அன்பின் ஐக்கியத்தில் புதிய வாழ்வை பிறக்கசெய்வோம்

26.05.2013
ம.பிரான்சிஸ்க் - கத்தோலிக்க சுதந்திர பத்திரிகையாளர்
உண்மையை வெளிப்படுத்தும் தூய ஆவியார் வரும்போது அவர் முழு உண்மையை நோக்கி உங்களை வழிநடத்துவார். என இயேசு தம் சீடரை நோக்கிக் கூறும் வேதகமப்பகுதி மூவொரு கடவுளின் திருவிழாவாகிய இன்று எமக்குத் தரப்படுகின்றது. திருச்சபையில் விழாக்களின் ஒரு சிகரமாக இன்று மூவொரு இறைவனின் திருவிழாவை நாம் கொண்டாடுகிறோம். இத்திருவிழா பாஸ்கா மறைபொருள்களிலுள்ள தந்தை, மகன், தூய ஆவி குறித்த கடவுளின் வெளிப்பாட்டை நினைவுபடுத்துகின்றது. இறைவனின் இந்த இயல்பு அதிபுனித திரித்துவம் எனப்படுகிறது.
 

இரண்டாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த இறையியல் வல்லுனர் பெக்குலியனால் இந்த மூவொரு கடவுள் என்ற மறையுண்மை கொண்டுவரப்பட்டது. இத்திருவிழா 1334 ஆம் ஆண்டில் திருத்தந்தை 22 ஆம் யோவானால் தொடங்கப்பட்டது. நைசீயா-காண்ஸ்டாண்டி நோபிள் திருச்சங்கங்கத்தில் உறுதி செய்யப்பட்ட இந்த விழா திருச்சபையின் அடித்தளமாக உள்ளது.

மூவொரு இறைவன் நம் கடவுள். இது எப்படி? மூன்றா? ஒன்றா? ஒன்று ஆனால் மூன்று. மூன்றுதான் ஆனால் ஒன்று. யாரும் அறிய முடியா மறைபொருள். தமத்திரித்துவத்தின் மகத்துவம் கூறும்; ஒரே கடவுள், மூன்று ஆட்களாய் இருக்கிறார் என்ற மறையுண்மைகளை மனித அறிவால், எண்ணத்தாலும் மொழியாலும் போதுமான அளவு விளக்க முடியாமல் இருந்த போதிலும், திருச்சபைத் தந்தையர், தங்களது வாழ்வு மற்றும் ஆழமான விசுவாசத்தின் வழியாக விளக்க முயற்சித்திருக்கிறார்கள் என்பது உண்மையே. மூவொரு இறைவனுள் தந்தை யாரு? மகன் இயேசு யாரு? தூயஆவி யாரு? இவர்ளுக்குள் என்ன உறவு, இவர்கள் தமக்குள்  என்ன பேசிகிறார்கள். இவர்;களைப் பற்றி மக்கள், அறிஞர்கள், இறைவாக்கினர்கள், என்ன பேசுகிறார்கள்? இவர்;களை நாம் புரிந்துகொள்ள முடியுமா? இவர்;ககளைப்பற்றிய விளக்கங்களும் விடையற்ற ஒரு புதிர்தானா? என்று அறிவின் தேடலை இன்று முடக்கிவிட்டிருக்கின்றோம்.
 
நம் அறிவுக்குள் கடவுளை அடக்கிவிட முயலும்போதெல்லாம் 4ம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த நுஎநபசரைள  (இவக்றியஸ்) என்ற கிரேக்கத் துறவியின் வார்த்தைகளை நினைவில் கொள்வது நல்லது: 'கடவுளை நம் அறிவுக்குள் அடக்கிவிட முடியாது. அப்படி அடக்க முடிந்தால், அவர் கடவுளாக இருக்க முடியாது.' என்பதாகும். ஒருமுறை புகழ் பெற்ற அறிவியலார் டாக்டர் ஹென்றி மோரிஸ் கூறுகிறார்– உலகம் பருப்பொருள், இடம், காலம் ஆகியவற்றால் ஆனது. இவை மூன்றும் இல்லையேல், ஏதேனும் ஒன்றுகூட இல்லாதிருந்தாலும் இந்த உலகு இல்லை. அதே போல மூவொரு கடவுளும் இருப்பது அவசியமாகிறது என்கிறார் அவர். இவை ஒவ்வொன்றுமே மூன்றில் ஒன்றாக இருக்கின்றன.

'இந்த உலகில் மிக அழகான, ஆழமான அனுபவங்கள் எல்லாமே நாம் முற்றிலும் புரிந்துகொள்ள முடியாத மறையுண்மைகள். இந்த ஆழமான அனுபவங்களை இதுவரை தங்கள் வாழ்வில் பெறாதவர்களை குறைந்தபட்சம் பார்வை இழந்தவர்கள் என்றாகிலும் சொல்லலாம்.' என்று அறிவியல் மேதை ஆல்பர்ட் ஐன்ஸ்டைன் சொல்லிச்சென்றார். நாம் காணும் இந்த உலகின் பல உண்மைகளுக்கு அறிவியல் விளக்கங்களைக் கண்டு பிடித்த அந்த மாமேதையே வெகு ஆழமான உண்மைகளைச் சந்தித்தபோது மௌனம் காத்தார்.'

நம் இறைவன் மூவொரு கடவுள் என்பதையே நமக்கு அறிமுகம் செய்தவர் இயேசு. கடவுளை ஒரு கூட்டுக் உறவாய் அறிமுகம் செய்தவர் இயேசு. நாம் வழிபடும் இறைவன் உறவுகளின் ஊற்று என்றால், நாமும் உறவுகளுக்கு முக்கியமான, முதன்மையான இடம் தர அழைக்கப்பட்டுள்ளோம். உறவுகளுக்கு நம் வாழ்வில் எந்த இடத்தைத் தந்திருக்கிறோம். நாம் வாழும் இன்றைய உலகில், நம் அன்பு உறவுகளே மிக அதிகமாகப் பழுதடைந்திருக்கிறது. பழுதடைந்துள்ள அந்த உறவை மீண்டும் சரிசெய்ய இன்று உறவாக வாழும், மூவொரு இறைவனின் திருநாள் அழைக்கின்றது. மூன்று ஆளாகிய கடவுளில் நிகழ்கின்ற அன்புப் பரிமாற்றம் கடவுள் அன்புமயம் என்று நாம் கூறுவதற்கு அர்த்தம் தருகிறது. இன்று உறவுகள் சிதறுவதற்கு அன்புறவின் விரிசலே காரணம். உறவுகள் முறிந்து சிதைந்து கொண்டிருக்கும் வாழ்க்கை நிலையை நம் சமுதாயத்தில் கண்கூடாகப் பார்க்கமுடியும். முரட்டு மனிதர்களையும் பாசத்தால் கட்டிப் போட முடியும் என்பது அன்றாட வாழக்கை நமக்கு உணர்த்தும் பாடம். அன்புக்காகவும் உறவுகளுக்காகவும் ஏங்கும் மனிதர்களை நாம் பார்க்க முடியும். கடவுளுக்குள் உறவின் ஒற்றுமையை நாம் தரிசிக்கின்றோம். கடவுள் மூன்று ஆட்களாய் இருக்கிறார், அவர் அன்பின் குழுமம் ஆகும் இதனை முதலில் தெளிவாக வெளிப்படுத்துவது குடும்பமே. கடவுளின் சாயலாக படைக்கப்பட்ட ஆணும் பெண்ணும் ஒரே உடலாக ஆகின்றார்கள், இந்த அன்பு ஐக்கியமானது புதிய வாழ்வை பிறப்பிக்கிறது. இவ்வாறு மனிதக் குடும்பத்தில் விளங்கும் ஒருவர் ஒருவர் மீதான அன்பு வாழ்வைப் பிறப்பிப்பதற்கான அதன் பணியை முன்னிட்டு அது மூவொரு கடவுளின் வெளிப்பாடாக இருக்கின்றது என்று உணர்ந்து இப்பெருவிழாவின் விழுமியங்களை வாழ்வாக்குவோம் 

வாழ்க்கையில் எம் வெற்றிக்குப் ஏணியாக உதவிய கரங்களை நாம் மறந்துவிடலாமா?

19.05.2013'"  ம.பிரான்சிஸ்க் - கத்தோலிக்க சுதந்திர பத்திரிகையாளர்
 

யூதர்களுக்கு அஞ்சிச் சீடர்கள் தாங்கள் இருந்த இடத்தின் கதவுகளை மூடிவைத்திருந்தார்கள். அப்போது இயேசு அங்கு வந்து அவர்கள் நடுவில் நின்று, 'உங்களுக்கு அமைதி உரித்தாகுக!" என்று வாழ்த்தினார். இவ்வாறு சொல்லிய பின் அவர் தம் கைகளையும் விலாவையும் அவர்களிடம் காட்டினார். ஆண்டவரைக் கண்டதால் சீடர்கள் மகிழ்ச்சி கொண்டார்கள். இயேசு மீண்டும் அவர்களை நோக்கி, 'உங்களுக்கு அமைதி உரித்தாகுக! தந்தை என்னை அனுப்பியது போல நானும் உங்களை அனுப்பகிறேன்" என்றார். இதைச் சொன்ன பின் அவர் அவர்கள்மேல் ஊதி, "தூய ஆவியைப் பெற்றுக் கொள்ளுங்கள்…என்றார். வேதகமத்தின் இப்பகுதி இன்று எமக்குத் தரப்படுகின்றது. ஆணிகளால் துளையிடப்பட்டு காயப்பட்ட பகுதியை காட்டினான் என்னும் பகுதியை நோக்குவோம்.

ஷஎங்கள் மூச்சுக்குள்ளே உண்டு பாட்டுச்சந்தம் என்றும் பாட்டுக்கள் தான்  எங்கள் சூரியோதயம்| தருண் ஹீரோவாக நடத்த புன்னகைதேசம் படத்தில் இருந்து எல்லோர் மனதையும் கொள்ளை கொண்ட பாடல் வரிகள் இவை. பெற்றெடுத்த பெற்றோரும் துரத்திவிட ஒட்டி உறவாடியவர்களும் ஏழனம் செய்ய வாழ்கையின் விழிம்புக்கு சென்ற மூன்று இளைஞர்களை தருண் நண்பர்களாக்கி அவர்களுக்காக தன்னை கரைத்து மாடய் வேலைசெய்து அவர்களுக்காக மற்றவர்களிடம் பரிந்துபேசி அவர்களுக்காக மற்றவர்களிடம் ஏளனம் பெற்று அவர்களை இசையில் சாதனை புரியவைத்து நட்புக்கு பாடம் புகட்டியவர்.அந்த நண்பர்களின் பணயம் பைகளையே கூலியாளாகத் தன் கைகளால் தூக்கிகாட்டியவர். இவ்வாறு படம் நகர்கின்றது. எமக்காக தன் கைகளில் ஆணிகளை ஏற்றவர் தம் கைகளை இன்று எமக்கும் காட்டுகின்றார். எமது பதில் என்ன?   

1492 கலப்பகுதியில்  ஜெர்மனி நாட்டில் ஆர்வம் மிக்க ஆல்பிரட் ட்ரூரர் மற்றும் பிரான்ஸ் க்னிக்ஸ்டெயின் ஆகிய இரண்டு நண்பர்கள் சிறந்த ஓவியர்களாக வேண்டும் எனத் திட்டமிட்டுக்கொண்டிருந்தார்கள். அவர்கள் ஓரளவு ஓவியம் வரைய தெரிந்திருந்தார்கள். ஆனால் ஓவியப் கல்லூரிக்கு சென்று கற்பதற்குத் தேவையான பணமில்லை. அவர்கள், ஒருவர் வேலை செய்து மற்றவர் படிப்பதற்குப் பண உதவி செய்வதென்றும், அவ்வாறு படித்தவர் மற்றவருக்குப் பிறகு உதவி செய்வதென்றும் உறுதி செய்துகொண்டனர்.
யார் முதலில் கற்கச்; செல்வது என்பதைக் கண்டறிய அவர்கள் ஒரு காசைப் பூவா, தலையா எனப் போட்டுப் பார்த்து முடிவெடுத்துக் கொண்டனர். முதலில ட்ரூரர் முதலில் படிக்கச் சென்றார் . க்னிக்ஸ்டெய்ன் வேலை செய்யச் சென்றார். ட்ரூரர் மிகத் திறமையான ஓவியரானார். தம் ஓவியங்களை நிறைய விலைக்கு விற்கத் தொடங்கினார். தம்முடைய ஒப்பந்தப்படி ஊருக்குத் திரும்பி தம் நண்பர் க்னிக்ஸ்டெய்ன் படிப்பதற்கு ஏற்பாடுகளைச் செய்ய வந்தார். அப்பொழுதுதான் தம் நண்பர் தமக்காகச் செய்திருந்த தியாகத்தை அவர் உணர்ந்தார். தம் நண்பரின் கடுமையான உழைப்புக் காரணமாக அவரது விரல்கள் விறைத்துப் போய் மென்மையான ஓவியம் தீட்டுவதற்குத் தகுதியில்லாதவைகளாக இருந்ததை கண்டார். க்னிக்ஸ்டெய்ன் ஓவியராவதற்கன தன் கனவுகளை மறந்தாலும் வருத்தப்படவில்லை. தம் நண்பருடைய வெற்றியில் இவரும் பெருமகிழ்ச்சி கொண்டார். ஒரு நாள் ஆல்பிரட் ட்ரூரர்;, தம் நண்பர்; க்னிக்ஸ்டெய்ன் கைகளைக் கும்பிட்டபடி செபித்துக் கொண்டிருந்த காட்சியை அவர் காணாத போது ஓவியமாகத் தீட்டினார். அந்த ஓவியம் விலை மதிப்பில்லாத மிகச் சிறந்த ஓவியமாக மதிக்கப்பட்டது. தம் வாழ்வையும் கைகளின் உழைப்பையும் தானமாகத்தந்த நண்பரின் கும்பிட்ட கைகள் இன்று காலமெல்லாம் மறக்கமுடியாத மிகச் சிறந்த ஓவியமாக உலகெங்கும் போற்றப்படுகிறது. இன்று ஓவியக் காட்சி சாலைகளில் ட்ரூரர்;, பல சிறந்த ஓவியங்கள் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டு கண்களையும் மனத்தையும் கொள்ளையடிக்கின்றன . ஆனால் எல்லோர் உள்ளத்தையும் கண்டிப்பாகக் கவர்வது கும்பிட்ட கைகள் என்ற அவருடைய நண்பருடைய கரங்களாகும். அந்த ஓவியம் பல லட்சம் பிரதிகள் உலகெங்கும் பிரதி எடுக்கப்பட்டு விற்கப்பட்டுள்ளது. இந்த ஓவியம் அந்தக் கைகளின் தியாகத்தை, நிபந்தனையில்லாத பேரன்பை, கடுமையான உழைப்பை, நன்றிப் பெருக்கை நினைவு படுத்துகின்றது .

இயேசுவின் கைகள் இன்னும் மிகப்பெரிய கதையை நமக்குச் சொல்கின்றன. இதோ, என் கைகளைப் பாருங்கள் என இன்றைய நற்செய்தியில் இயேசு கூறுகிறார். நம் நெஞ்சைத் தொடும் இந்தக் காட்சியை சாட்சியாக்கி உயிரோடு வாழ்வதாகக் காட்டுகிறார். எம் மனதில் இயேசுவின் தழும்புகளும் சிலுவைச் சாவும் அழியாது பதிந்திருக்கின்றன. இயேசு நமக்கு நல்லதொரு நண்பராக உள்ளார். வாழ்க்கையில் எம் வெற்றிக்குப் படியாக, ஏணியாக பின்புலத்திலிருந்து உதவிய கரங்களை நாம் மறந்துவிடுகின்றோம். நம் வாழ்க்கையில் நாம் முன்னேற தம் கைகளைக் காயப்படுத்தி நமக்கு அன்பைப் பொழிந்து உதவியவர்களை நினைத்துப் பார்க்கிறோமா. நம்முடைய வருங்கால வெற்றிகளும் நமக்காக தன்னுயிரைச் சிலுவையில் தந்து ஆணிகள் துளைத்த அந்தக் கரங்களைக் காட்டும் இயேசுவின் கரங்களில் தியாகத்திற்கு எமது சமர்ப்பணம் என்ன?

எம் செயல்கள் நாம் விண்ணகம் நோக்கிப்; செல்பவர்கள் என்னும் எண்ணத்தைப் பிறருக்கு வழங்கவேண்டும்

12.05.2013'"
 ம.பிரான்சிஸ்க் - கத்தோலிக்க சுதந்திர பத்திரிகையாளர்
 

நாம் ஆண்டவர் இயேசு விண்ணேற்றமடைந்த திருவிழமவை நாம் இன்று கொண்டாடுகின்றோம்.   இயேசு இவ்வுலகில் தனக்கு நேர்ந்த பல துன்பங்களை இறைசித்தத்தை நிறைவேற்ற பொறுமையோடு தாங்கினார். ஆண்டவர் மேல் அவர் வைத்த நம்பிக்கையே அவருக்கு ஆற்றல் கொடுத்தது. இதனால் இறைவன் இயேசுவை உயர்த்தினார். இயேசுவும் விண்ணேற்படைந்தார். இயேசுவின் விண்ணேற்பு ஆண்டவன் பார்வையில் நாமும் இயேசுவைப் போல் உண்மைக்காக நீதிக்காக அன்பிற்காக நம்பிக்கையுடன் வாழும்போது உயர்த்தப்படுவோம் என்ற நம்பிக்கையை அளிக்கின்றது. உண்மைக்கு சாட்சியம் பகிர்வதே எனது பணி என்று கூறிய இயேசு தான் உயிர்தெழுந்தபின் தான் உயிர்த்தெழுந்ததை உலகிற்கு அறிவிக்கவும் அதற்கு சாட்சியம் பகிரவும் அழைப்பு விடுக்கிறார். உலகில் நற்செய்தியையும் மீட்பையும் அறிவிப்பதற்காக நாம் அனுப்பப்படுகின்றோம். நாம் சமுதாயத்தில் புளிக்காரமாகவும் ஒளியாகவும் இருந்து புத்துணர்ச்சியுடனும்; செயல்படவேண்டும். அப்போதுதான் சமுதாயம் கிறிஸ்தவ விழுமியங்களால் உரம் பெற்று உறுதியுடன் உயிர்த்துடிப்புள்ள அங்கமாக கடவுளின்பக்கம்; தடம் பதிக்கும்.

ஆண்டவர் இயேசுவின் விண்ணேற்பு விழா நமது வாழ்வின் இலக்கை ஆய்வு செய்ய அழைப்பு விடுக்கிறது. இயேசுவின் விண்ணேற்பு நமக்கெல்லாம் ஒரு முன் மாதிரி. இயேசுவைப் போலவே நாமும் விண்ணேற்படைந்து, கடவுளின் வலப்புறம் அமரவேண்டும் என்பதே இறைவனின் திருவுளம். அதுவே நம் வாழ்வின் இலக்காகவும் வேண்டும். இவ்வுலக வாழ்வு நமக்கொரு இடைப் பயணமே. நமது கண்களோ விண்ணகம் நோக்கியே அமையவேண்டும். இவ்வுலக இன்பங்களில் நமது காலத்தைக் கடத்தாமல், விண் நோக்கி நமது கண்களும், இதயமும் எழும்பட்டும். இவ்வுலகில் வாழ்ந்தாலும், நாம் இவ்வுலகைச் சாராதவர்களாக, விண்ணகம் சார்ந்தவர்களாக நம் வாழ்வு அமையவேண்டும். நமது எண்ணங்கள், சொற்கள், செயல்கள் நாம் விண்ணகம் நோக்கிப் பயணம் செய்பவர்கள் என்னும் எண்ணத்தைப் பிறருக்கு வழங்கவேண்டும்.

கடவுள் நம்மை அன்புசெய்கிறார்;. நாம் கடவுள் காட்டும் வழியில் நடந்து சென்று அவரிடத்தில் நிலையான அமைதியையும் மகிழ்ச்சியையும் கண்டுகொள்ள வேண்டும்; எனும் நற்செய்தியை இயேசு கொண்டுவந்தார். கடவுள் உலகின்மீது கொண்ட எல்லையற்ற அன்பினால் தன் ஒரே மகனை நமக்கு மீட்பராக அளித்தார்;. அவரிடத்தில் நாம் நம்பிக்கை கொள்ள வேண்டும். உண்மைக்கு சாட்சியம் பகிர்ந்து இயேசு உயிர்தெழுந்ததை உலகிற்கு அறிவித்து அதற்கு சாட்சியம் பகிரவேண்டும் என்பதே இயேசு கொண்டுவந்த நற்செய்தியின் சுருக்கம். உலகில் வாழ்கின்ற அனைவருக்கும் இந்நற்செய்தி அறிவிக்கப்பட வேண்டும் என்பதே இயேசுவின் விருப்பம். இயேசு உலகில் ஆற்றிய அதே பணியைத் தொடர்ந்து ஆற்றுவதே எமக்கு தரப்பட்ட பொறுப்பு. 'உலகெங்கும் சென்று படைப்பிற்கெல்லாம் நற்செய்தியைப் பறைசாற்றுங்கள் இயேசுவின் சீடர்கள் ஆற்ற வேண்டிய முக்கிய பணி 'நற்செய்தி அறிவித்தலே. இதை நாம் வெறும் வார்த்தைகளால் வடித்துவிடக்கூடாது. மாறாக, நற்செய்தி என்பது ஒரு வாழ்க்கை முறை. இயேசுவின் போதனையை உள்ளத்தில் ஏற்று, அதை வாழ்வில் சான்று பகிர்தலே நற்செய்தி அறிவிப்பின் முக்கிய அம்சம். இவ்வாறு நாம் நற்செய்திக்கு நம் வாழ்வின் வழியாகச் சான்று பகிர்ந்தால் அனைவரும் நற்செய்தியை அன்னியமாகப் பார்க்கமாட்டார்கள்.

நீதியில், நேர்மையில் உருவாகும் விடுதலையும், வெற்றியும் தன் மக்களுக்கு உண்டு என்று இறைவன் உறுதி அளிக்கிறார். இன்றைய உலகையும், நாளைய உலகையும் குறித்து நம்பிக்கை இழந்திருக்கும் நமக்கு, பிளவுகள், பிரிவுகள், ஏற்றத் தாழ்வுகள் ஆகியவற்றால் நிறைந்து வெறுப்பை உமிழ்ந்து வரும் இன்றைய உலகிற்கு  நீதியை நிலைநாட நேர்மையைக் கடைபிடிக்க இயேசுவின் விண்ணேற்பு எமக்கு வாழிகாட்டட்டும்
 

சிலுவைப்பாடுகளின்; கொடூரமான நிலையிலும் தந்தை தன்னை காப்பாற்றி உயிர்த்தெழச் செய்வார் என உறுதியாக இயேசுநம்பினார். சிலுவைப் பாடுகளே இயேசுவின் மாட்சியின் வெளிப்பாடுகளாயின. அதுவே உன்னதமான மகிமைபெற வழிவகுத்தது. அதுவே இன்று நாம் கொண்டாடும் விண்ணேற்பு விழா. இயேசு மாட்சிமையடைதலின் முழுமை இன்றைய விண்ணேற்பு நிகழ்விலே நிறைவடைகின்றது. இயேசு அடைந்த மாட்சியிலும் மகிமையிலும் மதிமயங்கி இருக்க நாம் அழைக்கப்படவில்லை. மாறாக நமக்கு தரப்பட்ட பணியை நிறைவேற்றவே அழைக்கப்படுகின்றோம். இவ்வுலகை அன்பு நிலவும் ஓர் இடமாக, நீதி தவழ்கின்ற தளமாக நம்பிக்கை முளைத்திடும் திடலாக மாற்றியமைத்திட நாம் உழைக்கவேண்டும் என்பதே நற்செய்தி அறிவிப்பின் முக்கிய அம்சமாகும். நாம் தூயஆவியால் உந்தப்பட்டு நற்செய்தியின் தூதுவர்களாக மாறி நற்செய்திப் பணியில் முழுமையாக நம்மை ஈடுபடுத்தினால் இவ்வுலகில் கடவுளின் ஆட்சி இன்னும் தெளிவாகத் துலங்கும். நற்செய்தியால் நம் வாழ்வு உருமாற்றம் பெறும். இயேசுவின் விண்ணேற்புப் பெருவிழா எம்மில் அர்த்தம்பெறும்.

இயேசு எங்களுக்குத் தரும் அமைதியை உலகிற்கு வாரி வழங்குவோம்

05.05.2013
ம.பிரான்சிஸ்க் - கத்தோலிக்க சுதந்திர பத்திரிகையாளர்

இயேசு,'அமைதியை உங்களுக்கு விட்டுச் செல்கிறேன்; என் அமைதியையே உங்களுக்கு அளிக்கிறேன். நான் உங்களுக்குத் தரும் அமைதி உலகம் தரும் அமைதி போன்றது அல்ல" எனக் கூறும் பைபிள் பகுதியை நாம் காண்கின்றோம். எங்கே நிம்மதி, அங்கே எனக்கோர் இடம் வேண்டும் என்பது மனிதனின் தனக்கு அமைதி தேடும் முயற்சியின் பின்னணிப் பாடல் என்று கூறிவிடலாம். துன் வாழ்வில் பொன் இருந்தும், பொருள் இருந்தும், பெண் இருந்தும், பெயர் இருந்தும், மனதிலும் குடும்பத்திலும் அமைதி இல்லாது இந்த பாடலை அன்று தொட்டு இன்றுவரை முனகிக் கொண்டிருக்கிறான் மனிதன். அமைதியைத் தேடி மதுவிலும் மாதுவிலும் புகையிலும் போதையிலும் மூழ்கிக்கொண்டிருக்கிறான் மனிதன். இவற்றில் அமைதி தேடும் மனிதன் இவையெல்லாம் தமக்கு அமைதி தருவதாகப் படம் காட்டி, படுகுழிக்கு பாதை அமைக்கும் கானல்நீர் என்பதை மனிதன் அறிவதில்லை.

வாழப் பிடிக்காமல், வாழ்வுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைப்பதாக இருக்கக்கூடாது நம்முடைய வாழ்க்கை. தவறான, அர்த்தமிழந்த நம் வாழ்வுக்கு அர்த்தம் கொடுக்க நம்மால் முடியும். எப்படி?  இயேசுவின் அன்பு நம் வாழ்வில் கடந்து வரும்போது, உருக்குலைந்த நம் வாழ்வு உயிர் பெறும். அந்த இறையன்பை நாம் சுவைத்து, அவரை வழியும் உண்மையுமாக ஏற்று வாழத் தொடங்குவதே அர்த்தமுள்ள வாழ்வுக்கான ஒரே வழி.  வாழ்க்கைப் போராட்டங்களிலும் வறுமையின் கோரப்பிடியிலும் கைதிகளாக இருந்த சூழ்நிலைகளிலும் அமைதியை இழக்காமல் வாழ்க்கையின் யதார்த்தத்தை ஏற்றுக் கொண்டு, மகிழ்ச்சியோடு வாழ்ந்து இவ்வுலகிலிருந்து விடைபெற்றவர்கள் ஏராளம்.  அவர்களுடைய வெற்றியின் ரகசியம் யார்? இயேசுதான். எங்கள் வாழ்விலும் நிறைவான, முழுமையான அமைதியைத் தர அவரால் மட்டுமே முடியும்.  இயேசு கூறுகிறார்: 'நீங்கள் உள்ளம் கலங்க வேண்டாம்; கடவுளிடம் நம்பிக்கை கொள்ளுங்கள். என்னிடமும் நம்பிக்கை கொள்ளுங்கள்"

அமைதிதேடி அலைமோதி நிலைகுலையும் மனித சமுதாயத்திற்கு இயேசு பதிலாக தீர்வாக இருக்கிறார். 'என் அமைதியையே உங்களுக்கு அளிக்கிறேன். நான் உங்களுக்குத் தரும் அமைதி உலகம் தரும் அமைதி போன்றது அல்ல" இவ்வாறு தன் தெய்வீக அமைதியில் நமக்குப் பங்கு தருகிறார். எதைப்பற்றியும் கலங்கவோ மருளவோ அவசியம் இல்லா அமைதி இந்த இறை அமைதி. இறைவன் தரும் இந்த அமைதி சற்று வித்தியாசமானது முற்றிலும் புதுமையானது. இது வேதனையில் கிடைக்கும் அமைதி. இழப்பில் குவியும் அமைதி. பாரங்கள் சுமப்பதில் புதைந்திருக்கும் அமைதி. குழப்பங்களின் ஆழத்தில் அமிழ்ந்திருக்கும் அமைதி. வெறுமையில் வெற்றிடத்தில் பரவியிருக்கும் அமைதி. கொடுப்பதில் சேரும் அமைதி. உள்ளுக்குள் இருந்து உயிரூட்டி, உரமூட்டி, உற்சாகப்படுத்தி வாழவைக்கும் அமைதி. இந்த அமைதியைத் தேடுவோம்

உயிர்த்த ஆண்டவர் தருகின்ற அமைதி உலகு சார்ந்த அமைதி அல்ல, போர்களுக்குப் பின் வருகின்ற அமைதி அல்ல, இயற்கை சீற்றங்களுக்குப் பின் வருகின்ற அமைதி அல்ல, நமது உள்ளம் சார்ந்த அமைதி. அதையே இறைவன் நமக்குக் கொடையாக வழங்குகின்றார். ஆண்டவர் கொடுத்த அமைதியின் மூலம் நமது வாழ்வை அச்சங்களற்றதாக ஐயங்களற்றதாக வாழ முனைவோம்

தனி மனிதர்களும், சமூகங்களும், நாடுகளும் நாடித் தேடும் ஒன்று அமைதி. பொருளாதார வளர்ச்சி ஒரு பக்கம் நடந்துகொண்டிருந்தாலும், பல நாடுகளும் போர்களாலும், உள்நாட்டுக் குழப்பங்களாலும் அமைதியின்றி தவித்துக்கொண்டுதான் இருக்கின்றன. ஆயுதங்களால் உண்மையான அமைதியைக் கொண்டுவர முடியாது. உறவால்தான் முடியும். குடும்பங்களிலும் இன்று அமைதியற்ற சூழல். கணவன்-மனைவிக்கிடையே, பெற்றோர்-பிள்ளைகளுக்கிடையே அமைதியின்றி வாழும் நிலை காண்கிறோம். பணமோ, பொருள்களோ அமைதியைத் தர இயலாது. உறவுதான் அமைதியைத் தரும்.முதலில், இறைவனோடு நல்லுறவு கொள்வோம். அப்போது, உலகம் தர இயலாத அமைதியை அவர் நமக்குத் தருவார்.

ஹெலன் கெல்லர் என்பவர் புகழ்பெற்ற எழுத்தாளராகவும் சிறந்த பேச்சாளராகவும் அரசியல் ஆர்வலராகவும் விளங்கிய ஓர் அமெரிக்கப் பெண். பிறந்து 19 மாதங்களில் ஏற்பட்ட கடும் காய்ச்சல் காரணமாக கண்பார்வை, கேட்கும் திறன், பேசும் திறன் ஆகியவற்றை இவர் இழந்தார். எனினும், உலகில் இளங்கலைப்பட்டம் பெற்ற, பார்க்கவும் கேட்கவும் முடியாத முதல் மாற்றுத்திறனாளி என்ற பெருமைக்கு உரித்தானவர் இவர். ஒருநாள் ஹெலன் கெல்லரை பார்க்கச் சென்ற அவரது நண்பர் ஒருவர் அவரிடம் “உங்களுக்கு விருப்பமான ஒன்று தரப்படுகிறது என்றால் அது என்னவாக இருக்க வேண்டும்? என்று கேட்டார். பார்க்கும் திறனும், கேட்கும் திறனும் தனக்குத் தேவை என்று சொல்வார் என அந்த நண்பர் எதிர்பார்த்தார். ஆனால் ஹெலன் கெல்லரோ அமைதியாகப் பதில் சொன்னார்: ஷஇந்த உலகத்தில் அமைதி மலர வேண்டுமென்று கேட்பேன்| என்று. இயேசு எங்களுக்குத் தரும் அமைதியை உலகிற்கு அள்ளி வழங்குவோம்

அன்பு எப்படிப்பட்டது, ஏன் ஏற்பட்டது என்ற ஆராய்ச்சியில் இறங்காமல் அந்த அன்பு அனுபவிப்போம்.

28.04.2013 

 ம.பிரான்சிஸ்க் - கத்தோலிக்க சுதந்திர பத்திரிகையாளர்
இன்று நாம் பிறரின் பால் செலுத்தும் அன்பு வழியாக இறைவன் மாட்சிமை அடையவேண்டும் என்றும், அன்பிலிருந்தே பிறர் நம்மை இயேசுவின் சீடர்களாக அடையாளம் காண்பர் என்றும் கூறும் இறைமொழி கேட்கின்றோம். 'நான் உங்களிடம் அன்பு செலுத்தியது போல நீங்களும் ஒருவர் மற்றவரிடம் அன்பு செலுத்துங்கள்" என்று இயேசு புதிய கட்டளை பற்றிப் பேசுகிறார். அனைத்து எதிர்நிலைச் சூழல்களையும் தடைகளையும் வாய்ப்புக்களாக மாற்றுவதே வரையறையற்ற அன்பின் சிறப்பாகும்.

'நீங்கள் ஒருவர் மற்றவருக்குச் செலுத்தும் அன்பிலிருந்து நீங்கள் என் சீடர்கள் என்பதை எல்லாரும் அறிந்து கொள்வர்" இறைமக்களை வழிநடத்தும் குருக்களிடம் முன் உதாரணமான சகோதரத்துவமும் அன்பும் விளங்க வேண்டும் என்று இரண்டாம் வத்திக்கான் சங்கம் கூறுகின்றது. ஒரு குருவானவர் வரையறையற்ற அன்பின் மகுடமாக வாழ்ந்து காட்டவோண்டும் என்று கூறப்படுகின்றது. அப்போதுதான்  இறைமக்கள் அதனை பின்பற்ற உதவியாக இருக்கும். எனவே இறைமக்கள் பிறரின் பால் செலுத்தும் அன்பு வழியாக இறைவன் மாட்சிமை அடைமுடியும் என்றும், அந்த அன்பிலிருந்தே பிறர் நம்மை இயேசுவின் சீடர்களாக அடையாளம் காண்பர் என்றும் கூறிவிடலாம். திருத்தந்தை இரண்டாம் ஜோன் பவுல் ஒருமுறை கூறும்போது. 'குருவினுடைய வாழ்வு இறைமக்களுக்காக அவருடைய திருச்சபைக்கும் ஆற்றும் சாட்சியத்துடன் கூடிய அன்புப் பணிநிறைந்ததாக இருக்கவேண்டும் " என்றார்.

எனவே இங்கு மக்களை அன்பு செய்து பணிபுரிந்து இயேசுவின் சீடர்களாக இனம் காணப்பட்ட குருக்களில் ஒரு சிலரது அன்பு வாழ்வை பற்றி இங்கு குறிப்பிடுவது சாலம் பொருத்தம்: இயேசு சபை அருள்தந்தை பேத்ரோ அருப்பே 1945ம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 6ம் தேதி முதல் அணுகுண்டு ஹிரோசிமாவை அழித்தபோது ஜப்பானில் பணி புரிந்தவர். 80000க்கும் அதிகமான உயிர்களைப் பலிகொண்ட அந்த கொடுமையின்போது, அந்த நகரின் புறநகர் பகுதியில் இருந்த இயேசு சபை நவதுறவியர் இல்லம் பெரும் சேதமின்றி தப்பித்தது. அந்த இல்லம் ஒரு மருத்துவ மனையாக மாறியது. அங்கிருந்த சிறு கோவிலும் காயப்பட்டவர்களால் நிரம்பி வழிந்தது. அணுகுண்டு வீசப்பட்டதற்கு அடுத்த நாள் அந்த இல்லத்தின் கோவிலில் அருள்தந்தை; பேத்ரோ அருப்பே திருப்பலி நிறைவேற்றினார். அந்தத் திருப்பலி நேரத்தில் அவர்அடைந்த வேதனை அனுபவத்தை இவ்விதம் கூறியுள்ளார்:'நான் திருப்பலி நிகழ்த்தியபோது, அங்கு காயப்பட்டுக் கிடந்தவர்களைப் பார்த்து 'ஆண்டவர் உங்களோடு இருப்பாராக" என்று சொல்ல கைகளை விரித்தேன். ஆனால், அங்கு நான் கண்ட காட்சி என்னை உறைய வைத்தது. எனக்கு முன் காயப்பட்டுக் கிடந்த அந்த மனுக்குலத்தை, அவர்களை அந்த நிலைக்கு உள்ளாக்கிய மனிதர்களின் அழிவுச் சிந்தனைகளை எண்ணியபோது, என் விரிந்த கைகள் அப்படியே நின்றுவிட்டன. அங்கு படுத்திருந்தவர்கள் என்னைப் பார்த்த அந்தப் பார்வை என் உள்ளத்தைத் துளைத்தது. எங்கிருந்தாகிலும் தங்களுக்கு ஆறுதல் வருமா, முக்கியமாக, இந்த பலிபீடத்திலிருந்து ஆறுதல் வருமா என்ற ஏக்கத்தை அவர்கள் பார்வையில் நான் படித்தேன். என் வாழ்வில் மறக்க முடியாத திருப்பலி அது" என்றார் அவர். அருள்தந்தை பேத்ரோ அருப்பே மருத்துவம் படித்தவர் என்பதால், ஹிரோசிமா தாக்குதலுக்குப்பின், நவதுறவியர் இல்லத்தில் மட்டுமல்ல, வெளியிலும் சென்று தன்னால் இயன்ற அளவு மருத்துவ உதவிகள் செய்துவந்தார்.

17ம் நூற்றாண்டில் கனடாவில் மனித உடலை, உடலின் பாகங்களை உண்ணும் பழக்கம் கொண்ட பழங்குடியினரிடையே பணி புரிந்து அவர்கள் மத்தியில் மறைசாட்சியாக உயிர்துறந்த பல இயேசு சபை குருக்களில் Isaac Jogues ஒருவர். இவர் தொடர்ந்து அன்பு செய்து பணிபுரிந்த அந்த மக்களால் சித்ரவதைகள் செய்யப்பட்டார். இந்தச் சித்ரவதைகளால் தன் கை விரல்களையெல்லாம் அவர் இழந்திருந்தார்.

இருபதாம் நூற்றாண்டில் சீனாவில் 21 ஆண்டுகள் சிறையில் அடைக்கப்பட்ட பேராயர் Dominic Tang காற்று வசதி சிறிதும் இல்லாத ஒரு சிறு அறையில் ஐந்து ஆண்டுகள் தனித்து அடைக்கப்பட்டிருந்தார். பேராயர் தன் சிறு அறையை விட்டு ஒரு சில மணி நேரங்கள் வெளியே வர உத்தரவு கிடைத்தபோது சிறை அதிகாரிகள் அவரிடம், 'இந்த சில மணி நேரங்கள் என்ன செய்ய விரும்புகிறீர்கள்?" என்று கேட்டபோது, பேராயர் Dominic Tang அன்புக்கு இலக்கணம் சொல்லிதந்த இயேசுவின் பெயரால் திருப்பலி நிகழ்த்த விரும்புகிறேன் என கூறினாராம்.

வியட்நாமில் சிறைபடுத்தப்பட்டு கடின உழைப்பு முகாமில் ஒன்பது ஆண்டுகள் வைக்கப்பட்டிருந்தார் இயேசு சபை குரு Joseph Nguyen-Cong Doan. அந்த முகாமில், அவரோடு சிறைப்படுத்தப்பட்டிருந்த மற்றொரு குரு சிறை அதிகாரிகளுக்குத் தெரியாமல் கொண்டு வந்திருந்த அப்பம் இரசம் இவைகளை இயேசு சபை குருவுடன் பகிர்ந்து கொண்டார். இரவில் மற்றவர்கள் படுத்து உறங்கியபின், துழளநிh தன் நெஞ்சை ஒரு பீடமாக பயன்படுத்தி, தன் சிறை உடுப்புக்களை தன் பூசை உடுப்புக்களாகக் கருதி அவர் ஆனந்த கண்ணீர் பொங்க அன்பே உருவான இயேசுவின் பெயரால் ஆற்றிய அந்தத் திருப்பளிகளைப்ப் பற்றி பின்னர் மற்றவர்களுக்குச் சொன்னார்.

இயேசுவின் அன்பு இப்படி பல கோடி மக்களின் மனதில் நம்பிக்கையை, வீரத்தை, தியாகத்தை, விதைத்துள்ளது. ஒருவரது அன்பு வெளிப்படும்போது, அதை அனுபவிப்பதே மேல். அதற்குப் பதிலாக, அந்த அன்பு எப்படிப்பட்டது, ஏன் ஏற்பட்டது என்ற ஆராய்ச்சிகளில் இறங்கினால், அங்கு அன்பு காணாமல் போகும் வாய்ப்புக்கள் அதிகம் உண்டு. அன்பு மனித குலத்தின் உயிர்நாடி. மனித குலம் இன்னும் உயிர் வாழ்வதே அன்புடையவர்கள் இருப்பதால் தான். இந்த அன்பைக் கொடுக்கவும், பெறவும் விரும்புவதே மனித இயல்பு. இந்தப் பரிமாற்றம் நம்மிலும் நிகழவேண்டும். இயேசுவின் அன்பு கரை காணாதது. அனைவரையும் அரவணைக்கக் கூடியது. அவருடைய நிறை அன்புக்கு நாம் சாட்சிகளாக வாழவேண்டுமென்றே விரும்புகிறார். இயேசுவின் அன்பு வாழ்வு நம்மில் பிரதிபலிக்கிறதா? தீர்மானங்களுடன் எம்மை திரும்பிப்பார்த்து முன்நகர்வோம்

தன்னைப் பின் தொடர்பவர்களின் துன்பங்களிலும் தன்னை இணைத்துக் கொள்பவரே தலைவர்

21.04.2013

ம.பிரான்சிஸ்க் - கத்தோலிக்க சுதந்திர பத்திரிகையாளர்
 

ஆடுகள் எனது குரலுக்குச் செவிசாய்க்கின்றன. எனக்கும் அவற்றைத் தெரியும். அவையும் என்னைப் பின்தொடர்கின்றன. நான் அவற்றிற்கு நிலைவாழ்வை அளிக்கிறேன். அவை என்றுமே அழியா. அவற்றை எனது கையிலிருந்து யாரும் பறித்துக்கொள்ள மாட்டார். என இயேசு கூறும் பைபிள் பகுதி இன்று எமக்குத் தரப்படுகின்றது. இங்கு ஆயன் ஆடுகள் கதை தெளிவாகின்றது. இயேசு தனது மந்தைய சேர்ந்த ஆடுகளுக்கும்  பிற ஆடுகளுக்கும் உள்ள வேறுபாட்டை விளக்குகின்றார். அவரது ஆடுகள் அவரது குரலை அடையாளம் கண்டுகொள்ளுகின்றன. அவரது குரலுக்கு செவிகொடுக்கின்றன. அவரை பின்தொடர்கின்றன. இப்போது ஆடுகள் யார் ஆயான் யார் என்ற கேள்வி எமக்குள் எழலாம்.

இறைவனை ஆயனாக, பராமரிப்பவராக, வழிநடத்துபவராக முற்காலத்திலிருந்தே மனித இனம் அழைத்து மகிழ்ந்துவருகின்றது. எனவே இறைமக்கள் தான் இங்கு ஆடுகளாகச் சித்தரிக்கப்படுகின்றனர். அவர்கள்; ஆண்டவரே என் ஆயர் என்று  அழைக்க இயேசு நானே நல்லாயன்  என்றும் ஆடுகளுக்கு வாயில் நானே. என் வழியாய் நுழைபவர்களுக்கு ஆபத்தில்லை என்றும் கூறுகின்றார்.  ஆடுகளுக்காக ஓர் ஆயனின் பணிகள் இயேசு வாழ்ந்த காலத்தில் பல: பராமரித்தல், பாதுகாத்தல், உணவளித்தல், தாகம் தணித்தல், குணமாக்கல், வழிநடத்தல், தன் உயிரையேத் தருவது. நல்ல ஆயன் நானே. இறைதந்தை என்னை அறிந்திருக்கிறார்; நானும் அவரை அறிந்திருக்கிறேன். அதுபோல நானும் என் ஆடுகளை அறிந்திருக்கிறேன்; என் ஆடுகளும் என்னை அறிந்திருக்கின்றன. அவைகளுக்காக எனது உயிரைக் கொடுக்கிறேன் என்ற இயேசு, தம்புவதற்கு வழிஇருந்தபோதும் ஆடுகளாகிய எமக்காக சித்திரவதையால் சிலுவையில் கொலைசெய்யப்படதன் மூலம் வாழ்க்கை பாடம் கற்பித்தவர்.

எந்த ஒரு சூழலிலும் தன்னைப்பற்றி சிந்திக்காமல், மற்றவர்களையே எண்ணி வாழ்வதைப்போன்ற ஓர் உயர்வான வாழ்வு உலகில் இல்லை. ஆபத்து, துன்பம் என்று வரும்போது தன்னைக்குறித்து ஒருவர் கவலைகொள்வதும், தன்னைக் காத்துக்கொள்ள முயல்வதும் வெகு சாதாரண மனித இயல்பு. அந்த இக்கட்டானச் சூழல்களிலும் தன்னைப்பற்றிய கவலை இல்லாமல், அடுத்தவரைப்பற்றி கவலைப்படும் மனம், மலைபோல் உயர்ந்த மனம். மனித வரலாற்றில் தங்களையே மறந்து, பிறருக்காக வாழ்ந்த பலரைப்பற்றி கேள்விப்பட்டிருக்கிறோம்: 1912ம் ஏப்ரல் 15 டைட்டானிக் கப்பல் விபத்திற்குள்ளாகி மூழ்கியது நாமறிந்ததே. ஆயினும், இந்த விபத்தின்போது வெளிப்பட்ட ஒரு சில தியாகச் செயல்கள் நாம்மில் பலருந்கு தெரியாமலிருக்கலாம். அவற்றில் ஒன்று வுhழஅயள டீலடநளஇ துரழணயள ஆழவெஎடையஇ டீநநெனமைவ Pநசரளஉhவைணஇ என்ற மூன்று கத்தோலிக்க குருக்களைப் பற்றியது. கப்பல் மூழ்கிக்கொண்டிருந்தபோது, இம்மூன்று குருக்களுக்கும் உயிர்காக்கும் படகுகளில் தப்பித்துச்செல்ல அனுமதி வழங்கப்பட்டது. தங்களுக்கு வழங்கப்பட்ட வாய்ப்புக்களை மறுத்துவிட்டு, மரணத்தை எதிர்கொண்டிருந்த மக்களுக்கு ஒப்புரவு அருட்சாதனம் வழங்கியபடி, அம்மக்களுடன் இணைந்து செபித்தபடி அவர்களும் கடலில் மூழ்கி இறந்தனர் என்று சொல்லப்படுகிறது. இந்த விபத்தில் இவர்கள் பெயர்கள் பெரிதாகப் பேசப்படவில்லை. தன்னைப் பின் தொடர்பவர்களின் இன்ப, துன்பங்களில். தன்னையே இணைத்துக் கொள்பவரே உண்மைத் தலைவர்.
 

மாவீரன் அலெக்சாண்டர் தன் படையுடன் மக்ரான் என்ற பாலைநிலத்தை ஒருமுறை கடக்க வேண்டியிருந்தது. கொளுத்தும் வெயிலும், எரிக்கும் மணலும் வீரர்களின் உயிரைக் குடிக்கும் தீயாய் மாறின. அலெக்சாண்டரும் தாகத்தால் துடித்தார். அவர் தாகத்தைத் தணிக்க, இரு தளபதிகள் நீண்டதூரம் நடந்து, சிறிது தண்ணீர் கொண்டுவந்தனர். அவர்களிடம், வீரர்களுக்கும் தண்ணீர் கிடைக்க வழி உண்டா?" என்று கேட்க, அவர்கள், இல்லை மன்னா. உங்கள் ஒருவருக்கு மட்டுமே தண்ணீர் கிடைத்தது என்று சொன்னார்கள். என் வீரர்களுக்குத் தண்ணீர் இல்லாதபோது, எனக்கும் தண்ணீர் தேவையில்லை என்று நீரை மணலில் ஊற்றினாராம். துன்பம் என்று வந்தால், தங்களுடன் தலைவனும் சேர்ந்து துன்புறுவார் என்பதை உணர்ந்த வீரர்கள், தங்கள் தலைவனைப் பெருமையுடன் எண்ணி ஆர்ப்பரித்தனர். நல்லாயன் ஞாயிறென்று என்று அழைக்கப்படும் இந்த ஞாயிறில் நாம் இன்றையத் தலைவர்களைப பற்றி எண்ணிப் பார்க்கவும், வருங்காலத் தலைவர்களுக்காகச் செபிக்கவும் கடமைப்பட்டிருக்கின்றோம்.
 

இயேசுவை மட்டும் நம்பி அவர் கையில் எம்மை ஒப்படைத்து வாழ்ந்தால் இயேசுவும் நமக்கு  நல்ல ஆயனுக்கரிய பணிகளை நமக்குச் செய்வார். நாங்கள் யாருடைய கையில் இருக்கின்றோம், யாருடைய கையைப் பிடித்திருக்கின்றோம், யார் எங்கள் கையைப் பிடித்திருக்கின்றார் என்பதைப் பொறுத்துத்தான் எங்கள் வாழ்க்கைக்கு  நல்லவைகளும் அல்லது கெட்டவைகளும் வந்துசேரும். அன்பின் உச்சிக்கே சென்று தாமே அன்பாகி, நம்மேல் அளவு கடந்த அன்பைப் பொழியும் அன்பாம் ஆயனுக்கு அவருடைய அழைப்புக்கு அவருடைய படிப்பினைகள் மதிப்பீடுகளுக்கு, அவருடைய கட்டளைகளுக்கு நாம் செவிமடுக்கிறோமா?. என் ஆடுகள் என் குரலுக்குச் செவிசாய்க்கும் என்பார் இயேசு. நாம் இயேசுவால் என் ஆடுகள் என்று அழைக்கப்படும் நிலையில் உள்ளோமா? நம்முடைய வாழ்வைக் கொஞ்சம் திரும்பிப் பார்ப்போம்.

இயேசுவின் ஆசீரையும் ஆலோசனையையும் அதிகமாகத் தேடுவோம்

14.04.2013
 ம.பிரான்சிஸ்க் - கத்தோலிக்க சுதந்திர பத்திரிகையாளர்
 

இன்று நமக்குத் தரப்படும் வேதாகமப்பகுதியின் படி உயிர்த்த இயேசு தம் சீடரிடம் காட்டும் பாசமும், பரிவும் நமக்கு ஒரு பாடத்தை சொல்லித்தருகின்றன. சீடர்கள்  தம்மைக் கைவிட்டு ஓடிவிட்டதையோ, தமது உயிர்ப்பை நம்ப மறுத்ததையோ, தங்களின் பழைய வாழ்க்கைக்கே மீண்டும் திரும்ப முடிவு செய்ததையோ இயேசு பொருட்படுத்தவில்லை. மாறாக, தந்தை தம் பிள்ளைகள்மேல் பரிவு காட்டுவதுபோல, இயேசு தம் சீடர்களுக்குப் பரிவு காட்டுகிறார். அவர்களுக்கு மீன்பாடு கிடைக்கவில்லை என்பதை அவர்களிடம் விசாரித்து அறிந்த பின்பு 'படகின் வலப்பக்கத்தில் வலை வீசுங்கள்; மீன் கிடைக்கும்" என்று ஆசீரும் ஆலோசனையும் கொடுக்கிறார். வலையை இழுக்க முடியாத அளவு நிறைய மீன்கள் கிடைத்துள்ளன.  பெரும் மீன்பாடு கிடைத்ததால் களைப்போடும், பசியோடும் அவர்கள் கரைக்கு வரும்போது, அவர்களுக்கு உணவு தயாரித்து உணவருந்த வாருங்கள் என்று அழைக்கும்போதும், உயிர்த்த இயேசுவின் பரிவை நாம் கண்கூடாகக் காண முடிகிறது.
படகின் வலப்பக்கத்தில் வலைவீசுங்கள்; மீன் கிடைக்கும் இயேசு சொன்னபோது அவர் கூறியதில் அவர்கள் நம்பிக்கை கொண்டு அவ்வாறே செய்கிறார்கள். இயேசுவை நாம் காண வேண்டும் என்றால் நமக்கு நம்பிக்கை தேவை. சாதாரண மனிதராக இயேசுவை நாம் பார்த்தால் அவருடைய போதனைகளும் சாதனைகளும் நம்மைக் கவர்ந்தாலும் கூட அவர் கடவுளின் மகனாக நம்மிடையே வந்து நமக்காகத் துன்புற்று இறந்து நமக்கு இறைவாழ்வில் பங்களித்துள்ளார் என்னும் உண்மையைக் கண்டுகொள்ள நாம் தவறிவிடுவோம். நாளெல்லாம் உழைத்து, இன்னல்களுக்கு நடுவிலேயும் வெற்றி காண இயலாமல் நாம் தவிக்கின்ற தருணங்கள் உண்டு. எவ்வளவுதான் முயன்றாலும் நம்மால் சாதிக்க இயலாத காரியங்களும் உண்டு. அவ்வேளைகளில் நாம் இயேசுவின் குரலுக்குச் செவிமடுக்க வேண்டும். நாம் அவருடைய குரலைக் கேட்டு அதன்படி செயல்பட்டால் வெற்றி நமதாகும்.

விசுவாசம், அல்லது நம்பிக்கை என்பது முழுமையான அர்ப்பணமாகும். இதயத்தை இறைவனுக்கு அர்ச்சனை செய்பவர்தான் உண்மையான விசுவாசி. முழுமையான அர்ப்பணத்தோடு நாம் வாழ்வை ஒழுங்குபடுத்த வேண்டும். உண்மையான விசுவாசியின் வாழ்க்கை, கடல் நடுவே கம்பீரமாக நிற்கும்  பாறையைப் போன்றது. அலைகளால் அதை எதுவும் செய்யமுடியாது. வாழ்க்கையில் பிரச்னைகள் தோன்றினாலும் விசுவாசியின் விசுவாசம் குன்றி விடாது. அதனால்தான் ஆண்டவர், 'உன் முழு இதயத்தோடும் முழு  உள்ளத்தோடும் முழு ஆற்றலோடும் முழு மனத்தோடும் உன் கடவுளாகிய ஆண்டவரிடம் அன்பு கூர்வாயாக" எனக்  எமக்கு கற்பித்தார்.

இயேசு, சீமோன் பேதுருவிடம், 'யோவானின் மகன் சீமோனே, நீ இவர்களைவிட மிகுதியாக என்மீது அன்பு செலுத்துகிறாயா? " 'யோவானின் மகன் சீமோனே, நீ என்மீது அன்பு செலுத்துகிறாயா?" 'யோவானின் மகன் சீமோனே, உனக்கு என்னிடம் அன்பு உண்டா? " என்று கேட்கின்றார்;.

உனக்கு என்னிடம்  அன்பு உண்டா? என்று இயேசு மூன்றாம் முறை கேட்டதால் பேதுரு துயருற்று, அவரிடம், 'ஆண்டவரே உமக்கு எல்லாம் தெரியுமே! எனக்கு உம் மீது அன்பு உண்டு என்பது நீர் அறியாத ஒன்றா? " என்றார். தன் நிலையை உணர்ந்து. தான் எம்படிப்பட்டவர் என்று பதிலிறுக்கின்றார்.  இயேசு அவரிடம், 'என் ஆடுகளைப் பேணி வளர் " என்று சரியான பாதையை அவருக்குக் காட்டுகின்றார். இயேசு சொன்ன வார்த்தையை நம்பி எதிர்ப்பு, போராட்டம் குழப்பம் சவால்கள் மத்தியிலும் இயேசுவின் ஆடுகளாயிய எம்மை பேணி வளர்த்தார் பேதுது.

நம்முடைய வாழ்வில் உண்மையான இயல்பு எப்போது அதிகம் வெளிப்படுகின்றது? எதிர்ப்பு, குழப்பம், போராட்டம் இவை பெருகும்போது நமது உண்மை இயல்பு வெளிப்படும். வாழ்க்கை மிகச் சீராக, சுமுகமாகச் செல்லும்போது, நாம் எதை நம்புகிறோம், எதை நம்புவதில்லை, எது நமது வாழ்வின் அடிப்படை என்ற கேள்விகளெல்லாம் எழாது. ஆனால், போராட்டங்களில், சங்கடங்களில் நாம் சிக்கிக் கொள்ளும்போது, நமது நிலைப்பாடு என்ன, நாம் எப்படிப்பட்டவர்கள் என்பதெல்லாம் முதலில் நமக்குத் தெரிய வரும், பின்னர் இவை பிறருக்கும் தெரிய வரும். வாழ்வுப் பாதைகளை, பயணங்களைத் தீர்மானிக்கும் நேரம் பல மாற்றங்களை சந்திக்கும் சூழல்கள் உருவாகும். பல்வேறு பாதைகள் குறுக்கும் நெடுக்குமாக நம் வாழ்வில் தெரியும்போது, அவரை நம்பினால் இறைவன் சரியான வழியை, சரியான திசையை நமக்குக் காட்ட தயாரக இருக்கின்றார். தெளிவில்லாத, அரை குறையான வாழ்வினால் நாம் இழப்பது அதிகம். இருளுக்குப் பழகிப் போன கண்களுக்கு ஒளி உறுத்தலாக இருக்கும். வாழ்க்கையில் நல்லவர்கள்கூடப் பல சமயங்களில் தோற்றுப்போய் விடுகிறார்கள். ஆனால், நம்பிக்கை உடையவர்கள் என்றைக்கும் தோற்பதில்லை. நாம் வேறெதிலும் நம்பிக்கை வைப்பதை விட பெரிதும் இயேசுவின் ஆசீரையும் ஆலோசனையையும் அதிகமாகத் தேடுவோம். அவரது உதவியைக் நம்புவோம். இழப்பு இருக்காது. எல்லாம் நிறைவாக நிறைந்து இருக்கும். உயிர்த்த இயேசுவின் பாசத்தை நாமும் அனுபவிப்போம்.

அற்புதங்களை ஆற்றும் இறை இரக்கத்தை நம்ப சந்தேகக் கல்லறைகளிலிருந்து உயிர் பெற்றெழுவோம்.

07.04.2013 

ம.பிரான்சிஸ்க் - கத்தோலிக்க சுதந்திர பத்திரிகையாளர்

உயிர்ப்பு விழாவுக்கு அடுத்து வரும் ஞாயிறை இறை இரக்க ஞாயிறு என்று கத்தோலிக்கர்  அழைப்பர். இரண்டாம் ஜான்பால் திருத்தந்தையாக இருந்தபோது 2000ஆம்  ஆண்டு உயிர்ப்பு விழாவுக்கு அடுத்துவரும் ஞாயிறை இறை இரக்க ஞாயிறு என்று உருவாக்கினார். இறைவனின் இரக்கம், கருணை இவற்றை வாழ்வின் பல சூழல்களில் பல நிலைகளில் நாம் உணர்ந்திருக்கிறோம். சிறப்பாக, நம் வாழ்வில் ஏற்படும் பல்வேறு சந்தேகப் புயல்களை இறைவன் அடக்கி, மனதில் அமைதியை உருவாக்கும் நேரத்தில் இந்த இறை இரக்கத்தின் சிகரத்தை நாம் தொட்டிருக்கிறோம். சந்தேகமும் அச்சமும் நம் வாழ்வைச் சூழ்ந்தாலும், இறை இரக்கத்தை நம்பி வாழ்ந்தால், உன்னத நிலையை அடையமுடியும் என்பதற்கு வரலாறு பல நிகழ்வுகளை நமக்குக் காட்டுகின்றது. 

இதற்கு நேர்மாறாக,தங்களைத் தாங்களே இயக்கிக்கொள்ள முடியும், இறைவனோ, வேறு எந்த சக்தியோ தங்களை எதுவும் செய்துவிட முடியாது என்று ஆரம்பித்த எந்த நிகழ்வும் துயரத்தின் ஆழத்தில் புதைந்து விடுகிறது என வரலாறு நமக்குக் காட்டுகின்றது. இதற்கு ஒரு நிகழ்வை இங்கு குறித்துக்காட்டுவது நன்று. இது நடந்தது 101 ஆண்டுகளுக்கு முன்.

1912ம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் 14ம் திகதி நள்ளிரவில் அட்லாண்டிக் கடலில் மிதந்து சென்ற பனிப்பாறையும் மூன்று ஆண்டுகளாக மனிதர்கள் உருவாக்கிய செயற்கையான 'டைட்டானிக் கப்பலும்" மோதிக் கொண்டன. 'டைட்டானிக்" தனது கன்னிப் பயணத்திற்காக கிளம்பியபோது, 'கடவுளே நினைத்தாலும் இந்தக் கப்பலை மூழ்கடிக்க முடியாது" என்று பெருமையுடன், இறுமாப்புடன் கிளம்பிய. அந்தக் கப்பல் 5ஆம்நாள் நள்ளிரவு பனிப்பாறையில் மோதியது. ஏப்ரல் 15ம் தேதி அதிகாலை இரண்டு மணியளவில் அந்தக் கப்பல் இரண்டாகப் பிளந்து, நடுக்கடலில் மூழ்கியது. அந்தக் கப்பலில் பயணம் செய்த 2223 பேரில் 1517 பேர் அந்த இருளில், குளிரில், கடலில் உயிர் துறந்தனர். உலகிலேயே நகர்ந்து செல்லக்கூடிய மிகப்பெரிய அரண்மனை என்றெல்லாம் பறைசாற்றப்பட்ட இந்தக் கப்பல் தனது முதல் பயணத்திலேயே சமாதியானது. எதுவும், எவ்வகையிலும் தங்களைத் தீண்ட முடியாது என்ற இறுமாப்பு ஏற்பட்டால், வாழ்வில் என்ன நிகழக்கூடும் என்பதைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றதே இச்சம்பவம். கப்பலை உருவாக்கியவர்கள், அதனை இயக்கியவர்கள் எல்லாருக்கும் அந்த கப்பலின் சக்தி மீது அளவுக்கு மீறிய,ஆபத்தான நம்பிக்கை இருந்தது. இதைத்தான் நாம் இங்கு சிந்திக்க வேண்டும்.

வாழ்வில் நம்பிக்கை தேவைதான். நம்பிக்கையற்ற வாழ்வு நடுக்கடலில் தத்தளிக்கும் படகுபோல் இருக்கும் என்பார்கள் பலர். ஆனால், எதன்மேல் நம்பிக்கை கொள்வது, எவ்வகையான நம்பிக்கை கொள்வது என்பதையும் நாம் தீர ஆராய வேண்டும். நம்பிக்கையை வளர்க்கும் இந்தக்காலத்தில்  நம்பிக்கை இழந்து நடுக்கடலில், சந்தேகப்புயலில் தத்தளித்த சீடர்களைப் பற்றிய ஒரு நிகழ்வு இன்று நமது நற்செய்தியாகிறது. சந்தேகத்திற்கு ஓர் எடுத்துக்காட்டாக இயேசுவின் சீடர்களில்; ஒருவரான தோமா சுட்டிக்காட்டப் படுகிறார். தோமா 'இயேசுவின் கைகளில் ஆணிகளால் ஏற்பட்ட தழும்பைப் பார்த்து, அதில் என் விரலை விட்டு, அவர் விலாவில் என் கையை இட்டாலன்றி நான் நம்பமாட்டேன்" என்று சந்தேகத்தை வெளிக்காட்டுகின்றார். கல்வாரியில் இயேசு இறந்ததை நேரடியாகப் பார்த்திருந்தால், அந்த கல்வாரி பயங்கரத்திற்குப் பின் ஒன்றுமே இல்லை என்ற முடிவுக்கும் நாமும் வந்திருப்போம். இயேசுவிடம் கேட்கமுடியாமல், மனதுக்குள் மற்ற சீடர்கள் புதைத்து வைத்திருந்த சந்தேகத்தைத்தான் தோமா வாய்விட்டுச் கேட்டார். எல்லாவற்றையும் விட்டுவிட்டு இயேசுவை நம்பி மூன்றாண்டுகள் வாழ்ந்தவர்கள் இந்தச் சீடர்கள். அந்த மூன்று ஆண்டுகளில், இயேசுதான் அவர்களது உலகம் என்று ஆகிப் போன நேரத்தில், அந்த உலகம் ஆணி வேரோடு பறிக்கப்பட்டு, சிலுவையில் தொங்கவிடப்பட்டது. இயேசுவின் மரணம் அவர்கள் வாழ்வில் விட்டுச்சென்ற அந்த வெற்றிடத்தை, சந்தேகமும், பயமும் நிரப்பிவிட்டன. இதுவரை அவர்கள் ஒருவர் மீது ஒருவர் வைத்திருந்த நம்பிக்கை தொலைந்து போனது.
 

கருணையே வடிவான இயேசு, சீடர்களின் சந்தேகங்களுக்கு, தோமாவின் சந்தேகங்களுக்கு கூறிய பதில் இதுதான்: 'இதோ! என் கைகள். இங்கே உன் விரலை இடு. உன் கையை நீட்டி என் விலாவில் இடு. ஐயம் தவிர்த்து நம்பிக்கைகொள்" 'நீ என்னைக் கண்டதால் நம்பினாய். காணாமலே நம்புவோர் பேறுபெற்றோர்" என்றார். இந்த அழைப்பின் மூலம் தோமாவின் மனதை இயேசு மிக ஆழமாகத் தொட்டார். எனவே அந்த மிக ஆழமான மறையுண்மையை தோமா கூறினார். 'நீரே என் ஆண்டவர்! நீரே என் கடவுள்!" இயேசுவைக் கடவுள் என்று கூறிய முதல் மனிதப் பிறவி தோமாதான். ஆவநம்பிக்கையை நீக்கி நம்பிக்கை கொண்ட தோமா இறுதிவரைக்கும் இயேசுவில் நம்பிக்கையுடன் வாழ்ந்து இறந்தார் புனிதரானார். அறிவுத்திறனுக்கு எட்டாத இறைவனை நம்பும்போது, இறைவனின் இரக்கத்தை நம்பும்போது, நம் வாழ்வில் உருவாகும் சந்தேகப் புயல்கள் தானாகவே அடங்கும்; சந்தேகத்தில் புதையுண்ட நாம், கல்லறைகளிலிருந்து உயிர் பெறுவோம். இந்த அற்புதங்களை ஆற்றும் இறை இரக்கத்தை நாம் ஒவ்வொருவரும் வாழ்வில் உணர, இயேசுவை என் கடவுள் என் ஆண்டவர் என ஏற்றுக்கொள்வோம்.

இயேசுவின் உயிர்ப்பு கூறும் கதை

31.03.2013
ம.பிரான்சிஸ்க் - கத்தோலிக்க சுதந்திர பத்திரிகையாளர்
 

'கல்லறை உலகினில் பலவுண்டு - அவை சொல்லிடும் கதைகளில் கனிவுண்டும் வல்லவர் இயேசுவின் கல்லறையோ அவர் இல்லையே என்னிடம் என்றிடுதே! இறை திட்டத்தை நிறைவேற்ற வந்தவர் உண்மையைப் பேசியதற்காக, வாழ்வைக் கொடுத்ததற்காக வாழும் வழியைக் காட்டியதற்காக அவரை இந்த உலகம் படுகொலை செய்தது. தீமையின் அநீதியின் பாவத்தின் சக்திகள் அனைத்தும் கைகோர்த்து நின்று வேடிக்கை பார்த்து தன் கொலை வெறியை நிறைவேற்றியது. ஒரு பெண்ணின் மடியில் பிறந்து, மண்ணின் மடியில் புதைக்க பட்டு, உலக வரலாற்றில் முதல் முறையாக, விண்ணுக்கு உயிரோடு எழுந்த, உலக இரட்ச்சகரின் உயிர்ப்பு பெருவிழாநாள் இன்று.'சாவின்மேல் ஆற்றல் கொண்டிருந்த சாத்தானை  சாவின் வழியாகவே அழித்துவிட்டார்.வாழ்நாள் முழுவதும் சாவு பற்றிய அச்சத்தினால் அடிமைப்பட்டிருந்தவர்களை விடுவித்தார்"

பரிசேயர்கள், யூதகுல மூப்பர்கள் மூளையில் உதித்தாக செல்லப்படும் கதை ஒன்றை இங்கு பகிர்வது நல்லது இயேசு இரத்தமும் சதையுமுள்ளவராக உயிருடன் எழுப்பப்பட்டதை மறைக்கப் புனைவு செய்ப்பட்ட கதை அது: இயேசு தம் சீடர்களிடம் 'நான் சிலுவையில் அறையப்படுவேன்; பிறகு இறந்தவனைப்போல் பாசாங்கு செய்வேன். நான் மரணம் அடைந்துவிட்டதாக எண்ணிப் படைவீரர்கள் எனது கால்களை முறிக்காமல் போய்விடுவார்கள்;. உடனே நீங்கள் என்னைச் சிலுவையிலே இருந்து இறக்கி எனது உடலை ஒளித்து வைத்து விடுங்கள்;  தப்பிவிடலாம். அவர் உயிர் பெற்று எழுந்து விண்ணகம் சென்றுவிட்டார் என்று பரப்பிவிட்டால் யாரும் உடலைத் தேடமாட்டார்கள்" என்று கதை ஒன்று ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தது.

சித்திரவதை செய்து கொல்லப் பட்ட மனிதன் மீண்டும் உயிர்பெற்று எழுந்தார் என்று கூறிப் பரப்புவது காதில் பூ சுற்றும் கலைக்கு நிகரானது. எவன் இதனை நம்புவான்? என்ன ஆதாரம்? எங்காவது இறந்தவன் உயிர்த்தெழுவதுண்டா? இயேசுவைப் பற்றி முழுமையாய் அறிந்திராத எல்லோர் மனத்திலும் அன்று எழும்கதை தான் இது.

ஆனால் ஹார்வர்ட் பல்கலைக்கழகச் சட்டப் பேராசிரியரும் இங்கிலாந்து நாட்டின் நோட்டிங் ஹாம் என்கிற இடத்திலுள்ள தூயயோவான் கல்லூரி முதல்வருமான கலாநிதி மைக்கல் கிரீன் லீப் உலக புகழ்மிக்க 'சட்ட சாட்சியர் தொகுதி" என்னும் நூலாசிரியர் அவர். இயேசு உயிர்த்ததற்கான சாட்சியம் பற்றிய ஆய்வில் ஈடுபடுகையில் இயேசுவின் உயிர்ப்பு வெறும் கட்டுக்கதை என்று கருதினார்.  ஆனால் பைபிளை ஆழமாகப் படித்து, ஆராய்ந்து, தோய்ந்து ஆழ்ந்து சிந்தித்தபின் நற்செய்தி எழுத்தாளர்கள் நால்வரும், தூய பவுலடியாரும் எழுதிய பதிவுகளில் இயேசுவின் உயிர்ப்;புக்கு மறுக்கமுடியாத, ஆதாரமுள்ள,உயிருள்ள சாட்சிகள் உண்டு என்று கண்டறிந்தார். உயிர்ப்பு குறித்த ஐயம் வைத்திருந்த தம்மை உயிர்ப்பின் உண்மை விடுதலை செய்தது என்றார்.'இயேசு உயிர்க்கவில்லை என்றால் அவருடன் வாழ்ந்த சீடர்கள் ஓர் உண்மையை உறுதிப்படுத்தியிருக்க முடியாது. ஏனென்றால் அந்த உண்மையை உலகறியச் சாட்சியம் கூறியதற்காக அவர்கள் அடித்து நொறுக்கப்பட்டார்கள்;. மறுத்துக் கூறுமாறு சிறையில் அடைக்கப் பட்டார்கள்;. உண்மைக்குச் சான்று பகர உயிரையும் கொடுத்தார்கள் " உயிர்ப்புக்கு உயிருள்ள சாட்சிகள் அவர்களே என்று மைக்கல் கிரீன் தனது கட்டுரையில் எழுதினார்.

'இயேசு ஓரு போலி மெசியா. தந்தை யாவேயைப் பழித்துப் பேசியவர்;. அவரது பெயரால் உருவான கிறிஸ்தவத்தை அடியோடு ஒழித்துக் கட்டவேண்டும்" என்று முழுமூச்சுடன் செயல்பட்டவர் சவுல்.  உரோமர்களிடமிருந்து கிறிஸ்தவர்கள்யார்? கிறிஸ்தவம்பரப்புவோர் யார்? என்ற ஆவண விவரங்களுடன் அவர்களைச் சிறைப்பிடித்துக் கொல்லவேண்டும் என்ற கங்கணத்துடன் தமஸ்கு நோக்கிப் பயணம் செய்தார் சவுல். அவ்வழ்யில் உயிர்த்த இயேசுவினால் தடுத்து நிறுத்தப்பட்டார்.  சவுலின் அவர் வாழ்வே உயிர்த்த இயேசுவுக்கு ஆதாரமான சாட்சியம். என்று எழுதி கலாநிதி மைக்கல் கிரீன் ஓர் ஆய்வு நூலை வெளியிட்டார். இயேசு 'அனைத்து மக்களுக்கும் அல்ல, சாட்சிகளாகக் கடவுள் முன் தேர்ந்து கொண்டவர்களுக்கு மட்டும் இயேசு காட்சி அளித்தார்". ஏன்கிறார் அவர்

இங்கிலாந்து நாட்டுத் தலைமை நீதி அரசராக ஒருமுறை இருந்த மேமிகு லார்ட் டார்லிங் கூறுகிறார்: 'ஏற்கெனவே காணக்கிடைத்துள்ள அளவுக்கு அதிகமான சாட்சியங்கள் பல: உடன்பாடான சாட்சியங்கள், சூழ்நிலைச் சாட்சியங்கள், உண்மைச் சாட்சியங்கள் போன்றவற்றின் அடிப்படையில் உலகின் அறிவாற்றல் மிக்க எந்த நீதியரசரும் இயேசு உயிர்த்த செய்தி மெய்யே என்று தீர்ப்பு வழங்கத் தவறமாட்டார்".

இங்கிலாந்து-ஆக்சுபோர்டு பல்கலைக் கழகத்தின் வரலாற்றுத் துறைத்தலைவர் பேராசிரியர் தாமஸ் ஆர்னால்டு 'உரோமானியர் வரலாறு"என்னும் ஆராய்ச்சி நூலைஆக்கியவர். வரலாற்று விழிகளையே மூடிவிட்டால்தான் இயேசுவின் உயிர்ப்பை மறுக்க முயல முடியும் என்று எழுதினார். அவர்  'வரலாறு குறித்த நோக்குகளும் இயேசு உயிர்த்ததற்கான சான்றுகளும் " என்னும் ஆய்வு நூலையும் வரலாற்று ஆதாரங்களுடன் வெளியிட்டார். ஆக்சுபோர்டு பல்கலைக்கழத்தில் இயேசுவின் உயிர்பை மறுத்துவந்து மாணவர்கள் இருவரும் உண்மை ஆதாரங்களை அறிந்து உணர்ந்து பின் மனம் மாறினர். எனவே பைபிளை முழுமையாக வாசித்த எவராலும் இயேசுவின் உயிர்ப்பு ஓர் கட்டுக்கதை என்று கற்பிதம் செய்யவே முடியாது.

பைபியில் உயிர்ப்புப் பதிவுகள் பல உண்டு. இயேசு உயிர்த்தெழுந்த உண்மைக்கு 500க்கு மேற்பட்ட சாட்சியங்கள்;  உயிருள்ளோர் மகதல மரியா முதற்சாட்சி.  கதவைப் பூட்டி உள்ளே அஞ்சி நடுங்கிய சீடர்கள் 11 பேர், எட்டு நாள் பின்னர் தோமா உள்ளிட்ட சீடர்கள், பின்பு திபேரியக் கடல் அருகே பேதுரு, திதிம்தோமா, கான நத்தனியேல், செபதேயு மக்கள், மீண்டும் எம்மாவுஸ் சீடர் இருவர்.  பின்பு ஐந்நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட சகோதரர் சகோதரிகளுக்கு ஒரே நேரத்தில் தோன்றினார்.  கடைசியில் எனக்கும் தோன்றினார் என்கிறார் பவுல் அடியார். இயேசு தமது உயிரையே விலையாகக் கொடுத்து இறுதித் துளி குருதிவரை பூமியில் சிந்தி மானிடரை மீட்ட மீட்பர். 'உயிர்ப்பு" என்கிற கோட்பாட்டு உண்மை கிறிஸ்தவத்தில் அடித்தளமாக உள்ளது.  இயேசுவின் உயிர்ப்பு வழியாக எல்லோரும் உயிர்பெற்று எழச்செய்து, அவரில் நம்பிக்கை கொண்டோர் கடவுளுக்கு ஏற்புடையராகி, நிலைவாழ்வு பெறச் செய்கிறது கடவுளாகிய அவரது அருளாட்சி. இயேசு உயிர்த்தெழுந்ததுபோலவே நாமும் அவரோடு ஒன்றித்து உயிர்த்தெழுவோம். உயிர்ப்பு தரும் புதிய வாழ்வின் உண்மைகளுக்கு  சாட்சிகளாக விளங்குவோம்.

புனிதத்திற்கு புத்துயிரூட்ட கல்வாரிஊர்வலத்திற்கு புதிதாய் அன்பர்களை திரட்டுவோம்

24.03.2013'"
 ம.பிரான்சிஸ்க் - கத்தோலிக்க சுதந்திர பத்திரிகையாளர்

இயேசு வெற்றியோடு எருசலேமில் நுழைந்ததை நினைவுகூரும் விதமாக இன்று நாம் குருத்தோலைப் பவனி ஞாயிறை கொண்டாடுகின்றோம். இந்தப் பவனி ஓர் ஆழமான ஆன்மீக அடையாளத்தைக் கொண்டுள்ளது, வாழும் கடவுளை நோக்கி இட்டுச் செல்லும் உன்னத பாதை வழியாக நாம் இயேசுவோடு சேர்ந்து பயணம் தொடர இது அழைக்கின்றது. நாம் வாழும் இக்காலத்தில் காலநிலை மாற்றத்தால் கடந்த வருடம்முதல் இன்றுவரை பல எதிர்பாராத விளைவுகளை நாம் கண்டுவருகின்றோம். இன்னும் சூறாவளி வரப்போகிறது என் கடந்த வருட இறுதியில் நாம் எச்சரிக்கை செய்யப்பட்டோம். இன்று நாம் குருத்து ஞாயிறு, சூறாவளி இரண்டையும் இணைத்து நோக்கினால் வரலாற்றில், முதல் குருத்துஞாயிறு நடந்த போது சூறாவளி ஒன்று எருசலேம் நகரைத் தாக்கியது. காற்று வடிவத்தில் வந்த சூறாவளி அல்ல, கடவுள் வடிவத்தில் வந்த சூறாவளி எனலாம். சூறாவளி என்ன செய்யும்? எல்லாவற்றையும் தலைகீழாகப் புரட்டிப் போடும். இதனடிப்படையில் பார்க்கும்போது, முதல் குருத்து ஞாயிறு நிகழ்வுகள் எல்லாவற்றையும் தலை கீழாக புரட்டிப் போட்டது.

இயேசு எருசலேமில் நுழைந்தபோது, மக்கள்; ஊர்வலம் ஒன்று தானாகவே ஏற்பட்டது. இன்று நடப்பதுபோல ஏற்பாடு செய்யப்பட்டதல்ல. அங்கு திருவிழா நாட்களில் எருசலேமில் இப்படி தானாகவே ஏற்படும் கூட்டங்கள், மதத் தலைவர்களுக்கும், உரோமைய அரசுக்கும் பலவித பயங்களை உருவாக்கியிருந்தன என்பதை நாம் பைபிளில் பார்கின்றோம். இயேசுவைச் சுற்றி எழுந்த இந்த ஊர்வலமும் அதிகாரவர்க்கத்தை அங்கு ஆட்டிப் படைத்திருக்க வேண்டும். இயேசு தன் பணிவாழ்வை ஆரம்பித்ததிலிருந்து, யூத மதத் தலைவர்களின் அதிகார வாழ்வு ஆட்டம் கண்டது. இந்தத் தலைகீழ் மாற்றங்களின் சிகரம் எருசலேம் நகரில் இயேசு ஊர்வலமாய் வந்தது. இதைத் தொடர்ந்து, அவர் அந்த மதகுருக்களின் அரணாக இருந்த எருசலேம் கோவிலில் நுழைந்து, அங்கிருந்த அமைப்பையும் தலைகீழாக்கினார். துரத்தினார். எனவே, இந்த குருத்து ஞாயிறு, அதிகார அமைப்புகளைப் பல வழிகளிலும் புரட்டிப் போட்ட ஒரு சூறாவளிதானே எனலாம்

இயேசு ஊர்வலத்தில் போய்க் கொண்டிருந்தபோது அங்கிருந்தவர்கள் தங்கள் மேலுடைகளை வழியில் விரித்துக் கொண்டே சென்றார்கள். அவர்கள் அனைவரும் தாங்கள் கண்ட எல்லா வல்ல செயல்களுக்காகவும் உரத்தக் குரலில் மகிழ்ச்சியோடு கடவுளைப் புகழத் தொடங்கினர்;: 'ஆண்டவர் பெயரால் அரசராய் வருகிறவர் போற்றப் பெறுக! விண்ணகத்தில் அமைதியும் மாட்சியும் உண்டாகுக!" என்றனர். அப்போது கூட்டத்தில் இருந்த பரிசேயர்களுள் சிலர் அவரை நோக்கி, 'போதகரே, உம் சீடர்களைக் கடிந்து கொள்ளும்" என்றனர். அதற்கு இயேசு மறுமொழியாக, 'இவர்கள் பேசாதிருந்தால் கற்களே கத்தும் என நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்" என்றார். இன்றும் உலகெங்கும் அரசர்களை காப்பற்ற ஊர்வலங்கள் நடக்கின்றன. மக்கள் எவ்வாறு திரட்டப்படுகின்றார்கள். அவர்களின் ஏழ்மையை எள்ளி நகையாடும் ஆதிக்கசக்தியின் திருவிளையாடல் என்பது இங்கு உண்மையாகின்றதல்லவா. இயேசு தனது பதிலில் உண்மையை உரைக்க கற்களே கத்தும் என்றார். ஆனால் இங்கு உண்மையை மறைக்க திரட்டப்படுவோர் வாழ்வதற்கான வழிகளுக்காக தம்மை கற்களாக்கியே செல்லுகின்றார்கள். அங்கு ஏந்தப்படும் பதாதைகள் இலக்கணப்பிழைகளை தாங்கி நிற்கும் ஒன்றே இவர்கள் தானாக திரளவில்லை உண்மையை மறைக்க திரட்டப்பட்டார்கள் என்ற உண்மையை புலப்படுத்தியதுடன் இது பொய்மையின் வெளிப்பாடு, அநீதியை காப்பாற்ற எடுக்கும் முயற்சி என்னும் உண்மையை எமக்கு சொல்லித்தருகின்றது. 

குருத்து ஞாயிறு நிகழ்வு அநீதிக்கெதிரான போராட்டமும் உண்மையைக் காக்க வேண்டுமென்ற விடாஉறுதியும் ஒன்றையொன்று பிரிக்க முடியாதவை. இவற்றில் ஒன்றைப் பிரித்து மற்றொன்றுக்காக யாராலும் உழைக்க முடியாது" என்பதே நமக்குச் சொல்லித் தருகிறது. அநீதிகளை எதிர்த்து உண்மையைக் காக்கப் போராடுகின்றவர்கள் இறந்தும் வாழ்கிறார்கள். இவர்களால்தான் இலட்சியங்களுக்கு இறப்பே இல்லாமல் இருக்கின்றது. பேராயராக ஒஸ்கார் ரொமெரோ தனது நாட்டில் நடந்த அரசபடைகளின் அநீதிகளை எதிர்த்த போது சூட்டு கொல்லப்படுகின்றார். இரண்டாம் உலகப் போரில் ஹிட்லரின் நாத்சி அடக்குமுறையால் பலர் மறைசாட்சிகளாகின்றனர் இன்றும் பாகிஸ்தானில் கிறிஸ்தவர்கள் பாலியல் பலாத்காரம் செய்யப்பட்டு உயிரோடு எரிக்கப்படுகின்றார்கள். துருக்கி, பங்களாதேஸ், இந்தியா எனப்பலநாடுகளில் கிறிஸ்தவர்கள் கொல்லப்படுகின்றனர்,இந்த மறைசாட்சிகளின் வீரத்துவமான வாழ்வுக்கு அடிப்படையாக இருப்பவர் இயேசு. இந்தப் புரட்சி வீரரின் போதனைகளும் செயல்பாடுகளுமே அவர்களுக்கு உள்ளூக்கம் தந்தன.

இன்றுடன் புனிதவாரம் தொடங்ககின்றது இந்த வாரத்தில் நடந்தவைகளில் புனிதம் எதுவும் வெளிப்படையாகக் தெரிகிறதா. நம்பிக்கைக்குரிய நண்பர் காட்டிக் கொடுத்தார். அன்புக்கரிய  அன்பர்  மறுதலித்தார். மற்ற நண்பர்கள் ஓடி ஒளிந்து கொண்டனர். மனசாட்சி விலை போனது. பொய்சாட்சிகள் சொல்லப்பட்டன. வழக்கு என்ற பெயரில் அரசியல் சதுரங்கம் விளையாடப்பட்டது. இயேசு நல்லவர், குற்றமற்றவர் என்று தெரிந்தும் தவறாகத் தீர்ப்பு சொல்லப்பட்டது. இங்கு புனிதம் எங்காவது தெரிந்ததா? புனிதம் என்பதற்கே வேறொரு இலக்கணம் எழுத வேண்டியுள்ளதே. எனவே , வேறொரு இலக்கணம்தான் எழுதப்பட்டது. கடவுள் என்ற மறையுண்மைக்கே மாற்று இலக்கணம் தந்தவர் இயேசு. கடவுள் துன்பப்படக் கூடியவர்தான். அதுவும் அன்புக்காக எந்த துன்பத்தையும், எவ்வளவு துன்பத்தையும் ஏற்பவரே நம் கடவுள் என்று கடவுளைப் பற்றி வித்தியாசமான ஓர் இலக்கணத்தை இயேசு அந்தச் சிலுவையில் சொன்னாரே, அதேபோல் இந்தப் புனிதவாரம் முழுவதும் இயேசுவின் வாழ்வில் நடந்த எல்லா நிகழ்வுகளும் புனிதத்தை இந்த பூமிக்குக் கொண்டு வந்தன. வெளிப்படையாகத் தெரியாத இந்தப் புனிதத்தை நாம் தேடிக் கண்டுபிடிக்க வேண்டும். புனிதவாரம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய வாழ்க்கைப் பாடங்கள் பல உள்ளன. கற்றுக்கொள்ளச் செல்வோம் கல்வாரிக்கு.

சட்டம் பேசி, கல்லரைகளைப் பெருக்குவதை விட, வாழும் வழிகளை அதிகமாக்குவோம்

17.03.2013'"

ம.பிரான்சிஸ்க் - கத்தோலிக்க சுதந்திர பத்திரிகையாளர்

மறைநூல் அறிஞரும் பரிசேயரும் விபசாரத்தில் பிடிபட்ட ஒரு பெண்ணைக் கூட்டிக் கொண்டு வந்து நடுவில் நிறுத்தி,இயேசுவிடம்'போதகரே,இப்பெண் விபசாரத்தில் கையும் மெய்யுமாகப் பிடிப்பட்டவள். இப்படிப்பட்டவர்களைக் கல்லால் எறிந்து கொல்ல வேண்டும் என்பது மோசே நமக்குக் கொடுத்த திருச்சட்டத்திலுள்ள கட்டளை. நீர் என்ன சொல்கிறீர்?" என்று கேட்டனர். என்னும் பைபிள் பகுதி இன்று எமக்குத் தரப்படுகின்றது.  பரிசேயரும் மறை நூல் அறிஞரும் விபச்சாரத்தில் ஒரு பெண்ணைக் கையும் மெய்யுமாகப் பிடித்து வந்ததாகக் கூறுகின்றனர். இவர்கள் ஏன் இயேசுவிடம் வர வேண்டும்? இவர்கள் தங்ளுக்குசட்டங்கள் தலைகீழாய்த் தெரியும் எனபைபிளில் தெரிவிக்கின்றவர்கள்  அச்சட்டப்படி அந்தப் பெண்ணைத் தண்டிக்கும் அதிகாரமும் அவர்களுக்கு உண்டு.  பின்பு எதற்கு இந்த வெளிவேடம் என்று பார்தால்: இயேசுவை எப்படியும் மடக்க வேண்டும் என்னும் சாவல். அதற்கு இது ஒரு நல்ல சந்தர்ப்பம். அவர்களுக்கு அந்த பெண்ணோ, சட்டங்களோகூட முக்கியமில்லை. சவாலில் வெல்லனெண்டும் இயேசுவை மடக்கவேண்டும் என்பதுதுன் பிரச்சினை.

மோசே நமக்குக் கொடுத்ததாக மறைநூல் அறிஞரும் பரிசேயரும் கூறும் சட்டம் என்ன என்று நாம் முதலில் நோக்குவது இங்கு நல்லது: 'அடுத்திருப்பவன் மனைவியோடு உடலுறவு கொள்பவனும் அந்தப் பெண்ணும் கொலை செய்யப்பட வேண்டும்." 'ஒரு மனிதன் மற்றொருவனுடைய மனைவியோடு படுத்திருப்பது கண்டு பிடிக்கப்பட்டால், அப்பெண்ணும் அப்பெண்ணோடு படுத்தவனும், இருவரும் சாவர்." என்பதுதான். எனவே பைபிளில் இருவேறு இடங்களில் மோசேயின் சட்டப்படி விபசாரத்தில் ஈடுபடும் இருவரும் கொலை செய்யப்பட வேண்டும் என்று தெளிவாகக் கூறப்பட்டுள்ளது. அப்படியிருக்க அந்த ஆணை அவர்கள் இழுத்து வந்ததாகக் கூறப்படவில்லை. ஆணுக்கொரு நீதி, பெண்ணுக்கொரு நீதி என்ற அளவில் மறைநூல் அறிஞரும், பரிசேயரும் மோசே சட்டத்தை மாற்றி அமைத்து விட்டனர். அதிகாலையில், கோவில் வளாகத்தில் இப்படி ஒரு பெண்ணையும், மோசே சட்டத்தையும் பகடைக் காய்களாக்கிய பரிசேயரையும், மறைநூல் அறிஞர்களையும் வேதனையோடு நினைத்து, பரிதாபப்பட்டு, அவர்களோடு பேசாமல் இயேசு மௌனமாகிப்போனார். ஆனால், அவர்கள் விடுவதாயில்லை. மீண்டும் மீண்டும் வற்புறுத்தவே, 'உங்களுள் பாவம் இல்லாதவர் முதலில் இப்பெண்மேல் கல் எறியட்டும்" என்றார் இயேசு.

நீதிபதியாக இருப்பதற்கு ஒரு தகுதி வேண்டும். தீர்ப்பிடுவதற்கு ஒரு கண்ணியம் இருக்க வேண்டும். பட்டமும் பணமும்பதவியும் அல்ல அந்ததகுதி. "உங்களுள் பாவம் இல்லாதவர் முதலில் இப்பெண்மேல் கல் எறியட்டும்"என்பதுதான் எதிர்பார்க்கப்படும் தகுதி. இயேசுவின் போதனையின் இப்பகுதி தீர்ப்பு அளிக்க வேண்டாம் என்பதைவிட, தீர்ப்பு அளிப்பதற்கானத் தகுதியை முன் நிறுத்துகிறது. நம் கண்ணில் மரக்கட்டை உள்ளதா? நம் முதுகில் அழுக்கு உள்ளதா? நம் மனதில் பாவச் சுவடுகள் படிந்துள்ளதா? இவை இருக்குமாயின் எழுதும் தீர்ப்பு ஒருதலைப்பட்சமாக இருக்கும். அடுத்தவரை ஆழமாகப் புறிந்துகொண்டு மனித நேயமும், தெய்வீகமும் எம் தீர்பில் காணப்படவேண்டும் அப்போது அந்த தீர்ப்பு ஒரு தண்டனையாக, சுமையாக அமையாமல் சுவையாக, புதிய தொடக்கமாக அமைந்துவிடும். கடவுளின் முன்னிலையில், பிறருக்குத் தீர்ப்பு அளிக்கும் தகுதி நமக்கு இருக்கிறதா என்று சிந்திப்பது நலம்.

இப்படிப்பட்டவர்களைக் கல்லால் எறிந்து கொல்ல வேண்டும் என்பதில் காட்டிய வேகமும் விவேகமும் வீரமும், இப்படிப்பட்டவர்களை எவ்வாறு வாழ வைப்பது என்பதில் காட்ட வேண்டும் என்பது இயேசு இந்த பகுதியில் நமக்கு தெளிவாக காட்டுகின்றார். கொல்லும் முயற்சியில் சட்டத்தைச் சாதகமாத பயன்படுத்தும் சாமர்த்தியம், பெண்ணை அடிமைப்படுத்தும் கொடூரம், அரங்கேறுவதைப் பார்க்கிறோம். சட்டத்தை வளைத்து வசப்படுத்துகின்றனர் கொலை வெறி கொண்டோர். அதே சட்டப்படி அச்செயலில் ஈடுபட்ட ஆணையும் கொண்டு வர வேண்டுமே! வரவில்லையே, ஏன்? பெரிய இடத்துப் பாவங்களையும், பலவீனங்களையும் மூடிமறைக்க, திசை திருப்ப, பாவம் இதுபோன்ற அப்பாவிகள் பலியிடப்படுகிறார்கள். "உங்களுள் பாவம் இல்லாதவர் முதலில் இப்பெண்மேல் கல் எறியட்டும்" என்னும் இயேசுவின் கணீரொலி அத்தனை முகமூடிகளையும் பிடுங்கியெறிந்தது. அப்பெண்ணின் குனிந்த தலையை நிமிர வைத்தது. "அம்மா, அவர்கள் எங்கே? நீர் குற்றவாளி என்று எவரும் தீர்ப்பிடவில்லையா?" 'அம்மா' என்று அந்த நீதி தேவனின் அழைப்பு, தன் பெண்;மையின் பரிமாணம், தாய்மையின் முழுமை என்னும் புது வாழ்வை அவளில் புகுத்தியதை அவள் உணர்ந்தாள். ஆணுக்குப் பெண் சரி நிகர் சமம்" என்று ஆணித்தரமாய் சொல்கிறார் இயேசு. இந்த உண்மையின் ஆழத்தை மட்டும் இந்த உலகம் மீண்டும் மீண்டும் அசை போட்டால், இந்த உண்மையின் ஆழத்தை நாம் ஒவ்வருவரும் மனதார ஏற்றுக் கொள்ள முயன்றால், ஆண்-பெண் உறவுகள் எவ்வளவோ நலமுடன், சக்தியுடன் வளரும். சட்டம் பேசி, கல்லரைகளைப் பெருக்குவதை விட, வாழும் வழிகளை அதிகமாக்குவோம்

266 pope name and my name are same

திருஅவையின் 266வது திருத்தந்தையான திருத்தந்தை பிரான்சிஸ், அமெரிக்கக் கண்டத்திலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுள்ள முதல் திருத்தந்தை,
 

நவீன காலத்தில் ஐரோப்பியரல்லாத முதல் திருத்தந்தை(நவீன சிரியாவில் பிறந்த திருத்தந்தை 3ம் கிரகரி 731ம் ஆண்டில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பின்னர் முதல் ஐரோப்பியரல்லாத திருத்தந்தை)திருஅவையில் திருத்தந்தையாகியுள்ள முதல் இயேசு சபைத் துறவி.

பேருந்தில் பயணம் செய்ய விரும்புகிறவர்,  50 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக ஒரு நுரையீரலுடன் வாழ்ந்து வருபவர் (இளவயதிலேயே நோய் காரணமாக ஒரு நுரையீரல் அகற்றப்பட்டுவிட்டது)

இரயில்துறையில் பணிபுரிந்தவரின் மகன், வேதியத்துறையில் பயிற்சி பெற்றவர், 2001ம் ஆண்டில் எய்ட்ஸ் நோயாளிகளின் பாதங்களைக் கழுவி முத்தமிட்டவர். இத்தாலியம், இஸ்பானியம், ஜெர்மானியம், ஆங்கிலம், ப்ரெஞ்ச் ஆகிய மொழிகள் தெரிந்தவர், திருத்தந்தையாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்படும்வரை அடுக்குமாடிக் குடியிருப்பில் ஒரு சிறிய வீட்டில், தனது உணவைத் தானே சமைத்தவர். அங்கு மாற்றுத்திறனாளியான ஓர் இயேசு சபை துறவியுடன் இவ்வீட்டில் வாழ்ந்து வந்தவர்.
 

புவனோஸ் ஐரெஸ் நகரின் சேரிகளை அடிக்கடிச் சந்தித்து வந்தவர். திருத்தந்தையர் வரலாற்றில் முதன்முறையாக பிரான்சிஸ் என்ற பெயரைத் தெரிவு செய்தவர். தான் திருத்தந்தையாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டால் உரோமைக்குப் பயணம் செய்து வரவேண்டாம், மாறாக, அப்பணத்தை ஏழைகளுக்குக் கொடுங்கள் என, அர்ஜென்டினாவை விட்டுப் புறப்படுவதற்கு முன்னர் சொல்லி வந்தவர்.
 

திருஅவைக் கோட்பாடுகளில் பற்றுள்ளவர், ஆயினும் திருமணமாகாத பெண்களுக்குப் பிறக்கும் குழந்தைகளுக்குத் திருமுழுக்குக் கொடுப்பதற்கு மறுத்த குருக்களைக் குறை கூறியவர். சாதாரண குருக்கள் அணியும் இடுப்புக் கச்சையை அணிந்தவர்.
 

2005ல் முன்னாள் திருத்தந்தை 16ம் பெனடிக்ட் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட கான்கிளேவில் பங்கெடுத்தவர். 

Thanks; http://ta.radiovaticana.va/Articolo.asp?c=673428

இறைவனிடம் வருந்தி மன்னிப்பு கோருவோம். பிறரின் மனமாற்றத்தில் மகிழ்வோம்

10.03.2013

ம.பிரான்சிஸ்க் - கத்தோலிக்க சுதந்திர பத்திரிகையாளர்

இன்று நமக்கு தரப்படும் பைபிள் பகுதி ஊதாரி மைந்தனின் உவமைக்கதையை சிந்திப்பதற்கு அழைக்கின்றது:“ஒருவருக்கு இரண்டு புதல்வர்கள் இருந்தார்கள். இளையவர் தந்தையை நோக்கி, சொத்தில் எனக்கு உரிய பங்கைத் தாரும் என பெற்று தொலை நாட்டிற்கு நெடும் பயணம் மேற்கொண்டார்;. அங்குத் ஊதாரித்தனமாக தாறுமாறாக வாழ்ந்து தம் சொத்தையும் பாழாக்கினார். எதுமின்றி பின்பு பன்றிகள் தின்னும் நெற்றுகளால் தம் வயிற்றை நிரப்ப விரும்பினார். ஆனால் அதைக்கூட அவருக்குக் கொடுப்பார் யாருமில்லை. கடவுளுக்கும் தந்தைக்கு எதிராக நான் பாவம் செய்தேன் என தவற்றை உணர்ந்து தந்தையிடம் திரும்பி வரும்போது தொலையில் வந்து கொண்டிருந்தபோதே அவர் தந்தை அவரைக் கண்டு, பரிவு கொண்டு, ஓடிப்போய் அவரைக் கட்டித் தழுவி முத்தமிட்டார். தன் தம்பி வந்திருக்கிறார் என்று தந்தை கொழுத்த கன்றை அடித்து விருந்து வைப்பதில் சினமுற்று உள்ளே போக விருப்பம் இல்லாதவராக மூத்த புதல்வர் வெளியே நிற்கிறார். தந்தை அவரை உள்ளே வருமாறு கெஞ்சிக் கேட்கிறார். அவர் மறுக்கிறார்." ஊதாரி மகன் எந்த அளவுக்குத் தன் சொத்துக்களை அழிப்பதில் ஊதாரியாக இருந்தானோ, அந்த அளவுக்கு அன்பு காட்டுவதிலும், இரக்கம் அளிப்பதிலும் ஊதாரியாக இருந்தார் தந்தை.

இந்த கதையில் வருகிற தந்தை, ஊதாரி மைந்தன், அவனது சகோதரன் மூன்று பேருமே மூன்று மனநிலைகளைச் சித்தரிக்கிறார்கள் என்பது எமக்கு நன்கு புலப்படுகின்றது: தந்தை அன்பின், பரிவின், நிபந்தனையற்ற மன்னிப்பின் மனநிலையைப் பிரதிபலிக்கிறார். ஊதாரி மைந்தன் வறுமையில் வாடி, தன்மானம் இழந்து, மீண்டும் தந்தையைத் தேடி வருவதைப் பார்க்கிறோம். அவன் நேர்மையான மனத்துயரைப் பிரதிபலிக்கிறான். அறிவுத் தெளிவு பெற்றதும் தந்தையிடம் திரும்பி வந்தான். அத்துடன், மகனாக அல்;ல, வேலையாளாகப் பணி செய்ய முன்வந்தான். அந்த மகன் தந்தைக்கு எதிராக திரும்பினாலும், தந்தை நிபந்தனையற்ற அன்பை தன் மகன் மேல் வைத்திருந்தார், அவர் தனது அன்பளிப்பாக தன்மகனுக்கு அளவற்ற அன்பை கொடுத்தார். மகனோ தனது தந்தைக்கு கொடுத்த அன்பளிப்பு என்னவென்றால், தந்தையின் அன்பை, திறந்த மனதோடு ஏற்று கொள்ள தயாராக வந்தது தான். மூத்த மகன் குறைகாணும் மனநிலையை, பொறாமையை, நன்மையை ஏற்றுக்கொள்ளாத மனதை, தீர்ப்பிடும் மனநிலையைப் பிரதிபலிக்கிறான்.

வறுமையும் பஞ்சமும் செலவோடு மிக நெருங்கிய தொடர்புடையது என்பதை இக்கதை காட்டுகின்றது  வீணாகச் செய்யும் ஒவ்வொரு செலவும் உலகில் கொடுமையான வறுமையையும் பஞ்சத்தையும் உண்டாக்குகிறது. மனிதன் விரயம் செய்யும் ஒவ்வொரு பொருளும் எங்கோ, யாருக்கோ, ஏதோ ஒரு விதத்தில் ஒருபஞ்சத்தையும் வெற்றிடத்தையும் உண்டாக்குவதை; பொருளாதாரம் மறுப்பததற்கில்லை. பகுத்தறிவாளரான நுகர்வோர் இதை நன்கறிவர்.

அந்த இளைய மகன் தந்தையின் அன்பு, பாசம், உறவு அனைத்தையும் அலட்சியப்படுத்தினான். வாரிச்சென்ற பொன், பொருளையும் தாறுமாறாக வாழ்ந்து அழித்தான். சொத்தையும் பணத்தையும் பயன்படுத்தி, உழைத்ததாகவோ, உழைத்து நட்டமடைந்ததாகவோ கதையில் சொல்லப்படவில்லை. மாறாக, நெடும் பயணம், தாறுமாறான வாழ்க்கை, பாழாக்கும் பழக்கம், கெட்டநட்பு, சூழல் இவற்றில் அனைத்தையும் செலவழித்துள்ளான். விழைவு, பஞ்சம். வறுமை. இழப்பு. தனிமை. மிருகங்களோடு வாழ்க்கை. அவனுக்கு மட்டுமா இந்த நிலைமை. அவன் வாழ்ந்த சூழ்நிலையும் பாதிக்கப்படுகிறது. பன்றிகள் தின்னும் நெற்றுக்குக்கூட அங்கு பஞ்சம். அந்த நாடு முழுவதும் வறட்சி, பஞ்சம். வீணாக்க வேண்டாம், விரயம் செய்ய வேண்டாம். பஞ்சத்திற்கு நாங்கள் ஒரு சிறிய காரணமாகவும் இருக்க வேண்டாம். ஆண்டவன் தந்த உறவையும் பாசத்தையும் பரவலாக்குவோம். பொன்னையும் பொருளையும் இல்லாரோடு பகிர்வோம்.

தந்தை தம் இளைய மகனுக்குத் தனிக்கவனம் செலுத்திவிட்டு, தன்னை மட்டும் ஒரு பொருட்டாக எண்ணவில்லையே என்னும் சிந்தனையில் புழுங்குகின்ற மூத்த மகனும் நம் கவனத்தை இன்று ஈர்க்கிறார். சினம் கொண்டு, விருந்தில் கலந்துகொள்ளாமல் வெளியேநின்கின்றான் மூத்த மகன். 'இளைய மகன் கடவுளுக்கும் உமக்கும் எதிராக நான் பாவம் செய்தேன்"என்று ஒத்துக்கொள்கிறான். ஆனால், மூத்த மகனோ வெளிப்படையாக எந்தப் பாவமும் செய்யவில்லை. மாறாக, தந்தையின் பரிவைக் கண்டு சினமுற்று உள்ளே போகவிருப்பம் இல்லாது வெளியே நிற்கிறார். தந்தை வந்து உள்ளே வருமாறு கெஞ்சிக் கேட்டும் உள்ளே செல்லவில்லை. மாறாக, தந்தையின் மன்னிப்பில் குறைகாண்கிறார், குற்றம்சாட்டுகிறார். இந்தமூத்த மகன் தண்டிக்கப்பட்டதாகவோ, தந்தையால் கடிந்து கொள்ளப்பட்டதாகவோ உவமைக்கதையில் சொல்லப்படவில்லை. இருப்பினும், பொறாமை, சினம், தந்தைக்கு அவமதிப்பு, தம்பியின் மனமாற்றத்தில் மகிழாமை, தந்தையையே குறைகாணும் மனநிலை எனப் பல்வகைப் பாவங்கள் இவர் செய்துள்ளார் என்பது வெளிப்படை. நாமும் சில வேளைகளில் இறைவனின் இரக்கத்தில் எரிச்சல் கொள்கிறோம், மனமாற்றம் அடைவோரைக் கண்டு கேலி செய்து இறைவனையே அவமதிக்கிறோம். இங்கு கடவுளின் நிபந்தனையற்ற மன்னிப்பையும், அளவற்ற அன்பையும் ஏற்றுகொள்வதற்கு நாம் தகுதியானவர்களா? இத்தவக்கலத்தில்  இறைவனிடம் வருந்தி மன்னிப்பு கோருவோம். பிறரின் மனமாற்றத்தில் மகிழ்வோம்

 

துன்பங்களைப் புரிந்து கொள்வதற்கு உண்மையான ஞானம் தேவைப்படுகின்றது

03.03.2013
ம.பிரான்சிஸ்க் - கத்தோலிக்க சுதந்திர பத்திரிகையாளர்

பாவிகள் மனம் மாறாவிடால் அழிவர் என்று கூறுகின்றார். அத்துடன் இயேசு அத்திமரம் பற்றி ஒரு கதை கூறுகின்றார்:'ஒருவர் தம் திராட்சைத் தோட்டத்தில் உள்ள அத்திமரத்தி கனியைத் தேடியபோது எதுவுமில்லை. எனவே அவர் தோட்டத் தொழிலாளரிடம், பாரும் மூன்று ஆண்டுகளாக இந்த மரத்தில் கனியைத் தேடி வருகிறேன்; எதையும் காணவில்லை. ஆகவே இதை வெட்டிவிடும். இடத்தை ஏன் அடைத்துக்கொண்டிருக்க வேண்டும்?" என்றார். தொழிலாளர் ஐயா, இந்த ஆண்டும் இதை விட்டுவையும்; நான் இதைச் சுற்றிலும் கொத்தி எருபோடுவேன். அடுத்த ஆண்டு கனி கொடுத்தால் சரி; இல்லையானால் இதை வெட்டிவிடலாம்" என்று அவரிடம் கூறினார்."

இந்த அத்திமர கதையில்;, உரிமையாளர் தொழிலாளியிடம் ஒருபுகார் சொல்லுகின்றார்: இம்மரத்தை வெட்டிவிடும். அவாறாறே கனிதராத ஒவ்வொரு கத்தோலிக்கரும்,இந்த உலகில் இடத்தை அடைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். நம்முடைய வாழ்விலும் அப்படியே. எத்தனையோ ஆண்டுகள் நாம் கனி தராமல் இருந்தால்,இறைவன் ஏமாற்றமேஅடைவார். எனவே,இந்தத் தவக்காலத்தில் நாம் மனமாற்றம் பெறுவோம். நம்முடைய வாழ்வு கனி தருவதாக அமையட்டும். நம்முடைய வாழ்வில் நற்செயல்கள் பெருகட்டும். நம்முடைய வாழ்வு இறைவனுக்கும், பிறருக்கும் கனி தருவதாக அமைய வேண்டும்.

நம்மை விட மற்றவர்கள் பெரிய பாவிகள் என்று நம்மால் உறுதியாக கூற முடியாது. மனிதர், சாத்தானின் தூன்டுதலால், தவறான வழியில் செல்பவர்கள். நமக்காகவே உடைந்த இயேசுவின் பாவமற்ற மனம், பாவ வழியில் செல்பவர்களை புனிதமாக்கும், என்பதை அவர்கள் புரிந்து கொள்ள வில்லை. ஒரு மனிதனின் ஆன்மா அழிவு பாதையில் செல்வதை நினைத்து நாம் வருத்தப்படவில்லை என்றால், நாம் பாவம் செய்கிறோம். எங்களுக்கு எதிராக பாவம் செய்தவர்கள் அனைவரும், அத்தி மரத்தை போன்றவர்கள். எங்களால் அவர்களை கேட்க வைக்க முடியும். நாங்கள் அவர்களுக்கு உரம் போட வேன்டும். எங்கள் நடவடிக்கைகள் மூலமும், எங்கள் வார்த்தைகள் மூலமும், அவர்களுக்கு நாங்கள் உரமாக இருக்கவேன்டும். சரியான திசையில் அவர்களை செலுத்த நாங்கள் பணிவுடனும், கனிவுடனும் அறிவுறுத்த வேண்டும். இயேசு கனிகொடாத மரத்தை அதிக நாட்கள் வைத்திருக்க விரும்பவில்லை. நம்மால் செய்ய முடிந்த்தெல்லாம் செய்தும், தீயவர்கள் மனம்திரும்பவில்லை என்றால், அந்த மரத்தை வெட்டிவிடுவது தான். அதாவது அவர்களை விட்டு விலகி விடுவது அல்லது, சரியான் அதிகாரத்தில் இருப்பவரிடம், இந்த பிரச்சினைகளை காட்டி அவர்களின் தீமைகளுக்கு சரியான தன்டனை கிடைக்க ஏற்பாடு செய்யதலே ஆகும். இதனையும் மிகவும் கனிவுடனும், பொருமையுடனும் செய்ய வேன்டும். உரம் கொடுத்தும், நல்ல கனிகளை தரவில்லையென்றால், அந்த மரம் கீழே விழுந்து, மக்கி மற்ற புதிய மரங்களுக்கு உரமாக இருக்கட்டும்

பாவிகள் மனம் மாறாவிடால் அழிவர் என்று கூறுகின்றார். மனமாற்றத்திற்கான அழைப்பை விடக்கும் தவக்காலம் மக்கள், வரலாற்றை வாசிக்கவும், துன்பங்களை, விசுவாசக் கண்கொண்டு நோக்கவும் வலியுறுத்துகின்றது. இன்றைய நாமக்குத் தரப்படும் பைபிள் பகுதியிலிருந்து இந்தப் பாடத்தையே நாம் கற்றுக் கொள்கிறோம்.'சிலர் இயேசுவிடம், தீமை, இறைவன் அனுப்பும் தண்டனை என்ற கோணத்தில், பிலாத்துவின் கட்டளையின் பேரில் சில கலிலேயர்கள் ஆலயத்தினுள் கொல்லப்பட்டது, சிலோவாமில் கோபுரம் விழுந்து பதினெட்டுப் பேர் இறந்தது பற்றிய பைபிள் பகுதியை மேற்கோள் காட்டி கேள்வி கேட்டபோது இயேசு கடவுள் நல்லவர், யார்மீதும் தீமை வருவதை அவரால் விரும்ப முடியாது" என்று  பதில் கூறியதையும் காட்டுகின்றது.'இக்கலிலேயருக்கு இவ்வாறு நிகழ்ந்ததால் இவர்கள் மற்றெல்லாக் கலிலேயரையும் விடப்பாவிகள் என நினைக்கிறீர்களா? என்று குருக்குக் கேள்வி கேட்கிறார். அப்படி அல்ல என உங்களுக்குச் சொல்கிறேன். மனம் மாறாவிட்டால் நீங்கள் அனைவரும் அவ்வாறே அழிவீர்கள். ஒருவர் எதிர்கொள்ளும் துயரச்சம்பவங்கள், அவர்தனது சொந்தத் தவறுகளுக்காக உடனடியாக அனுபவிக்கும் தண்டனைகள்" என்ற கருத்தை இயேசு எச்சரிக்கிறார். அடுத்தவனைப்பற்றி பேசும்போது அவனது பெருமை,திறமை, நன்மைகளைப் பேசவேண்டும். எம்;மைப்பற்றி பேசும்போது எம் பலவீனங்கள்,தவறுகள், குறைகளை மனதில் கொள்ளவேண்டும்.இரண்டையும் செய்யும்முன் இறைவனை எம் முன் நிறுத்திக்கொள்ளவேண்டும்.இயேசு சொன்ன சொற்கள், எல்லோரும் பாவிகள், எல்லோரும்; குற்றவாளிகள். மனமாற்றம் பெறுதலே அழிவிலிருந்து காத்துக்கொள்ள சிறந்த வழி.

'இயேசு, இந்த நிகழ்வுகளை வித்தியாசமான கண்ணோட்டத்தில் வாசிக்கவும் அவற்றை மனமாற்றத்தின் பொருளில் நோக்கவும் அழைப்பு விடுக்கிறார்". இறைவன் இன்றி நாம் வாழ முடியும் என்ற மாயையை வெற்றிகொள்ளவும் கடவுளின் துணையோடு அதுகுறித்து நாம் சிந்திப்பதற்கும் இச்சம்பவங்கள் வாய்ப்பளிக்கின்றன எனநாம் உணரவேண்டும். பாவிகள் தீமையை விட்டுவிலகி அவரன்பில் வளரவும் மற்றவர்கள் அருளின் மகிழ்வில் வாழ நாம்உதவவும் இறைவன் விரும்புகிறார்.'தனது மக்களுக்கு எப்பொழுதும் நல்லதையே விரும்பும் இறைவன், அம்மக்கள் மேலான நன்மைகளை கண்டுபிடிக்கும் வண்ணம் வேதனைகளை அனுபவிப்பது தமது அன்பின் நமது அறிவுக்கு எட்டாத திட்டத்தின் ஓர் அங்கமாக சிலவேளைகளில் அனுமதிக்கிறார்"இத்தவக்காலத்தில் இத்தகைய இச்சம்பவங்கள், இறைவன் இன்றி நாம் வாழ முடியும் என்ற மாயையை வெற்றிகொள்ளவும் கடவுளின் துணையோடு அது குறித்து நாம் சிந்திப்பதற்கும்; வாய்ப்பளிக்கின்றன.

சிறைச்iசாலைக்கு செல்லும் முகச்சாயலுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைப்போம்

24.02.2013 '" 
ம.பிரான்சிஸ்க் - கத்தோலிக்க சுதந்திர பத்திரிகையாளர்
இயேசு உயர்ந்த மலையில் உரு அல்லது தோற்றம் மாறிய நிகழ்வை குறிக்கும்; பைபிள்; பகுதி இன்று எமக்கு தரப்படுகின்றது. டீடீஊ நிறுவனம் தயாரித்த 'மனித உடல்" எனும் ஒரு அறிவியல் திரைப்படதை பற்றி இங்கு குறிப்பிடுவது நல்லது.:'காலையில் எலாம் அடிக்கிறது. தூங்கிக்கொண்டிருந்த ஓர் இளைஞனின் காதுகளைத் தாக்கிய அந்த ஒலி அலைகளால் அவன் காதுக்குள் இருந்த செல்களில் மாற்றங்கள். எலாம் கேட்டு கண் விழித்தான். கண்ணிமை உரசியதால் விழியின் மேல் படலத்தில் இருந்த செல்களில் மாற்றங்கள். அந்த இளைஞனின் அன்றைய வாழ்வுக்கான மாற்றங்கள் துவங்கி விட்டன." என்ற  வரிகளுடன் அப்படம் ஆரம்பமாகிறது. மாற்றம் என்பது மனிதனுக்கு அடிப்படையாக தேவையானது. 

குழந்தைப் பருவம், வாலிபப் பருவம், முதுமைப் பருவம் என்று மனித உடலிலும், மனதிலும், அறிவிலும் எத்தனை மாற்றங்கள்? பருவ மாற்றங்கள், கலாசார மாற்றங்கள், எண்ணங்களில் மாற்றங்கள், மாற்றங்கள் என்று நினைக்கும் போது. பட்டியல் மிகவும் நீளுகின்றன. மாற்றங்கள் மனித வாழ்வின் மையம். அது இல்லையெனில் மரணம் தான். மாற்றங்கள் நேரும் போது போராட்டங்களும் இருக்கும். ஒவ்வொரு மாற்றமும் குழந்தை பெறுவது போன்றது. துன்பம், போராட்டம் இவற்றினின்று பிறப்பது மாற்றம். நம்மைச் சுற்றி எழும் மாற்றங்கள் ஒரு கனவுலகை உருவாக்கினாலும், அந்தக் கனவுகளின் நடுவிலும் வாழ்வின் குறிக்கோளை, இலட்சியத்தை நினைவில் கொள்வது நமக்கு நல்லது.

உருமாற்றம் என்றால் என்ன? ஏன், எப்படி, அது உண்டாகிறது? மாற்றம் தேவையா, இல்லையா? மாற்றம் நல்லதா, கெட்டதா? கேள்விகளை அடுக்கிக் கொண்டே போகலாம். இந்த இடத்தில் முன்பு வாசித்த ஒரு கதையை சொல்லித்தன் ஆகவேண்டும்: 'இறுதி இரவுணவு" என்ற உலகப் புகழ் மிக்க ஓவியத்தை லியோனார்டோ டா வின்சி வரையும் போது நிகழ்ந்ததாகச் சொல்லப்படும் ஒரு சம்பவம் இது. லியோனார்டோ டா வின்சி; ஓவியம் வரைவதற்கு ஆட்களைத் தேடுகிறார் என்று அறிந்ததும், நூற்றுக்கணக்கான இளைஞர்கள் அவரது இல்லம் நோக்கி படையெடுத்தனர். அந்தக் கூட்டத்தில் அமைதியாக, கொஞ்சம் ஒதுங்கியே நின்ற ஒரு 20 வயது இளைஞனை டா வின்சி முதலில் தெர்தேடுத்தார். அவரை வைத்து, இயேசுவை வரைந்தார். பின்னர் ஒவ்வொரு சீடரை வரைவதற்கும் ஆட்களைத் தேர்ந்தெடுத்து, வரைந்து கொண்டிருந்தார். ஆறு ஆண்டுகளாய்த் தீட்டப்பட்ட இந்த ஓவியத்தின் இறுதி கட்டத்தில் யூதாஸை வரைந்தார். உரோமையச் சிறையிலிருந்து அனுப்பப்பட்ட ஒரு இளைஞனை வைத்து யூதாஸை வரைந்துகொண்டிருந்த போது அவன் அழுதான். ஏன் ஆழுகின்றாய் என விவரம் கேட்டார் டா வின்சி. 'ஆறு வருடங்களுக்கு முன் நீங்கள் இயேசுவை தீட்டுவதற்கு பயன்படுத்திய இளையனும் நான்தான்" என்று அவன் சொன்னான். ஒரு இளைஞன் ஒரு சில ஆண்டுகளில் உருவம், பழக்க வழக்கம் இவற்றில் பெரும் மாற்றங்கள் அடைவதை எல்லாருமே பார்த்திருக்கிறோம், உணர்ந்திருக்கிறோம்.

கூட்டுப் புழு கூட்டிலிருந்து வெளியேறுவதற்கு நீண்டதொரு போராட்டம் செய்யவேண்டியுள்ளது. அனால், அந்த போராட்டத்தின் போது அதன் இறக்கைகளைப் பெரிதாகும். போராட்டத்தின் இறுதியில் அழகான வண்ணத்துப் பூச்சி வெளியேறி பறக்கும். கூட்டுப் புழு பார்க்க அழகில்லாதது. வண்ணத்துப் பூச்சி அழகுக்கு இலக்கணமாகிறது. இந்த மாற்றம் உருவாக, போராட்டம் தேவை.  போராட்டம், துன்பம் இவை ஈன்றெடுக்கும் குழந்தைதான் மாற்றம்.

உயர்ந்த மலையில் இயேசுவின் உருமாற்றம் சீடர்களிடம் உருவாக்கிய மாற்றங்கள்: பேச்சிழந்தனர், பயந்தனர், பின்னர் அவர்களுள் பேதுரு மட்டும் என்ன பேசுகிறோம் என்பதை உணராது எதையோ பேசினார். 'நாம் இங்கேயே தங்கி விடலாம்" என்கிறார். உடனே மேகங்களின் வழி இறைவன் சொன்ன பதில்: 'என் அன்பு மகன் இவரே. இவருக்குச் செவிசாயுங்கள்."பேசுவதைக் குறைத்துக் கொண்டு, கேட்க வேண்டும். இறைவார்த்தையைக் கேட்க வேண்டும். அந்த இறைவன், இறை மகன் இயேசு என்ன கூறுகிறார். இங்கே தங்கியது போதும். வாருங்கள் மலையை விட்டிறங்கி நம் பணியைத் தொடர்வோம் என்று கூறுகிறார். 

கடவுள் அனுபவங்கள் வாழ்க்கைக்குத் தேவை. கடவுளோடு தங்குவதற்கு கூடாரங்கள், கோவில்கள் அமைப்பது நல்லதுதான். ஆனால், கோவில்களிலேயே தங்கி விடமுடியாது,கூடாது. இறைவனைக் கண்ட, தரிசித்த அந்த அற்புத உணர்வோடு, மீண்டும் உலகிற்குள் செல்ல வேண்டும். அங்கே, மக்கள் மத்தியில் இறைவனைக் காணவும், அப்படி காண முடியாதவர்களுக்கு இறைவனைக் காட்டவும் நாம் கடமை பட்டிருக்கிறோம். உருமாறிய கடவுளைக் கண்ணாரக் கண்ட சீடர்களை அழைத்துக் கொண்டு இறை மகன் இயேசு மலையிலிருந்து இறங்குகிறார். எதற்காக? அந்த மக்களை உருமாற்றவே 
 

வாழ்க்கையில் ஏற்படும் மாற்றங்கள், அந்த மாற்றங்களை எதிர் கொள்ள நாம் மேற்கொள்ளும் போராட்டங்கள் இவை நம்மையும், நமது சூழ்நிலைகளையும் மாற்றும், புரட்டிப் போடும்.
 

இந்த நாட்களில் பலர் 'என்னடா வாழ்க்கை, எல்லம் நரகமாக இருக்கிறது. ரோட்டில நாட்டில இருக்க முடியவில்;லை. இந்த இளைஞர்கள் அட்டகாசம் கொஞ்ச நஞசமல்ல நாம் இங்கே இருப்பது நல்லது என்று சொல்லவோ நினைத்துப் பார்க்கவோ முடியவில்லை என அழுகிறார்கள். எனவே நாம் நல்லவராவோம். சிறைச்iசாலைக்கு செல்லும் முகச்சாயலுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைப்போம். இயேவின் முகச்சாயலை எம்மில் கொண்டுவருவோம். மக்களை உருமாற்றும் பணியில் நாமும் இணைவோம்.

'எம் சோதனைகளுக்கு எம் பதில் என்ன"

17.02. 2013
ம.பிரான்சிஸ்க் - கத்தோலிக்க சுதந்திர பத்திரிகையாளர்
 

இயேசு தூயஆவியால் ஆட்கொள்ளப்பட்டு யூதேயாவின் பாலைவனத்திற்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டார் என்னும் பைபிள்; பகுதி இன்று எமக்கு தரப்படுகின்றது. யூதேயாவின் பாலைவனம் மயில்கணக்ளில் விரிந்திருக்குமிடம். அது பிரியேசனமற்ற மணல் குன்றுகள், பாறைகள்,ஒடுங்கிய கூரிய பள்ளத்தாக்குகள் நிறைந்த நீரற்ற இடம். மக்கள் யாருமற்ற வேடிக்கைகளின் சத்தகள் அற்ற கிரம நகர் புறங்களில் இருந்த வெகு தொலைவில் உள்ள ஒரு தனிமையான இடம்.

'இவரே என் அன்பார்ந்த மகன்" என தந்தையால் அறிவிக்கப்பட்ட உடனே ஏன் பரிசுத்த ஆவி இயேசுவை இப்டிப்பட்ட ஒரு இடத்திற்கு அழைத்து செல்லவேண்டும். இங்கு குடும்ப உறவினர்களின் தொடர்புகள் கூட இல்லை. இயேசு மட்டுமே அங்கு நாற்பது நாள் தனிமையாக செபம்,உண்ண நோன்பில் இருந்தார். கடவுள் மோசே, எலியா இருவரையும் தெரிந்தெடுத்தபோது உருவாக்கி கொடுத்த அதே படிமுறையை இயேசுவும் பின்பற்றினார் என்பதை நிருபிக்வே அவ்வாறு அழைத்து செல்லப்படுகின்றார் என்றும் கூறப்படுகின்றது. மோசே, எலியா இறைவனை சந்திப்பதற்கும் மக்களை பரிசுத்த வழியில் வழிநடத்துவதற்கு, திடம் பெறுவதற்கும் நாற்பது நாள் செபமும், உண்ண நோன்பும் சீனாய் பாலைவனத்தில் மேற்கொண்டனர் என்பது எமக்கு நன்கு தெரியும்.

இயேசு பாலைவனத்தில் மூன்று சோதனைகளை சந்திக்கின்றார். சாத்தான் முதல் சோதனையை ஆரம்பித்த விதமே அழகானது.'நீர் இறைமகன் என்றால், இந்தக் கற்கள் அப்பமாகும்படி கட்டளையிடும்" இயேசுவிடம் இப்படி ஒரு சவாலை முன் வைக்கிறது சாத்தான். 'நீர் இறை மகன் என்றால்" என்று சாத்தான் சொல்வதைக் கேட்கும்போது, மற்றொரு ஆழமான எண்ணமும் எழுகிறது. இறைமகன் எப்படிப்பட்டவராய் இருக்க வேண்டும் என்பதைச் சொல்லாமல் சொல்கிறது சாத்தான். இறைமகனுக்கு சாத்தான் இலக்கணம் எழுதுகிறது. இந்த இலக்கணத்தின்படி, இறைமகன் புதுமைகள் நிகழ்த்த வேண்டும், அதுவும் தன்னுடைய சுயத்தேவைகளை நிறைவு செய்ய, தன்னை விளம்பரப்படுத்திக் கொள்ள புதுமை செய்ய வேண்டும். தன் சுயதேவைகளுக்கு, சுய விளம்பரத்திற்குப் புதுமைகள் செய்வது புதுமைகள் செய்யும் சக்தியை அழுக்காக்கும், அர்த்தமில்லாததாய் ஆக்கும்.

இயேசு சாத்தானுக்குச் சொன்ன பதிலில் பாடங்கள் பல உண்டு. இயேசு தன் உடல் பசியை விட, ஆன்ம பசி தீர்க்கும் இறைவார்த்தை என்ற உணவைப் பற்றி பேசினார். மனிதர் அப்பத்தினால் மட்டும் வாழ்வதில்லை. தன் சொந்த பசியைத் தீர்த்துக் கொள்ள மறுத்த இயேசு, பல்லாயிரம் பேரின் பசியைத் தீர்க்க தன் சக்தியைப் பயன்படுத்தினார் என்பது நமக்குத் தெரியும். நமக்கு இறைவன் கொடுத்துள்ள சக்திகளை, திறமைகளை எதற்காகப் பயன்படுத்துகிறோம்?சுயத்தேவைகளை நிறைவு செய்வதற்காகவா? சிந்திக்கலாம். இயேசுவிடம் பாடம் கற்றுக் கொள்ளலாம்.

இரண்டாவது சோதனையில் ஒரு கூடுதல் சிந்தனை உண்டு. இறை வார்த்தையைப் பயன்படுத்தி அலகை ஆலோசனை வழங்குகிறது. இன்று வேதங்கள், வேதநூல்கள் உட்பட நல்லவைகள் பலவும் பொல்லாத இடங்களில், பொல்லாத காரணங்களுக்குப் பயன்படுத்தப்படுவது வேதனைக்குரிய ஓர் உண்மை.
மூன்றாவது சோதனையில் உலகமனைத்தையும் இயேசுவிடம் ஒப்படைக்க விரும்புவதாக அலகை சொல்கிறது. உலகத்தைத் தன் வசமாக்கத்தானே இயேசு மனு உருவானார்? இப்படி ஒரு சந்தர்ப்பம் வரும்போது, ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டியது தானே. அப்படி இயேசு உலகை தன் மயமாக்க வேண்டுமானால், சாத்தானிடம் சரணடைய வேண்டும். இயேசு அதை திட்டவட்டமாக மறுத்தார்.

இறுதி 3 மணி நேரங்கள் சிலுவையின் கொடூரச் சித்ரவதை. இது எதுவும் இயேசுவுக்குத் தேவையில்லை. ஒரு சில நிமிடங்கள் போதும். எருசலேம் தேவாலய சாகசம் ஒன்று போதும். உலகம் இயேசுவின் காலடியில் கிடந்திருக்கும். சுருக்கமான வழி. எளிதான முயற்சி. எக்கச்சக்கமான வெற்றி. கிடைத்திருக்கம். சாத்தான் முன் சரணடைந்திருந்தால் குறுக்கவழிகளை மறுத்த இயேசு, சிலுவையில் தொங்கியபோது, தந்தையே, உமது கைகளில் என் ஆன்மாவை ஒப்படைக்கிறேன் என்று இறைவனிடம் சரணடைந்தார். உலகைத் தன் வசமாக்கினார். தவறான வழிகள், தவறான சக்திகளுடன் எத்தனை முறை சமரசம் செய்திருக்கிறோம்? எத்தனை முறை இவைகள் முன் சரணடைந்திருக்கிறோம்? நல்லது ஒன்று நடக்க வேண்டுமென்று தீமைகளைச் சகித்துக் கொள்வதும், தீமைகள் நடக்கும் போது கண்களை மூடிக் கொள்வதும். இப்படி நடப்பதற்குக் காரணம், ஊரோடு ஒத்து வாழ்தல் என்று உபதேசம் செய்வதும். நாம் வாழ்க்கையில் அடிக்கடி, பார்த்து, பழகி வந்துள்ள எதார்த்தங்கள். இப்படி சமரசம் செய்வதே நம் வாழ்க்கையாகி விட்டதா என்று சிந்திப்பது நல்லது.


சோதனைகள் சக்தி வாய்ந்தவைதான். நம் ஆழ் மனதில் உள்ள தீய நாட்டங்கள், சக்தி மிகுந்தவைதான். ஆனால், அவற்றை எதிர்த்து நிற்கவும், அவைகளோடு போராடி வெற்றி பெறவும் நம்முள் நல்ல எண்ணங்களும், உறுதியான மனமும் உள்ளன. நமது சொந்த சக்திக்கு மீறியதாய்த் தோன்றும் சோதனைகள் வரும்போது, இறைவனின் சக்தி நமக்குத் துணை வரும் என்ற நம்பிக்கையும் நம்மில் வளர வேண்டும். சின்ன வயதில் நமக்குச் சொல்லித் தந்த 'காவல் சம்மனசு' கதைகள் வெறும் கற்பனைக் கதைகளா? கட்டுக் கதைகளா? அல்லது நம்மைக் காப்பதற்கு இறைவன் எப்போதும் நம்முள் இருக்கிறார் என்பதை நினைவுபடுத்தும் அடையாளங்களா? சுயத்தேவைகளைப் பெருக்கிக் கொள்ளுதல், குறுக்கு வழிகளில் பலன் தேடுதல், சுயவிளம்பரத்திற்காக எதையும் செய்தல், உலகின் தீயச் சக்திகளோடு சமரசம் செய்தல் என்று நம்மை வந்தடையும் அழகான சோதனைகளுக்கு நம் பதில் என்ன? இயேசுவிடமிருந்து ஏதாவது பாடங்களை நாம் கற்றுக் கொள்ள முடியுமா? கற்றுக் கொண்டதை செயலாக்க விருப்பமா? பரிசுத்த ஆவி இத்தவக்கலத்தின் நாற்பது நாளும் எமக்கு விசேட வழி காட்ட வேண்டுமா? இந்தக் கேள்விகளுக்குப் பதில் தேட இத்தவக்காலம் நல்லதொரு நேரம்.

சவுதி அரேபியாவில் தலை துண்டிக்கப்பட்டு மரணதண்டனை செய்யப்பட்ட இலங்கையைச் சேர்ந்த ரிசானா நஃபீக் என்ற இளம்பெண்ணிற்காக இறைவனிடம் திருத்தந்தை 16ம் பெனடிக்ட செபித்தார்

செய்தி: ம.பிரான்சிஸ்க் - கத்தோலிக்க சுதந்திர பத்திரிகையாளர்

திருத்தந்தை 16ம் பெனடிக்ட தமது மாசிமாதச் செபக் கருத்தில் அண்மையில் சவுதி அரேபியாவில் தலை துண்டிக்கப்பட்டு மரணதண்டனை நிறைவேற்றப்பட்ட இலங்கையைச் சேர்ந்த ரிசானா நஃபீக் என்னும் இளம்பெண்ணிற்காக செபித்தார். அத்துடன் எம் அனைவரையும் அவருக்காக செபிக்கும் படி வேண்டியும் உள்ளார்;;.  அவர் தொடர்ந்தும்  செபிக்கும் போது போர்ப் பகுதிகள் அல்லது ஆயுதம் தாங்கிய மோதல்கள் இடம்பெறும் பகுதிகளில் வாழ்கின்ற மக்கள் அமைதியின் தூதுவர்களாக மாறுவதற்கு அவர்களுக்கு உதவிகள் வேண்டும் என்று வேண்டினார். குடியேற்றதாரக் குடும்பங்கள், உள்நாட்டு மோதல்கள், வறுமை காரணமாக வேறு நாடுகளில் பிழைப்பு தேடிக் குடியேறியிருப்பவர்கள், சிறப்பாக, தங்களது கணவன், பிள்ளைகளைச் சொந்த ஊர்களில் விட்டுவிட்டு, வெளிநாடுகளில் வீட்டுவேலைகள் செய்யும் தாய்மார்களுக்காகச் செபித்தார். இவர்கள் வீட்டுவேலைசெய்யும் குடும்பங்களில் பலவகையான, வெளிப்படையாகச் சொல்ல முடியாத துன்பங்களை எதிர்கொள்கிறார்கள். ஓய்வின்றி வேலை, தனிமை உட்பட பல கஸ்;டங்களை தினம் அனுபவிக்கின்றார்கள். அண்மையில் சவுதி அரேபியாவில் இலங்கையைச் சேர்ந்த ரிசானா நஃபீக் என்ற இளம்பெண் பொது இடத்தில் வைத்து தலை துண்டிக்கப்பட்டு மரணதண்டனை நிறைவேற்றப்பட்டது உலகம் அறிந்த செய்தி. எனவே அப்பெண்ணிற்காக நாம் அனைவரும் இறைவனிடம் பிராத்திப்போம் என கேட்டுக்கொண்டார்.

இன்று உலகில் 19 கோடிக்கு மேற்பட்ட மக்கள் தங்கள் நாடுகளைவிட்டு வெளிநாடுகளில் வாழ்கின்றனர். தங்கள் குழந்தைகளையும் குடும்பத்தையும் பாதுகாப்பதற்குத் தாய்மார் எதிர்கொள்ளும் துன்பங்கள் கணக்கிலடங்காது நீளுகின்றன. எனவே இம்மாதத்தில் குடியேற்றதாரத் தாய்மார்களுக்காகச் செபிப்போம். எம் தாயும் தந்தையுமான பரம்பொருளே இறைவா, நீர் அநாதைகளுக்குத் தஞ்சம். நோயாளிகளின் மருத்துவர். வீடற்றவர்களுக்குப் புகலிடம். பசியால் வாடுவோருக்குப் பசிதீர்க்கும் உணவு. இறைவா, உம் பிள்ளைகளின் கவலைகளையும் கஸ்டங்களையும் போக்கியருளும். போர் இடம்பெறும் சூழல்களிலும், ஆயுதத் தாக்குதல்கள் இடம்பெற்றுவரும் இடங்களிலும் வாழும் மக்களை இவ்வேளையில் நினைக்கின்றோம். உயிரைக் கையில் பிடித்துக் கொண்டு பசியாலும் நோயாலும் தினம் தினம் சொத்து வாழும் மக்களை நினைவுகூரும். சொந்த ஊரை, உறவகளை விட்டுவிட்டு, வெளிநாடுகளில் வீட்டுவேலைகள் செய்யும் தாய்மார்களுக்காக வேண்டுவோம். எம் நல்ல தந்தையே, இவர்கள் தங்களின் கசப்பான அனுபவங்களிலிருந்து அமைதியின் மேன்மையை உணரச் செய்யும். இவர்களை அமைதியின் தூதுவர்களாக மாற்றும் என செபித்தார்.

உலகில் போர்கள் நீங்கி அமைதி நிலவச் செபிப்போம். உலகில் ஆயுதங்கள் களையப்படட்டும். அணுஉலைகள் மூடப்படட்டும். மக்கள் மத்தியில் சண்டைகள் நீங்கி அமைதி ஏற்படட்டும். பிரிந்த குடும்பங்கள் ஒன்று சேரவும், பிணக்குகள் நீங்கி சமாதானம் ஏற்படவும் செபிப்போம் என அனைவரையும் கேட்டுக்கொண்டார்.

கள்ளம் கபடமற்றவர்களாக கடவுளைத் தேடுவோம்

10.02.2013
ம.பிரான்சிஸ்க் - கத்தோலிக்க சுதந்திர பத்திரிகையாளர்
முன்பு ஒரு முறை கேட்ட கதை ஒன்று ஞாபகத்திற்கு வருகின்றது: 90 வயதைத் தாண்டிய பேதுரு உடல் நலம் சரியில்லாமல் மருத்துவமனையில் சேர்க்கப்பட்டிருக்கிறார். அந்த சமயத்தில் லொத்தரில் அவருக்கு 10 கோடி  ரூபாய் பரிசு விழுந்ததாகச் செய்தி வருகிறது. அந்தச் செய்தியை அவரிடம் எப்படி சொல்வதென்று குடும்பத்தினர் திகைத்தனர். அந்தச் செய்தியைக் கேட்டு பேதுரு மயங்கி அவருக்கு ஏதாவது ஆகிவிடக் கூடாதுதென்ற கரிசனை. பக்குவமாக பேதுருவிற்கு அந்தச் செய்தியைச் சொல்ல வயதில் முதிர்ந்த தமது பங்கு தந்தையை கேட்டுக் கொண்டனர். பங்கு தந்தை,குடும்பத்தினர் சுற்றி இருக்க பேதுருவிடம்; பல விடயங்களைப் பேசுகிறார். லொத்தர் ரிக்கற்றுக்களைப் பற்றி, அதில் பலருக்குக் கிடைக்கும் அதிஸ்டங்களைப் பற்றி இருவரும் கதைக்கத் தொடங்கினர். குதைத்துக்கொண்டிருக்கும் போது பங்கு தந்தை பேதுருவிடம், சரி, உங்களுக்கு திடீரென லொத்தரில் 10 கோடி ரூபாய் கிடைத்தால் என்ன செய்வீர்கள்? என்று கேட்கிறார். படுத்திருந்த பேதுரு சுற்றிலும் பார்க்கிறார். பிறகு, ஒரு புன்சிரிப்புடன் பேதுரு சும்மா சொல்லவேண்டாம் பாதர் என்று சொல்லிவிட்டு மற்ற விடயங்களைப் கதைக்க ஆரம்பிக்கிறார். பங்கு தந்தை விடுவதாகவில்லை. ஒரு பேச்சுக்கு அப்படி நினைப்போமே. உங்களுக்கு லொத்தரில் பத்து கோடி ரூபாய் கிடைத்தால் என்ன செய்வீர்கள்?" என்று மீண்டும் கேட்கிறார். கொஞ்ச நேர அமைதிக்கு பின், பேதுரு அதில் ஒரு 5 கோடியை பங்கு ஆலயத்திற்கு எழுதி வைத்துவிடுவேன் என்றார். இதைக் கேட்கும் பங்கு தந்தை மயங்கி விழுகிறார். மயக்கம் தெளிந்தெழுந்ததும் பாதரிடம் ஏன் பாதர் விழுந்தநீர்கள் என்று பேதுரு கேட்டார். இன்று எமது ஆலயங்கள் எல்லாம் அழிக்கப்பட்டு புனரமைப்பு தேவையில் இருக்கின்றனவே அதற்கு உதவ யாரும் வருவதில்லை. உமது தாராள தன்மையை எண்ணியிபோது அதிர்ச்சியில் விழுந்துவிட்டேன் என்றார் பாதர். 

பரிசுகள், அதுவும் எதிபாராத விதமாக கிடைக்கும் பரிசுகள் எதையும் செய்து விடும் என்று கூறுவர்  இயேசுவின் சீடர்களுக்கு, அவர்கள் சீடர்களாவதற்கு முன்னால், இப்படி பரிசு மழையில் மூழ்கிய ஒரு அனுபவம் ஏற்பட்டது. மீன்கள் வலைகள் கிழியுமளவிற்கு கிடைப்பதை கண்கின்றார் சீமோன் போதுரு.  அவர் மயங்கி விழவில்லை நான் பாவி இயேசுவே என இயேசுவின் கால்களில் விழுகிறார். சீமோன் பேதுருவின் வாழ்வில் நிகழ்ந்த முக்கியமான ஒரு நிகழ்வாக நாம் இதை பார்கின்றோம். இது அவரது வாழ்வையே புரட்டிப் போட்ட ஒரு நிகழ்வு என்றும் கூறலாம்.

ஆழத்தில் வலைகளைப் போடுங்கள் என்று இயேசு அவரிடம் சொன்னார். மீன்பிடிக்கும் தொழிலில் பல ஆண்டுகள் ஊறி, அந்தத் தொழிலில் தேர்ந்தவர்கள் அவர்கள். அவர்களது திறமையையும், அனுபவத்தையும் கேலி செய்வது போல் இருந்தது இயேசுவின் கட்டளை. சீமோன் நினைத்திருந்தால், இயேசுவிடம் இப்படி(கற்பனை) சொல்லியிருக்கலாம். ஐயா, மக்கள் கூட்டம் அதிகமாய் இருந்ததால், படகில் அமர்ந்து போதிக்க நினைத்தீர்கள். நீங்கள் சொன்னதைக் கேட்டோம். நீர் வந்தது மக்களுக்குப் போதிக்கவே. அதை முடித்து விட்டீர். இந்தப் பகல் நேரத்தில் நாங்கள் வலை வீசினால், எம்பகுதியில் எங்களை பார்ப்பவர்கள் பைத்தியக்காரர்கள் என்பார்கள். மீன் பிடிப்பு பற்றி நன்கு அறிந்துகொண்டபின் எங்களை அதிகாரம் செய்யலாம். இப்போதைக்கு, நீர் உம் வழியே போகலாம்."

மாறாக, சீமோன் பேதுரு, இயேசுவின் கால்களில் விழுந்து, ஆண்டவரே, நான் பாவி, நீர் என்னை விட்டுப் போய்விடும் என்றார். கள்ளம் கபடமற்ற சீமோன் பேதுரு தன் மனதில் பட்டதைச் சொல்கிறார். நல்ல பாடங்கள் இந்தக் கூற்றில் புதைந்துள்ளன. உண்மையை எந்த வித பூச்சும் இல்லாமல் சொல்வது. ஒருவரது பின்னணியைப் பார்ப்பதிலும், அவர் சொல்வதற்கு மதிப்பு கொடுப்பது. மீன்பிடிப்பைக் கண்டதும், சீமோன் பேதுருவின் செயல் நமக்கு ஆச்சரியத்தைத் தருகிறது. உணர்ச்சிகள் மேலிடும்போது, வார்த்தைகள் வருவது அபூர்வம். சீமோன் பேதுருவழற்கும் அப்படி ஓர் உணர்வு மேலோங்கியதால் நான் பாவி, நீர் என்னை விட்டுப் போய்விடும் என்று பேசியிருக்கலாம். உண்மையை உரைத்தவருக்கு உன்னத பரிசு உலகத் திருச்சபையின் முதல் திருத்தந்தை ஆக்கப்படுகின்றார்.

ஆழத்தில் வலைகளைப் போடுங்கள் என்று இயேசு அவரிடம் சொன்னபோது, சீமோன் பேதுருவின் பதில் மொழி: ஐயா, இரவு முழுவதும் நாங்கள் பாடுபட்டு உழைத்தும் ஒன்றும் கிடைக்கவில்லை என்பது.  நம்முடைய வாழ்க்கையில் இத்தகைய அனுபவங்கள் நிச்சயம் உண்டு. பாடுபட்டுப் படித்தும் தேர்வில் தோல்வி அடைவோர், பாடுபட்டு வேலை தேடியும் வேலை இன்றித் தவிப்போர், பாடுபட்டுப் பணம் சேர்த்தும், அதை ஒரே நாளில் இழந்துவிடுவோர், பாடுபட்டு ஏற்பாடுகள் செய்து பிள்ளைகளுக்குத் திருமணம் செய்துவைத்தும், அவர்கள் மகிழ்ச்சியின்றி வாழ்வதைக் கண்டு கலங்கும் பெற்றோர், பல மருத்துவர்களிடம் சென்றும் நலம் பெறாதோர் எனப் பல தரப்பட்ட மக்கள் சீமோன் பேதுருவின் வரிசையில் நிற்கின்றனர்.

அவர்கள் என்ன செய்யவேண்டும் என்பதைப் சீமோன்  பேதுருவின் பதில் மொழியிலுள்ள இரண்டாம் பகுதி எடுத்துச் சொல்கிறது: ஆயினும், உமது சொற்படியே வலைகளைப் போடுகிறேன். அதாவது, இறையாற்றலில், இறைவனின் பேரன்பில், இறைவார்த்தையில் நம்பிக்கை கொண்டு செயல்படுவது. அவ்வாறு, சொல்லி, செயல்பட்ட உடனே பேதுருவின் வாழ்வில் அந்த அற்புதம் நிகழ்ந்தது. வலைகள் கிழியும் அளவுக்கு மீன்பாடு கிடைத்தது. மனிதர் விரும்புவதாலோ, உழைப்பதாலோ எதுவும் ஆவதில்லை. கடவுள் இரக்கம் காட்டுவதாலேயே எல்லாம் ஆகிறது என்னும் இறைமொழியை நினைவில் கொள்வோம். அத்துடன் விசுவாசம் என்பது கடவுள் நம்பிக்கை உள்ளவர்களின் அர்ப்பணம் மட்டுமல்ல, மாறாக கடவுளைத் தேடும் அனைவர் உள்ளத்திலும் விதைக்கப்பட்டுள்ள ஓர் ஆவல் என்று அறிந்து வாழ்வோம்.