்பாளர் பேராசிரியர் ஜெயந்த களுபோவில முன்னிலையில் தெரிவு செய்யப்பட்டது.

பணிப்பாளர் சபையின் விபரம் வருமாறு.

1. அமைப்பின் யாழ் மாவட்ட நிருவாகப் பணிப்பாளர்- சிவசுப்ரமணியம் ஜெயச்சந்திரன்.

2. மாவட்ட பணிப்பாளர் - சுப்ரமணியம் ரத்னசிங்கம்

3. தேசிய சர்வதேசப் பணிப்பாளர் - தாதபிள்ளை தருமரெட்ணம்

4. ஊடகப்பணிப்பாளர் - மரியநாயகம் பிரான்சிஸக்;
5. அரசியல், சமூக சேவைப் பணிப்பாளர் - இராமநாதன் சாந்தன்

6. திட்டப் பணிப்பாளர் - ஜெகதீசசிங்கம் சத்தியேந்திரன்

7. பெண்கள், சிறுவர் விவகாரப் பணிப்பாளர் - மரியகொரட்டி அன்ரன்

8. கல்வி, கலாச்சாரப் பணிப்பாளர் - தில்லையம்பலவாணன் விமலன்

9. நிதிப்பணிப்பாளர் - கோபாலப்பிள்ளை சந்திரசேகரம் ஆகியோர் தெரிவு செய்யப்பட்டனர்.

பின்னர் யாழ் மாவட்டத்தின் பிரதேச செயலகங்களுடன் இணைந்து பணிபுரிய பதினைந்து இணைப்பாளர்களும்; தெரிவு செய்யப்பட்டனர்.

நிகழ்வில் தொடர்ந்து பேராசிரியர் ஜெயந்த களுபோவில உரையாற்றுகையில் உலகில் பிறந்த மனிதன் தகக்குரிய சகலவிதமான உரிமையகையும் சாதி சமய குல கோத்திர வேறுபாடின்றி தனக்கு சொந்தமான நாட்டுக்குள் அனுபவிக்க உரிமையுண்டு தான் விரும்பிய இடத்தில் குடியேறவும் வியாபரம் செய்யவும் அவனுக்கு உரிமையுண்டு. குறிப்பாக இலங்கையில் சிறுபான்மையினர் பெரும் பான்மையினர் என்றோ. பௌத்தர் கிறிஸ்தவர் இந்துக்கள் இஸ்லாமியர்; என்ற வேறுபாடின்றி வாழுவதற்கும் உரிமைகளை அனுபவிப்பதற்கும் அவனுக்கு உரிமை உண்டு;

எமது நாட்டின் பிரயை ஒருவருக்கு உரிமைகள் மறுக்கப்படும்போதோ அல்லது தவறக தண்டிக்கப்படும்போதோ அல்லது சமூகத்தில் அநீதிகள் இடம்பெறும்போதோ இந்த அமைப்பில் பணிபுரியும் நாம் துணிவுடன் குரல்கொடுத்து அவர்களுக்குரிய சரியான தீர்வைப் பெற்றுக்கொடுக்க வேண்டும் என்றார்.

My son-Franklin is seen in Valampurii

My son-Franklin is seen at his 1 st B'day in Valampurii

The Frank is seen in the paper when he was receiving the certificate after a football match

The Frank is seen in the paper when he was receiving the certificate after a football match

Ni-Yendane.mp3

நெற்றியில் திருநீறு ஏன்?; - கத்தோலிக்க நாப்பது நாள் நோன்பின் விளக்கம்.

ம.பிரான்சிஸ்க்.
கத்தோலிக்க சுதந்திர பத்திரிகையாளர்.

விஞ்ஞனத்தின் விந்தைகளில் வியந்து நிற்கும் மனிதம் கணனியில் கண்டதையும் கண்டுகொள்ளும் யுகத்தில் நடைபோட்டுக் கொண்டு இருக்கின்றான். அவன் இன்னும் எத்தனையோ அறிவியல் முன்னேற்றத்தை எட்டிப் பிடித்தாலும் மறுபக்கத்தில் தன்னில் ஓரு வெறுமை இருப்பதை உணருகின்றான். தனக்கு மேல் ஒரு சக்தி இருப்பதை ஏற்றுக்கொள்ளுகின்றான்.

தனக்கு மேல் உள்ள அந்த சக்தியை கடவுள் என இனம் கண்டு அதனோடு உறவு கொள்ள சடங்குகளை திருவழியாட்டில் உருவாக்குகின்றான். மனித மனங்களை இணைக்கின்ற இத் திரு வழிபாட்டுச் சடங்குகளில் திரு அடையாளங்கள் பயன்; படுத்தப்படுகின்றன. இவ் திரு அடையாளங்கள் வழிபாட்டை மென் மேலும் பண்படுத்தி செயல் வடிவம் கொடுத்து உயிர்பூட்டி வளப்படுத்துகின்றது என்றால் மிகையாகாது.

திருவழிபாட்டு ஆண்டுச் சக்கரத்தில் தவக்காலமும் அல்லது மனமாற்றத்தின் காலமும் ஒன்றாகும். இக் காலம் திருநீற்று புதனுடன் ஆரம்பமாகுகின்றது. அன்றய தினம் திருப்பலி;ப் பூசையில் பங்கு கொள்பவர்களின் நெற்றியில் சாம்பலால் சிலுவை அடையாளம் இடப்படுகின்றது. ஏன் சிலுவை அடையாளம் சாம்பலால் இடப்படுகின்றது? பலரும் வியந்து விடைதேடும் வினாதான் இது.
திருவிலிவியத்தில் மனிதனுடைய பலவீனத்தையும் அழிவையும் குறிக்கும் ஒர் அடையாளமாக சாம்பல் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது என்பதை பல இடங்களில் நாம் காணலாம். அத்துடன் சாம்பல் மனமாற்றத்தை குறிக்கும் ஒர் அடையாளமாகவும் திரு விலிவியத்தில் பயன்படுத்தப்படுகின்றது.
சோதோம் நகரை அழிவில் இருந்து காப்பாற்ற ஆபிரகாம் இறைவனிடம் பரிந்து பேசிய போது தூசியும் சாம்பலமாகிய நான் என் தலைவருடன் பேசத் துணிந்து விட்டேன் என்று தனது பலவீனத்தை வெளிப்டுத்துகின்றார் (தொ.நூ 18:27)

பலதீமைகளை செய்து பரமனுக்கு தொலைவில் இருந்த நினிவே மக்கள் இறைவனின் தண்டனையில் இருந்து தப்பி அவரோடு தம்மை ஐக்கியப்படுத்திக் கொள்வதற்காக மனம் மாறுகையில் சாக்கு உடை உடுத்திக் கொண்டு சாம்பலின் மீது உட்கார்ந்தார்கள் என்று திருவிலிவியத்தில் (யோனா 3:6) கூறப்படுகின்றது.

இஸ்ராயேல் மக்கள்மீது வரவிருந்த அழிவை முன் குறித்து அதிலிருந்து விடுபடுவதற்காக எரேமியா இறைவாக்கினர் “ஓ மகளாகிய என் மக்களே! சாக்கு உடை உடுத்துங்கள், சாம்பலில் புரளுங்கள், இறந்த ஒரே பிள்ளைக்காகத் துயருற்று அழுவதுபோல் மனமுடைந்து அழுதுபுலம்புங்கள். ஏனெனில், அழிப்பவன் திடிரென நமக்கு எதிராக வருவான்”. (ஏரேமியா6:26) என இஸ்ராயேல் மக்களுக்குக் கூறி மனம்திரும்பும்படி வேண்டனார்.

திருந்த மறுத்த கொராசின் பெத்சாய்தா நகரங்களுக்கு சாபமிடுகையில் இயேசு கொராசின் நகரே ஐயோ உனக்குக் கேடு. பெத்சாய்தா நகரே ஐயோ உனக்குக் கேடு. ஏனெனில் உங்களிடையே செய்யப்பட்ட வல்ல செயல்கள் தீர் சீதோன் நகரங்களில் செய்யப்பட்டிருத்தால் அங்குள்ள மக்கள் முன்பே சாக்கு உடை உடுத்திச் சாம்பல் பூசி மனம் மாறியிருப்பர் ( மத்: 11:21 )என்றார்

தாமார் தன் பாவத்திலிருந்து மனம் திரும்பும் பொருட்டு தன் தலைமீது சாம்பல் தூவினாள். தன் மீது இருந்த பலவண்ண ஆடையைக் கிழுpத்தாள். (2 சாமுவேல் 13:19) என வேதம் கூறுகின்றது.

மொர்தக்காய் தம் ஆடையைக் கிழித்து, சாக்கு உடைஅணிந்து, சாம்பல் பூசிக்கொண்டு, வெளியே நகரின் மையத்திற்கு சென்று ஓலமிட்டு, மனம் கசிந்த அழுதார். (எஸ்தா 4:1) என வேதம் கூறுகின்றது.

யோபு ஆண்டவருக்கு கூறிய பதில் … ஆகையால் என்னையே நொந்து கொள்ளுகின்றேன். புழுதியும் சாம்பலிலும் இருந்து மனம் வருந்துகின்றேன். (யோபு 42:6) போன்ற பகுதிகளும் மனம்திரும்பும் பொருட்டே நடைபெற்றதை நினைவுபடுத்துகின்றன.

எனவே இச் சாம்பல் பூசப்படுவது மனிதன் மண்ணாய் இருக்கின்றான் அவன் மண்ணுக்கே திரும்புவான் என்று நினைவு படுத்துகின்றது. அத்துடன் அவன் தீமைகனள எதிர்த்து போராடி பாவங்களுக்கு மன்னிப்பு கேட்டு மனம் மாறவேண்டும். இந்த நாற்பது நாளிலாவது தபக்கிருபைகள் செய்து இறைவனுடன் புதிய உறவுகளை வளர்த்துக் கொள்ளவேண்டும் என்பதை நினைவுபடுத்துகின்றது.

இதை நன்கு உணர்ந்து நாம் எம்முள்ளே வைத்திருக்கும் பொய் பொறாமை போன்ற பள்ளத்தாக்குகளை நிரப்பி, அகந்தை ஆதிக்க உணர்வு ஆகிய மலைக் குன்றுகனள அழித்து, தீய செயல்கள் இச்சை போன்ற கோணலானவைகளை நேராக்கி, ஏரிச்சல் சண்டை சச்சைகள் போன்ற கரடுமுரடுகளை சமதளமாக்கி, வறட்டுக் கௌரவ சாக்கடைகளைத் தூய்மையாக்கி, முறிந்து முடங்கி கிடக்;கும் உறவுகளை மீண்டும் அன்பால் கட்டி இறைவன் அருளும் பாவ மன்னிப்பை பெற எம்மில் திருநீற்றை ஏற்றுக்கொள்வோம். நாம் நெற்றியில் ஏற்றுக்கொள்ளும் இத் திருநீறு தவக்காலத்தின் ஊடாக மனம் மாறிய மைந்தர்களாக கிறிஸ்துவின் உயிர்ப்பு விழாவை அர்த்தமுள்ளதாக கொண்டாட ஆயத்தமாக வேண்டும் என்பதை தான் நினைவுபடுத்துகின்றது.